(រតនគិរី)៖ កែប សេង មានអាយុ ៦៧ឆ្នាំ រស់នៅភូមិមួយ ឃុំស្រែអង្គ្រង ស្រុកកូនមុំ ខេត្តរតនគិរី។ នៅសម័យកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ សេង មានអាយុ ១៥ឆ្នាំ ធ្វើការក្នុង​កងយុវជន នៅអូរកាទឹង។ កងយុវជន ត្រូវធ្វើការរួមពីព្រឹកដល់ល្ងាច ដោយការងារដែលត្រូវធ្វើមានដូចជា ធ្វើស្រែចម្ការ, ប្រមូលលាមកសម្រាប់លាយជាមួយស្លឹកឈើ ដើម្បីធ្វើជីធម្មជាតិ និងការងារដទៃទៀតទៅតាមការបញ្ជារបស់ខ្មែរក្រហម។ ចំណែករបបអាហារ គឺមានតែបាយលាយជាមួយស្លឹកដំឡូង និងគល់ចេកប៉ុណ្ណោះ។...

(រតនគិរី)៖ នៅសម័យសង្គមរាស្ត្រនិយម ខាំ មួន ដែលមានដើមកំណើតខ្មែរ-ឡាវ បានសិក្សារៀនសូត្រនៅ ភូមិហាត់ប៉ក់ ឃុំហាត់ប៉ក់ ស្រុកវើនសៃ ខេត្តរតនគិរី។ នៅអំឡុងឆ្នាំ១៩៧០ គាត់បានចាកចេញពីស្រុកកំណើតមករស់នៅខេត្តស្ទឹងត្រែង។ នៅពេលរបបខ្មែរក្រហមឡើងកាន់អំណាចនៅឆ្នាំ១៩៧៥ ប្រជាជនទូទៅរួមទាំងរូបគាត់ ត្រូវធ្វើការរួម ដូចជា លើកទំនប់, ជីកប្រឡាយ, ស្ទូងស្រូវ និងជីកគល់ឈើ ទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ។ ខ្មែរក្រហមចាត់តាំងឲ្យ មួន ធ្វើជាប្រធានកងកុមារ។ នៅពេលដែលគាត់សម្រាកព្យាបាលនៅក្រចេះ...

ឌឹញូស៍៖ វេទិកា​រក្សាការចងចាំអំពីអ្នករស់រានមានជីវិតពីរបប​ខ្មែរក្រហម ដោយ៖ នេន ស្រីមុំ, ភា រស្មី, សុភ័ក្ត្រ ភាណា, ស្រ៊ាង លីហ៊ួរ និង​អេង សុខម៉េង អានអត្ថបទពេញ… ឆ្នាំ២០២៥ គឺជាឆ្នាំ​គួរជាទីកត់សម្គាល់​ ពីព្រោះឆ្នាំ​ ២០២៥ គឺជា​ខួប​លើកទី៥០នៃការឡើង​កាន់​អំណាច​របស់​ខ្មែរក្រហម ដែល​មាន​ឈ្មោះជាផ្លូវការ​ថា «កម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ» នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា និង​ជា​ខួបទី៣០របស់មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា[1] ដែល​ជា​ស្ថាប័ន​ឈានមុខ​ក្នុងការ​ចងក្រងឯកសារ និង​រក្សាការចងចាំអំពី​របប​ខ្មែរក្រហម។...

ស្រាវជ្រាវ និងសរសេរដោយ៖  លី ដេវីត, សាំង ចាន់ធូ, និងទូច វណ្ណេត ពិនិត្យដោយ៖ ស៊ាង ចិន្ដា ចាប់ពីខែតុលា ដល់ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៤ អានអត្ថបទពេញ… ១. សេចក្ដីផ្ដើម ភូមិទី៨ គឺជាភូមិមួយក្នុងចំណោមភូមិទាំង១៤ ចំណុះរដ្ឋបាលឃុំកោះសូទិន ស្រុកកោះសូទិន ខេត្តកំពង់ចាម។ ភូមិទី៨ មានប្រជាជនសរុបចំនួន ៣៧៨នាក់...

ភូមិតាណរ៍មុន និងអំឡុងពេលខ្មែរក្រហមចូលមកគ្រប់គ្រង អត្ថបទស្រាវជ្រាវខ្លីដោយ ៖ សោម ប៊ុនថន អានអត្ថបទពេញ… អត្ថបទស្រាវជ្រាវខ្លីនេះ នឹងធ្វើការសិក្សាដោយផ្តោតសំខាន់ទៅលើស្ថានភាពរស់នៅរបស់ប្រជាជនក្នុងភូមិ​តាណរ៍ ឃុំស្វាយតឿ ស្រុកកំពង់រោទិ៍ ខេត្តស្វាយរៀង ក្នុងអំឡុងពេលសង្រ្គាមស៊ីវិលចាប់ពីឆ្នាំ១៩៧០ រហូតដល់របបខ្មែរក្រហមគ្រប់គ្រង និងការបង្កើតមន្ទីរសន្តិសុខក្នុងភូមិតាណរ៍។ អត្ថបទនេះក៏បានឆ្លើយតបនឹងសំណួរមួយចំនួន ដូចជា តើស្ថានភាពរស់នៅរបស់ប្រជាជននៅក្នុងភូមិតាណរ៍ ក្នុងអំឡុងពេលរដ្ឋប្រហារ និងអំឡុងសង្រ្គាមឆ្នាំ១៩៧០ ជួបប្រទះបញ្ហាអ្វីខ្លះ? តើខ្មែរក្រហមជម្លៀសប្រជាជនក្នុងភូមិតាណរ៍ទៅតំបន់ណាខ្លះ? តើខ្មែរក្រហមរៀបចំរចនាសម្ព័ន្ធគ្រប់គ្រងភូមិតាណរ៍របៀបណា? នៅក្នុងការសរសេរអត្ថបទស្រាវជ្រាវខ្លីនេះ ខ្ញុំបានធ្វើការសម្ភាសន៍ជាមួយមនុស្សប្រាំមួយនាក់...

ការកសាងអត្តសញ្ញាណ​រួមគ្នា​​នៅ​​អន្លង់វែង អត្ថបទស្រាវជ្រាវដោយ​ លី សុខឃាង សួត វិចិត្រ និងមេក​ វិន អានអត្ថបទពេញ… សេចក្តីផ្តើម ការ​កសាងអត្តសញ្ញាណរួមគ្នានៅតាម​ភូមិនីមួយៗរបស់ប្រជាជន​នៅ​ស្រុក​អន្លង់វែង បាន​ក្លាយ​ជា​កិច្ចការ​​មួយដ៏ចាំបាច់​របស់​ប្រជាជន ដើម្បីការ​ចងចាំរួមគ្នា​ និងជាចំណុចចាប់ផ្តើមនៃ​ការ​កំណត់អត្ថិភាព​របស់​ភូមិ ក្នុងដំណើរការថែរក្សា និង​អភិវឌ្ឍន៍សហគមន៍​របស់ខ្លួន។ ការ​កត់​ត្រាទុក​រួមគ្នាអាចមាន​សារ​សំខាន់​​​ដល់​​ការ​ចងចាំ និង​បូរណភាពទឹកដីនៃប្រទេសកម្ពុជា។ ការ​រៀប​រាប់​រឿង​រ៉ាវ​នៃ​ការ​តស៊ូ​ជាមួយ​បដិវត្តន៍​​ខ្មែរ​ក្រហម ការ​រត់ភៀសខ្លួន​បន្ទាប់ពីការ​ដួល​រលំ​នៃ​របប​កម្ពុជា​ប្រជា​ធិប​តេយ្យ​នា​ថ្ងៃ​ទី​៧ ខែមករា ឆ្នាំ​១៩៧៩ ជីវិត​រស់នៅតាម​បណ្តោយព្រំដែនកម្ពុជា-ថៃ ដំណើរការ​តស៊ូប្រដាប់​អាវុធ​ ការ​ធ្វើ​សមា​ហរ​ណ​​កម្ម​ចូល​មក​ក្នុងសង្គមជាតិវិញ​នាថ្ងៃទី​២៩...

នៅក្នុងរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ ឆ្នេរខ្សាច់កំពត (តំបន់៣៥​) គឺជាប្រភពអំបិលដ៏ចម្បងតែមួយគត់របស់កម្ពុជា ដែលជាហេតុធ្វើឲ្យភូមិភាគនិរតីមានសារប្រយោជន៍ជាងភូមិភាគឯទៀតៗ។[1] អង្គការបានហៅអ្នកធ្វើការងារនៅស្រែអំបិលថា ការងាររដ្ឋ ស្រែអំបិលរដ្ឋ ព្រោះផលអំបិលដែលទទួលបាននឹងត្រូវយកទៅចិញ្ចឹមប្រជាជនទូទាំងប្រទេស។ ខាងក្រោមនេះគឺជារឿងរ៉ាវរបស់ឈ្មោះ ដួង សារឹម ជាអ្នកធ្វើស្រែអំបិលម្នាក់ ក្នុងចំណោមនារីធ្វើស្រែអំបិលជាច្រើននាក់ផ្សេងទៀតនៅខេត្តកំពត៖ ឈ្មោះ ដួង សារឹម អាយុ៤៦ឆ្នាំ រស់នៅភូមិត្រពាំងព្រីង ឃុំពពេល ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។ ឪពុករបស់ សារឹម ឈ្មោះ...

  ខ្ញុំឈ្មោះ សាំង សុខុម ភេទស្រី កើតនៅឆ្នាំ១៩៦៧ បច្ចុប្បន្នមានអាយុ ៥៨ឆ្នាំ។ ទីកន្លែងកំណើតស្ថិតនៅភូមិស្រុកចេក ឃុំជើងឯក ស្រុកដង្កោ ខេត្តកណ្តាល។ ទីលំនៅបច្ចុប្បន្នស្ថិតនៅ ភូមិបាក់នឹម ឃុំច្រេស ស្រុកជុំគិរី ខេត្តកំពត។ ឪពុកខ្ញុំឈ្មោះ ទៀប សាំង (ស្លាប់) ម្តាយខ្ញុំឈ្មោះ យឹម ឃឹម (ស្លាប់)។...

  អតីតជានារីអង្គការបដិវត្តន៍[1]ខ្មែរក្រហម ដែលបានទទួលភារកិច្ចជាជំនួយការយុវជនឃុំស្វាយឃ្លាំង និងជាអ្នកឃោសនាឱ្យស្រ្តីជនជាតិចាមក្នុងឃុំស្វាយឃ្លាំងកាត់សក់ខ្លី ដើម្បីងាយស្រួលធ្វើស្រែចម្ការ ដូចជាដកសំណាបឬស្ទូងស្រូវជូនអង្គការបដិវត្តន៍ជាដើម។​ ឌុល ថាត មានចិត្តសប្បាយរីករាយ ក្នុងការចែករំលែករឿងរ៉ាវរបស់ខ្លួន ដែលធ្លាប់ជ្រុលខ្លួនចូលរួមបម្រើការឱ្យរបបខ្មែរក្រហម ដើម្បីចងក្រងជាឯកសារទុកបង្រៀនដល់យុវជនជំនាន់ក្រោយ មុនពេលគាត់ស្លាប់។    ថាត បានបន្ថែមទៀតថា រឿងរ៉ាវនៃការឆ្លងកាត់ក្នុងរបបខ្មែរក្រហមបានផ្ទុកក្នុងខ្លួនរបស់គាត់ជាច្រើនឆ្នាំកន្លងមកហើយ។ នៅពេលដែលបុគ្គលិកមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជាមកសួរនាំ គាត់ពិតជាសប្បាយរីករាយក្នុងការចែករំលែកបទពិសោធន៍ជាអ្នកបដិវត្តន៍។ ការចែករំលែករបស់គាត់ក៏ជាចំណែកមួយក្នុងការជួយទប់ស្កាត់ អនាគតកម្ពុជាដោយគ្មានអំពើប្រល័យពូជសាសន៍[2] និងរារាំងកុំឱ្យមានអំពើឃោរឃៅកើតឡើងសារជាថ្មី។ ខ្ញុំឈ្មោះ ឌុល ថាត[3]  ឈ្មោះហៅក្រៅ...

ឆាយ សុត[1] ភេទស្រី អាយុ៦៥ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើតនៅភូមិតាតោក ឃុំចាន់ស ស្រុក​សូទ្រ​និគម ខេត្តសៀមរាប។ បច្ចុប្បន្ន​ សុត​ រស់​នៅ​ភូមិ​កណ្ដាល​ក្រោម​ ឃុំ​អន្លង់​វែង​ ស្រុក​អន្លង់​វែង​ ខេត្ត​ឧត្តរ​មាន​ជ័យ​។ សុត បាន​និយាយថា៖ «ខ្ញុំ​មាន​បង​ប្អូន​បង្កើត​ចំនួន​៧​នាក់​ ហើយ​ខ្ញុំ​ជា​កូន​ទី​៥​នៅ​ក្នុង​គ្រួសារ​។ កាល​ពី​សង្គម​ចាស់ ​ឪពុក​ម្ដាយ​​ខ្ញុំ​ប្រកប​មុខ​របរ​ជា​កសិករ​។​ ម្ដាយ​ខ្ញុំ​មាន​ឈ្មោះ​ ឆែម​ សឿម​ និង​ឪពុក​ឈ្មោះ ​ឆាយ​...

ឡុង គឿន[1] ​ដែលមានវ័យ​៧៣ឆ្នាំ និងជាប្រជាជនម្នាក់នៅស្រុក​អន្លង់វែង បាន​និយាយ​ថា៖​ «កាល​​ពី​​កុមារ​ភាព ​ខ្ញុំ​មិន​បាន​សិក្សា​រៀន​សូត្រ​​ទេ​ ដោយ​សារ​តែការ​ខ្វះ​ខាតខាង​ជី​វភាព​គ្រួសារ​​។ គ្រួសារ​ខ្ញុំ​ប្រកប​មុខ​របរ​កសិកម្ម​ និងមិន​មាន​កិច្ច​ការ​អ្វីផ្សេង​ទេ​។ ខ្ញុំ​មាន​បង​ប្អូន​បង្កើត​ចំនួន​៩​នាក់​ ហើយ​ខ្ញុំ​ជា​កូន​ទី​ពីរ​នៅ​ក្នុង​គ្រួសារ​។ ខ្ញុំ​គឺជា​អ្នក​រ៉ាប់​រង​លើការ​ងារ​ធ្វើ​ស្រែ​ និង​ការ​ងារ​នៅ​ក្នុង​គ្រួសារ​​។​ ​នៅ​ពេល​នោះ​ ខ្ញុំ​មាន​ការ​លំបាក​ខ្លាំង​ ដោយ​សារខ្ញុំ​ត្រូវ​ជួយ​​ចិញ្ចឹមបីបាច់​​ប្អូន​​តូចៗ​​។ នៅ​ជំនាន់​នោះ ខ្ញុំ​​ពិបាក​រក​ការ​ងារ​ធ្វើ​ណាស់​។ បើ​ខ្ញុំ​ចង់​បាន​ការ​ងារធ្វើ​ ខ្ញុំ​​ត្រូវ​​តែ​ចាក​ចេញ​ពីស្រុក​​កំណើត​ទៅ​កាន់​ទី​ក្រុង។ ខ្ញុំ​រស់​នៅផ្ទះ​ និង​ជួយ​​ធ្វើ​ការ​ងារ​ឪពុក​ម្ដាយ។ នៅក្នុង​​វ័យ​២១​ឆ្នាំ​ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ទៅ​បួស​នៅ​វត្ត​ដំណាក់​។...