ខ្ញុំមិនចេះអក្សរទាល់តែសោះ ប៉ុន្តែអង្គការមិនជឿ និងបានផ្ញើសំបុត្រឲ្យខ្ញុំចំនួន៦ដង ដើម្បីសាកល្បងខ្ញុំនៅក្នុងកងចល័ត។ នៅពេលទទួលបានសំបុត្រ ខ្ញុំបានយកទៅឲ្យប្រធានកង និងអ្នកធ្វើការងារជាមួយគ្នាអាន ទើបអង្គការមិនបានចាប់ខ្ញុំយកទៅសម្លាប់ដូចប្ដីរបស់ខ្ញុំ។ មុត មុំ អាយុ៧០ឆ្នាំ រស់នៅភូមិទួលទ្រា ឃុំលំចង់ ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។
នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម ខ្ញុំធ្វើការងារធ្ងន់ៗ គ្មានកន្លែងសម្រាកត្រឹមត្រូវ និងហូបអាហារមិនបានគ្រប់គ្រាន់ ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនបានអត់ឃ្លានខ្លាំង និងប្រឈមមុខទៅនឹងការចាប់យកទៅសម្លាប់ដូចបងប្អូនរបស់ខ្ញុំផ្សេងទៀងដែលជម្លៀសទៅខេត្តបាត់ដំបងនោះទេ ព្រោះប្រធានកងរបស់ខ្ញុំចិត្តល្អ។ ឡុង ទៀង អាយុ៧១ឆ្នាំ រស់នៅភូមិប្រសៀត ឃុំលំចង់ ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យ
នៅពេលថ្ងៃខ្ញុំត្រូវធ្វើការងារធ្ងន់ៗឲ្យគ្រប់តាមចំនួនអង្គការកំណត់ ប៉ុន្តែនៅពេលទៅដល់ផ្ទះពេលយប់ ខ្ញុំត្រូវឆ្លៀតដាំដំណាំនៅក្នុងផ្ទះបន្ថែមទៀត ដើម្បីឲ្យកូន និងម្ដាយរបស់ខ្ញុំមានអាហារហូបបន្ថែមទៀត។ នៅ ទឹម អាយុ៨១ឆ្នាំ រស់នៅភូមិប្រសៀត ឃុំលំចង់ ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម គ្រួសាររបស់ទឹមគឺជាប្រជាជនមូលដ្ឋាន ប៉ុន្តែការរស់នៅរបស់គាត់គឺលំបាកខ្លាំង។
ខ្ញុំនិងបងស្រី រិន បានចូលបដិវត្តន៍ដូចគ្នា។ ប៉ុន្តែបងស្រីបានចេញពីធ្វើប្រធានកងចល័ត ទៅធ្វើគ្រូពេទ្យនៅមន្ទីរពេទ្យព១ ហើយខ្ញុំបានចេញពីសហករណ៍ ទៅធ្វើការងាររោងចក្រ។ នៅទីក្រុងភ្នំពេញ ខ្ញុំបានទៅជួបបងស្រីបានម្ដង មុនពេលអង្គការបញ្ជូនខ្ញុំឲ្យទៅធ្វើការនៅក្នុងកងពលមជ្ឈិម ខេត្តក្រចេះ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៩ ខ្ញុំឈប់ទទួលបានដំណឹងពីបងស្រីបន្តទៀតនៅពេលគាត់ចេញពីទីក្រុងភ្នំពេញ។ សេង រឿន[1]
(ខេត្តស្វាយរៀង) នេត យុត មានអាយុ ៧៥ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើតនៅភូមិអង្គឫស្សី ឃុំស្វាយធំ ស្រុកស្វាយជ្រំ ខេត្តស្វាយរៀង។ យុត មានឪពុកឈ្មោះ នេត យ៉ាន់ និងម្តាយឈ្មោះ ខៀវ
(ខេត្តស្វាយរៀង) ហែម ភុន មានអាយុ ៧២ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើតនៅភូមិដក់ពរ ឃុំស្វាយធំ ស្រុកស្វាយជ្រំ ខេត្តស្វាយរៀង។ ភុន មានឪពុកឈ្មោះ ហែម ភឹម និងម្តាយឈ្មោះ ប៉ាល់