ខ្ញុំបានឃើញប្រធានកងចោទប្រកាន់មិត្តឈ្មោះ វី ថាជាខ្មាំង ហើយចងគាត់បោះចូលក្នុងរណ្ដៅបួនជ្រុង រួចសួរទៅកាន់ក្មេងៗទាំងអស់ថាសម្លាប់មិត្តវីទេ ដោយគ្រាន់តែគាត់បានលួចហូបពងមាន់ស្ងោរដែលយកមកពីផ្ទះ។ ចំណែកមិត្តឈ្មោះ ខ្មៅ ត្រូវបានអង្គការសំពងក្បាលជាច្រើនដង ដើម្បីបង្ខំឲ្យហូបសត្វអន្ទង់ឆៅដែលគាត់យកមកពីផ្ទះ។ ខ្មៅ ខំប្រឹងខាំទាញអន្ទង់ហូបដល់បែកពពុះមាត់ និងផឹកទឹកអស់ជាច្រើនរហូតដល់អស់សត្វអន្ទង់មួយកំណាត់ ទើបអង្គការឲ្យគាត់ឈប់ហូប និងប្រកាសកុំឲ្យក្មេងៗដទៃទៀតធ្វើតាម។

អង្គការវាយធ្វើបាបខ្ញុំណាស់ និងបញ្ជូនខ្ញុំឲ្យចេញពីសហករណ៍ ព្រោះជាញឹកញាប់ខ្ញុំបានធ្វើពុតជាឈឺ និងគេចពីការងារទៅរកម្ដាយនៅផ្ទះ។ នៅពេលរត់ទៅផ្ទះ អង្គការបានធ្វើការកសាងម្ដាយរបស់ខ្ញុំជាច្រើនដង ប៉ុន្តែម្ដាយរបស់ខ្ញុំតែងតែកាន់ជើងកូន និងស្ដីបន្ទោសទៅកាន់ប្រធានកងដែលវាយធ្វើបាបខ្ញុំ។ ទី គិន[1] អាយុ៦០ឆ្នាំ រស់នៅភូមិស្វាយខាងត្បូង ឃុំបាស្រែ ស្រុកអង្គរបូរី ខេត្តតាកែវ។

ខ្ញុំមានការតក់ស្លុតយ៉ាងខ្លាំង នៅពេលបានឃើញកងឈ្លបចំនួន១២នាក់ដែលមានកាំភ្លើងគ្រប់ដៃចាប់យុវជនម្នាក់បិទមុខ និងចងដៃបត់ទៅក្រោយ ហើយប្រកាសកុំឲ្យប្រជាជនធ្វើដូចមនុស្សម្នាក់នោះដែលហ៊ានលួចរត់ទៅប្រទេសវៀតណាម។ នៅពេលប្រកាសរួច អង្គការបានយកកាំភ្លើងបាញ់ចំសៀតផ្កា រួចអូសយកសាកសពទៅក្នុងព្រៃដើម្បីវះពោះ និងកាត់ប្រមាត់យកមកបង្ហាញមនុស្សទាំងអស់នៅក្នុងអង្គប្រជុំ។ ទូច ឃីម អាយុ៦៦ឆ្នាំ រស់នៅភូមិសឹង្ហ ឃុំសឹង្ហ ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។