ខ្ញុំឆ្អែតចិត្តណាស់ និងខឹងកងឈ្លបដែលបានយកដើមសង្កែវាយសម្លាប់ឪពុក និងប្អូនរបស់ខ្ញុំពីរនាក់នៅចំពោះមុខ។ ដើម្បីបានរស់រានមានជីវិត ឪពុករបស់ខ្ញុំខិតខំធ្វើបង្គីរាល់ថ្ងៃ ហូបអាហារមិនបានគ្រប់គ្រាន់ និងមិនដែលហ៊ានត្អូញត្អែរ ឬប្រឆាំងតវ៉ាទាល់តែសោះពេញមួយរបបខ្មែរក្រហម ប៉ុន្តែនៅគ្រាចុងក្រោយគាត់នៅតែបាត់បង់ជីវិត ដោយសារការរៀបចំសែនព្រេនឲ្យកូនស្រី។ ម៉ក ស្រ៊ន[1] អាយុ៧៧ឆ្នាំ រស់នៅភូមិតាខូយ ឃុំជើងគួន
ស៊ឹម លីម អាយុ៥៧ឆ្នាំ រស់នៅភូមិកណ្ដោល ឃុំពោធិ៍អង្រ្គង ស្រុកបរសេដ្ឋ ខេត្តកំពង់ស្ពឺ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម លីម បានចូលទៅក្នុងកងកុមារភូមិ ដើម្បីធ្វើការរើសអាចម៍គោ និងដើរកាប់ដើមទន្ទ្រានខែត្រយកទៅចិញ្ចាំ្រលាយជាមួយលាមក និងរែកដីដំបូកយកទៅលាយធ្វើជី។ នៅក្នុងកងកុមារ លីម
មន ឡៃ[1] ភេទស្រី អាយុ៤៣ឆ្នាំ រស់នៅភូមិស្រែឈើនាង ឃុំស្រែរនោង ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។ ឡៃ មានឪពុកឈ្មោះ សែម មន ហើយម្ដាយឈ្មោះង៉ិល លឹម។ ឡៃ
(ក្រចេះ)៖ កុយ សុត អាយុ៧៧ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើតនៅភូមិអូរអណ្តូង ឃុំកញ្ជរ ស្រុកឆ្លូង ខេត្តក្រចេះ។ ក្រោយមក សុត បានផ្លាស់ប្តូរទីលំនៅមករស់នៅភូមិព្រែកសាម៉ាន់ ឃុំព្រែកសាម៉ាន់ ស្រុកឆ្លូង ខេត្តក្រចេះ។ ស្ថានភាពសុខភាពសព្វថ្ងៃ
(តាកែវ)៖ ហ៊ិន វន្នី មានអាយុ៦៤ឆ្នាំ និងមានទីកន្លែងកំណើតនៅភូមិតាំងញាតិ ឃុំពារាម ស្រុកបាទី ខេត្តតាកែវ។ វន្នី មានជំងឺប្រចាំកាយដូចជា ជំងឺក្រពះ-ពោះវៀន តម្រង់នោម និងឈឺជង្គង់។ វន្នី បានសិក្សាដល់ថ្នាក់ទី១២ចាស់
(តាកែវ)៖ ពុំ វណ្ណា មានអាយុ៧៣ឆ្នាំ ជាជនជាតិខ្មែរ មានទីកន្លែងកំណើត និងរស់នៅភូមិតាំងញាតិ ឃុំពារាម ស្រុកបាទី ខេត្តតាកែវ។ សព្វថ្ងៃ វណ្ណា មានជំងឺប្រចាំកាយជាច្រើនមុខដូចជា សួត លើសឈាម