អង្គការបានចែកអង្គការឲ្យមួយគ្រួសារ៥កំប៉ុង សម្រាប់ហូបរយៈពេលមួយសប្ដាហ៍។ ខ្ញុំបានយកអង្ករនោះចំនួន៣ស្លាបព្រានៅពេលព្រឹក និង២ស្លាបព្រាននៅពេលល្ងាច ទៅដាំលាយជាមួយបន្លែផ្សេងៗសម្រាប់ធ្វើបបរផិពេញមួយឆ្នាំង ចែកឲ្យសមាជិកគ្រួសារហូប។ ចំណែកគ្រួសារដទៃទៀត ដែលមិនចេះរៀបចំរបបអាហារបានឈឺដាច់ពោះស្លាប់ទាំងអស់គ្នា ហើយខ្លះទៀតដាច់ចិត្តសម្លាប់កូនចៅខ្លួនឯងដែលនៅតូចធ្វើជាអាហារហូបបន្ថែម។ ឡុង ទួន អាយុ៧៤ឆ្នាំ រស់នៅភូមិប្រសៀត ឃុំលំចង់ ស្រុកសំរោង

បន្ទាប់ពីអង្គការសម្លាប់ប្ដីរបស់ខ្ញុំរួច ប្រធានកងបានបញ្ជូនខ្ញុំចូលក្នុងចល័ត ដើម្បីធ្វើការងារធ្ងន់ៗឆ្ងាយពីសហករណ៍ និងមិនអនុញ្ញាតឲ្យខ្ញុំត្រលប់ទៅជួបមុខកូនទាល់តែសោះ រហូតដល់របបខ្មែរក្រហមដួលរលំ។ ប្រាក់ សុផៃ អាយុ៦៧ឆ្នាំ រស់នៅភូមិទួលទ្រា ឃុំលំចង់ ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យ លន់ នល់

នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម ខ្ញុំបានបាត់បង់សាច់ញាតិជាច្រើននាក់ ក្នុងនោះមាន ប្ដី,​ ប្អូន និងបងប្អូនជីដូន ត្រូវបានអង្កការចាប់យកទៅសម្លាប់ ដោយគ្រាន់តែគាត់រៀនសូត្របានខ្ពង់ខ្ពស់ ហើយ ម្ដាយ, កូនរបស់ខ្ញុំពីរនាក់ និងសាច់ញាតិខាងម្ដាយជាច្រើននាក់ទៀតបានស្លាប់ដោយសារអត់អាហារ។ ណុប លឹម អាយុ៧៧ឆ្នាំ