ស៊ីវ អេង៖ ខ្មែរក្រហមបម្រុងយកខ្ញុំទៅវាយចោលចំនួនពីរលើក

ស៊ី​វ អេង[1] ភេទ​ស្រី​ អាយុ​​៧០​ឆ្នាំ ​​មានទីកន្លែង​កំណើត​នៅ​ភូមិ​ស្ដុក​ជ្រៃ ឃុំ​តាំង​សំរោង ស្រុក​​ត្រពាំង​ក្រឡឹង ខេត្ដ​កំពង់​ស្ពឺ​។​ បច្ចុប្បន្ន​រស់នៅ​ស្រុក​អន្លង់វែង ខេត្ដ​ឧត្ដរមាន​ជ័យ។ ស៊ី​វ អេង បាន​និយាយ​ថា៖ «​នៅពេលនឹកឃើញពី​របប​ខ្មែរក្រហម ខ្ញុំដឹង​ត្រឹម​ថា​វាមាន​​ការ​​លំបាក ​និងជួបប្រទះ​​​ការ​អត់​ឃ្លានខ្លាំង​។ ​ទ្រព្យ​សម្បត្ដិ​​ក្រុម​គ្រួសា​រ​របស់​ខ្ញុំ​ដែល​ខិត​ខំ​​កសាង​តាំង​ពី​ជំនាន់​សង្គម    ​រាស្រ្ដ​​និយម​​ ត្រូវ​បាន​​រឹប​អូស​ទាំង​​ស្រុង​ដាក់​ក្នុង​សហករណ៍​​ខ្មែរក្រហម​​ ហើយ​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​​ទទួល​បាន​ ​គឺ​កម្លាំង​ដើម្បី​ធ្វើ​ការងារ​រួម។ ​នៅ​ក្នុង​ជំនាន់​ខ្មែរក្រហម​ខ្ញុំនៅ​សល់​តែ​បាត​ដៃ​ទទេ​​ប៉ុណ្ណោះ​​ ហើយ​ខ្ញុំ​គ្មាន​អ្វី​ដែល​ត្រូវ​សោក​ស្ដាយ​ ឬ​ខឹង​នឹង​ខ្មែរក្រហម​​ដែរ។ កាលពី​កុមារ​ភាព​ខ្ញុំ​ធ្វើស្រែ​ចម្ការ​ជាមួយ​ឪពុក​ម្ដាយ​។...

ញឹម សឿន៖ ពេទ្យកងទ័ព

ញឹម សឿន[1] អាយុ​៥៨​ឆ្នាំ មាន​ទីលំនៅកំណើតនៅភូមិ​ដូន​ចិន ឃុំ​បុស្សខ្នុរ ស្រុក​ចំការលើ ខេត្ត​កំពង់ចាម។ បច្ចុប្បន្ន សឿន រស់នៅភូមិ​ស្វាយចេក ឃុំ​ថ្លាត ស្រុក​អន្លង់វែង ខេត្តឧត្តរមានជ័យ។ សឿន​ បាន​និយាយអំពីបទពិសោធន៍ជីវិត​ឆ្លងកាត់របបខ្មែរក្រហមថា៖ «ខ្ញុំ​ធ្លាប់បាន​រៀន​សូត្រ​នៅ​ត្រឹម​​ថ្នាក់​ទី​៥ នៅ​ក្នុង​ខេត្តកំពង់ចាម។ ខ្ញុំ​មាន​បងប្អូនបង្កើតចំនួនបីនាក់​ ហើយ​ប្អូនទាំងពីរនាក់បាន​ស្លាប់​ដោយ​សារជំងឺ។ នៅពេល លន់ នល់ ធ្វើរដ្ឋប្រហារនៅថ្ងៃទី​១៨ ខែមីនា ឆ្នាំ​១៩៧០...

ស៊ុត ពិល៖ យើងអាចរកយុត្ដិធម៌បានលុះត្រាតែប្រទេសយើងមានសន្ដិភាព

ស៊ុត ពិល[1] ​កើត​ក្នុង​​ឆ្នាំ​​១៩៤៩ ​ក្នុង​​ភូមិ​​រំដេង ឃុំ​​ខ្នារពោធិ៍ ​ស្រុក​​សូទ្រ​និគម ​ខេត្ដ​​សៀមរាប​។​ បច្ចុប្បន្ន​​​រស់​នៅ​​ក្នុ​ងភូមិទួលសាលា ​ស្រុក​​អន្លង់វែង​​​ ខេត្ដ​ឧត្ដរមានជ័យ។​ ស៊ុត​ ពិល និយាយថា​៖ “នៅ​ក្នុងសម័យ​​ខ្មែរក្រហម​ ខ្ញុំបានឃើញ​ស្ថានភាពរស់នៅ​មួយដ៏សែន​​លំបាក។ នៅ​​ចន្លោះ​ឆ្នាំ​​១៩៧២-​១៩៧៣​ ​​ខ្មែរក្រហម​​ដាក់​ឲ្យខ្ញុំ​​រស់​នៅ​​ក្នុង​​កង​ចល័ត។​​ បន្ទាប់​មក​នៅ​​ចន្លោះ​​ឆ្នាំ​​១៩៧៤-១៩​៧៥​ ខ្ញុំ​​​ផ្លាស់ពីកងចល័តទៅ​ធ្វើ​​ជា​អ្នក​​ឡើង​​ត្នោត​​ ដើម្បី​ផលិត​​ស្ករ​​ក្នុង​​សហករណ៍។​ ​ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​ការងារនេះរហូតដល់កង​ទ័ព​​វៀតណាម​​វាយ​​ចូល​​មក​​ប្រទេស​កម្ពុជា​ ហើយ​សហករណ៍​​ខ្មែរក្រហម​ត្រូវ​បាន​​​​រំសាយ​​នៅឆ្នាំ​១៩៧៩។​​​ បន្ទាប់មក ខ្ញុំបាន​បន្ដរស់នៅក្នុងភូមិកំណើត​ក្រោមការគ្រប់​គ្រង​របស់​កង​ទ័ព​​​វៀតណាម​។ នៅជំនាន់ខ្មែរក្រហម​...

ណុប ហុន៖ កុមារត្រូវតែរស់នៅក្នុងកង

ណុប ហុន អាយុ៥៦ឆ្នាំ រស់នៅភូមិសូទៃ ឃុំញ៉ែងញ៉ង ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។ ហុន កើតទាន់សម័យ លន់ នល់ ប៉ុន្តែគាត់មិនបានដឹងរឿងរ៉ាវផ្សេងៗនោះទេ ព្រោះគាត់នៅក្មេងពេក។ ការចងចាំរបស់ ហុន នៅសម័យ លន់ នល់ គឺម្ដាយឪពុករបស់គាត់ ដឹកដៃគាត់រត់គេចពីការទម្លាក់គ្រាប់បែក។ ចូលដល់អាយុ៩ឆ្នាំ ហុន ត្រូវបានអង្គការរៀបចំឲ្យចូលទៅរស់នៅក្នុងកងកុមារ បែកពីម្ដាយឪពុក។ នៅក្នុងកងកុមារ...

នៅ សារិន៖ ឃ្លានពេកទើបហ៊ានលួចអាហារ

នៅ សារិន អាយុ៥៧ឆ្នាំ រស់នៅភូមិសូទៃ ឃុំញ៉ែងញ៉ង ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យ លន់ នល់ សារិន បានដឹងថាមានការទម្លាក់គ្រាប់បែកនៅម្ដុំកំណោះ។ នៅពេលដែលមានឡានហោះ(យន្តហោះ) ចូលមកទម្លាក់គ្រាប់បែកម្ដងៗ ចាស់ៗនៅក្នុងភូមិបាននាំក្មេងតូចៗរត់ចូលក្នុងលេណដ្ឋាន ដើម្បីគេចខ្លួន ហើយសារិន តែងតែលួចអើតកមើលយន្តហោះនៅពេលដែលចាស់ៗមិនបានចាប់អារម្មណ៍។ ចូលដល់សម័យខ្មែរក្រហម សារិន មានអាយុប្រមាណ១៣ឆ្នាំ។ អង្គការបានរៀបចំឲ្យ សារិន ចូលទៅរស់នៅក្នុងកងកុមារឃុំញ៉ែងញ៉ង ដើម្បីធ្វើការងារ...

សំណាងដែលមិនស្លាប់

(កំពត)៖ រឿងដែល គុន គិតថាជាសំណាងសម្រាប់គាត់ នោះគឺ គាត់អាចគេចចេញពីសេចក្ដីស្លាប់ចំនួនពីរដង ដោយលើកទីមួយ គឺនៅពេលដែលគាត់ទៅធ្វើការងារនៅកន្លែងវាយថ្ម និងលើកទីពីរ គឺនៅពេល​ដែលគាត់ភ្ជួរស្រែនៅសហករណ៍។ គង់ គុន អាយុ៨៦ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើតនៅឃុំបានៀវ ស្រុកឈូក និងបច្ចុប្បន្នរស់នៅភូមិស្ដុកធ្លក ឃុំទទុង ស្រុកដងទង់ ខេត្តកំពត។ គាត់មានប្រពន្ធឈ្មោះ ម៉ី យ៉ន និងមានកូនចំនួនប្រាំបីនាក់។ គុន មិននឹកស្មានថាគាត់អាចមានជីវិតរស់មកដល់សព្វថ្ងៃនេះទេ...

VIHEAR TEMPLE, CAMBODIA: A GLOBAL PEACE

“Adherence to international law is a vital foundation for international peace and security. Legal proceedings offer a way to resolve disputes without resort to armed...

ប្រាសាទព្រះវិហារនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា៖ សន្តិភាពពិភពលោក

“ការប្រកាន់ខ្ជាប់ខ្ជួននូវច្បាប់អន្តរជាតិ គឺជាមូលដ្ឋានគ្រឹះដ៏សំខាន់សម្រាប់សន្តិភាព និងសន្តិសុខអន្តរជាតិ។ នីតិវិធីផ្លូវច្បាប់ផ្តល់ជាវិធីសាស្ត្រមួយក្នុងការដោះស្រាយជម្លោះ ដោយមិនចាំបាច់ប្រើប្រាស់ប្រដាប់អាវុធ។ ហេតុនេះ សាលក្រមរបស់តុលាការយុត្តិធម៌អន្តរជាតិស្តីពីការគ្រប់គ្រងលើប្រាសាទព្រះវិហារ បានផ្តល់ជាមូលដ្ឋានស្របច្បាប់ជា សកលសម្រាប់ទំនាក់ទំនងប្រកបដោយសន្តិភាព និងយុត្តិធម៌ រវាងប្រទេសថៃនិងប្រទេសកម្ពុជា ខណៈពេលដែលប្រទេសទាំងពីរ កំពុងប្រឈមទៅនឹងបញ្ហានៅតាមបណ្តោយព្រំដែនរួមគ្នារបស់ខ្លួន។ ការប៉ុនប៉ងបន្ទាបតម្លៃ ឬផ្លាស់ប្តូរដោយបង្ខំទៅលើសាលក្រមរបស់តុលាការយុត្តិធម៌អន្តរជាតិ ដែលបានសម្រេចដោយ អនុលោមទៅតាមច្បាប់ នឹងបង្កជាការប្រេះឆាយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ដែលមិនមែនតែចំពោះទំនាក់ទំនងរវាងប្រទេសថៃនិងប្រទសកម្ពុជាតែប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងចំពោះបទដ្ឋានក្នុងតំបន់ និងសកលលោក ដែលចាំបាច់សម្រាប់អនាគតរួមគ្នារបស់តំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ថែមទៀតផង។” ឆាំង យុ នាយក...

ប្រជាជននៅក្នុងកងចល័ត

(ក្រចេះ)៖ ប្រជាជនដែលធ្វើការនៅក្នុងកងចល័ត មានបន្ទុកការងារច្រើនជាងនៅក្នុងកងផ្សេងៗ។ ថ្វីត្បិតតែការងារមិនដូចគ្នា ប៉ុន្តែអ្វីដែលដូចគ្នានោះគឺរបបអាហាររបស់ប្រជាជន។ ប៊ូ ស៊យ អាយុ៧៩ឆ្នាំ បច្ចុប្បន្នរស់នៅភូមិគោលាប់ ឃុំគោលាប់ ស្រុកចិត្របុរី ខេត្តក្រចេះ។ ស៊យ ជាអ្នករស់រានមានជីវិតពីរបបខ្មែរក្រហម ដែលធ្លាប់ធ្វើការ​នៅក្នុង​កងចល័ត។ នៅក្នុងរបបខ្មែរក្រហម ស៊យ មានអាយុ២៥ឆ្នាំ ហើយអង្គការបានចាត់តាំងឲ្យគាត់ធ្វើការងារដូចជាជីកប្រឡាយ លើកទំនប់ និងធ្វើស្រែ។ នៅអំឡុងពេលនោះ គាត់ធ្វើការងារនៅក្នុងកងចល័ត និងត្រូវចេញទៅធ្វើការងារឆ្ងាយៗមិនសូវមានពេលនៅផ្ទះនោះទេ។  របបអាហារនៅតំបន់នោះ...

វះកាត់សម្រាលកូន

(កំពត)៖ រឿងរ៉ាវដែល ណាត គិតថាពិបាកខ្លាំងសម្រាប់គាត់នៅក្នុង​របប​ខ្មែរក្រហម​នោះ គឺជាការសម្រាលកូនដោយការវះកាត់ ព្រោះពេលនោះគាត់សម្រាលកូនតាមធម្មជាតិមិនបាន ហើយនៅអំឡុងពេលនោះមិនមានថ្នាំពេទ្យគ្រប់គ្រាន់ ព្រមទាំងគ្មានបច្ចេកទេសទំនើបឡើយ។ ខឹម ណាត អាយុ៧៥ឆ្នាំ រស់នៅភូមិស្ដុកធ្លក ឃុំទទុង ស្រុកដងទង់ ខេត្តកំពត។ នៅក្នុងរបបខ្មែរក្រហម ណាត ខិតខំធ្វើការងារស្ទើរតែគ្មានពេលសម្រាក ទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ និងពេលមានជំងឺ អ្នកទាំងអស់នោះ ត្រូវ​ទ្រាំទៅធ្វើការងារទាំងខ្លួនមានជំងឺ។ ការខិតខំធ្វើការរបស់ប្រជាជនទាំងអស់គឺ ដើម្បីគេចពីការធ្វើទារុណកម្ម និងបង្អត់អាហារ។...

Solverwp- WordPress Theme and Plugin