Tag: តាកែវ

ស្រី ប៉ុន៖ ប្រវត្តិរូបអន់ ទើបត្រូវបញ្ឈប់ពីយោធា

ស្រី ប៉ុន[1] ភេទប្រុស អាយុ៦២(២០២១) រស់នៅភូមិបចាម ឃុំចំបក់ ស្រុកបាទី ខេត្តតាកែវ។ ឪពុករបស់ប៉ុនឈ្មោះ ស្រី ជិន ហើយម្ដាយឈ្មោះ សុំ សូត និងមានបងប្អូនចំនួន៩នាក់(ស្រី៣នាក់)។ ក្នុងចំណោមបងប្អូនទាំងអស់ ប៉ុន បាត់បង់បងប្រុស៣នាក់ នៅពេលដែលគាត់ចូលធ្វើជាយោធាក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម។ ប៉ុន មានប្រពន្ធឈ្មោះ នួន ថុល និងមានកូន៤នាក់ ស្រី២នាក់។...

សម្លត្រកួនមានដង្កូវ

(តាកែវ)៖ ស៊ន សុក មានអាយុ៧០ឆ្នាំ អាស័យដ្ឋានបច្ចុប្បន្ននៅភូមិតាំងញាតិ ឃុំពារាម ស្រុកបាទី ខេត្តតាកែវ។ សុក មានបញ្ហាភ្នែកចេះតែហូរទឹកភ្នែក ស្រវាំងមើលមិនសូវច្បាស់។ នៅក្នុងឆ្នាំ១៩៧០ អំឡុងពេលនៃការធ្វើរដ្ឋប្រហារទម្លាក់សម្ដេចព្រះ នរោត្ដម សីហនុ, សុក មិនបានរស់នៅផ្ទះរបស់ខ្លួននោះទេ។ សុក ត្រូវរត់គេចពីគ្រាប់បែកទៅកាន់ភូមិផ្សេងដូចជា ភូមិព្រៃជប់ និងភូមិខ្នារ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ ពេលខ្មែរក្រហមចូលកាន់កាប់អំណាច សុក ត្រូវបានចាត់ទុកថាជាប្រជាជនមូលដ្ឋាន។...

មិនចង់ឮសូម្បីតែឈ្មោះរបបនោះ

(តាកែវ)៖ ប៉ាន់ រី មានអាយុ៦៥ឆ្នាំ រស់នៅភូមិតាំងញាតិ ឃុំពារាម ស្រុកបាទី ខេត្តតាកែវ។ បច្ចុប្បន្ននេះ រី មានបញ្ហាសុខភាពមួយចំនួនរួមមាន វិលមុខអស់កម្លាំង ខ្សោយបេះដូង ឈឺមួយចំហៀងខ្លួន លើសជាតិខ្លាញ់ និងលើសជាតិស្ករ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម រី មានអាយុ១៨ឆ្នាំ។ ខ្មែរក្រហមបានចាត់ទុក រី និងគ្រួសាររបស់គាត់ជាប្រជាជនថ្មី ហើយបានបញ្ជូនគាត់ទៅកាន់តំបន់៥១ នៅពេជ្រនិល ក្នុងខេត្តកំពង់ស្ពឺ។...

ចង់ឱ្យប្រជាជនថ្មីធ្វើការរហូតដល់ស្លាប់ដោយខ្លួនឯង

(តាកែវ)៖ ប៉ាន់ ប៉ុន អាយុ៦៨ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើតនៅក្នុងភូមិត្រពាំងយោង ឃុំពារាម បច្ចុប្បន្នរស់នៅភូមិតាំងញាតិ ឃុំពារាម ស្រុកបាទី ខេត្តតាកែវ។ ប៉ុន មានប្រពន្ធឈ្មោះ ប៉ាន់ រី។ ជំងឺប្រចាំកាយទាំងនោះរួមមានការឈឺសន្លាក់ដៃជើង ចុកចាប់តាមរាងកាយ ជំងឺលើសឈាម លើសជាតិស្ករ និងលើសជាតិអាស៊ីត។ ក្នុងអំឡុងឆ្នាំ១៩៧០ ប៉ុន ត្រូវបង្ខំចិត្តភៀសខ្លួនជាញឹកញាប់ដើម្បីគេចពីការទម្លាក់គ្រាប់បែក។ ដើម្បីរក្សាសុវត្ថិភាព ប៉ុន បានសម្រេចចិត្តចូលសាងផ្នួសជាសង្ឃបានរយៈពេលបីខែ...

របបគ្មានសាសនា

(តាកែវ)៖ សាន ប្រផូ មានអាយុ៥៧ឆ្នាំ រស់នៅភូមិតាំងញាតិ ឃុំពារាម ស្រុកបាទី ខេត្តតាកែវ។ សព្វថ្ងៃ ប្រផូ មានជំងឺប្រចាំកាយជាច្រើនមុខរួមមាន ជំងឺក្រពះពោះវៀន ជំងឺលើសឈាម ជំងឺទឹកនោមផ្អែម និងជំងឺភ្នែក។ ប្រផូ បានចែករំលែកថា នៅអំឡុងឆ្នាំ១៩៧០ គាត់មិនសូវដឹងរឿងរ៉ាវច្រើនទេ ព្រោះគាត់នៅក្មេងពេក។ ក្នុងឆ្នាំ១៩៧០ គ្រួសាររបស់គាត់បានគេចខ្លួនពីស្រុកទៅរស់នៅទីក្រុងភ្នំពេញដើម្បីស្វែងរកកន្លែងមានសុវត្ថិភាព។ ក្រោយពេលខ្មែរក្រហមដណ្តើមបានទីក្រុងភ្នំពេញ គ្រួសាររបស់គាត់ត្រូវបានគេជម្លៀសឱ្យត្រឡប់មកស្រុកវិញ ប៉ុន្តែត្រូវចេញមកក្រោយគេ...

បបរមួយខ្ទះមានអង្ករតែពីរឬបីកំប៉ុង

(តាកែវ)៖ អួន ផាន មានអាយុ ៧៧ឆ្នាំ មានអាស័យដ្ឋានបច្ចុប្បន្ននៅភូមិ តាំងញាតិ ឃុំពារាម ស្រុកបាទី ខេត្តតាកែវ។ ផាន មានស្វាមីឈ្មោះ កែប សាន ដែលបានរៀបការតាំងពីមុនសម័យខ្មែរក្រហមមកម្ល៉េះ ហើយមានកូនចំនួន៣នាក់។ នៅក្នុងឆ្នាំ១៩៧០ ផាន បានបញ្ជាក់ថា ពេលនោះមានផលលំបាកខ្លាំង ដោយសារតែមានសង្គ្រាម។ ផាន និងគ្រួសារ ត្រូវរត់គេចពីគ្រាប់កាំភ្លើង និងគ្រាប់បែកនៅក្នុងភូមិ...

ការចងចាំដ៏ជូរចត់

(តាកែវ)៖ រឿងរ៉ាវទាំងអស់នេះគឺជាការចងចាំដ៏ជូរចត់ដែល សាន បានឆ្លងកាត់នៅក្នុងសម័យកាលដ៏យង់ឃ្នងនោះ។ សាន មានប្រពន្ធឈ្មោះ អូន ផាន។ នៅក្នុងអំឡុងពេលនៃការធ្វើរដ្ឋប្រហារឆ្នាំ១៩៧០ សាន បានជួបប្រទះនូវសេចក្តីវេទនាជាខ្លាំង ដោយសារត្រូវរត់គេចពីការទម្លាក់គ្រាប់បែក។ សាន ត្រូវបង្ខំចិត្តរត់ទៅនៅក្នុងត្រង់សេដែលជីកនៅក្បែរផ្ទះ និងរត់ចូលក្នុងព្រៃ ដើម្បីគេចពីគ្រាប់។ នៅពេលដែលការទម្លាក់គ្រាប់បែកកាន់តែរីករាលដាលខ្លាំង សាន បានសម្រេចចិត្តនាំភរិយាដែលជិតគ្រប់ខែសម្រាលកូន ធ្វើដំណើរទៅទីក្រុងភ្នំពេញ ព្រោះសង្ឃឹមថានៅទីនោះមានមន្ទីរពេទ្យ និងគ្រូពេទ្យដែលអាចជួយសម្រាលកូនបានដោយសុវត្ថិភាព។ ប៉ុន្តែប្រពន្ធរបស់សាន បានសម្រាលកូននៅពាក់កណ្តាលផ្លូវ ត្រង់ម្តុំទន្លេបាទី។...

ភី ភួង៖ ដេកបានតិចម៉ោងណាស់ជំនាន់អាពត

ភី ភួង អាយុ៧៨ឆ្នាំ រស់នៅភូមិមហារាជ ឃុំបឹងត្រាញ់ខាងត្បូង ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ ភួង បានរៀបការជាមួយឈ្មោះ ហែម អឿន នៅក្នុងសម័យសង្គមរាស្រ្ដនិយម និងបានរស់នៅជាមួយគ្នាយ៉ាងសុខសាន្ត។ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលរបបខ្មែរក្រហមចូលមកដល់ ជីវិតប្ដីប្រពន្ធរបស់គាត់ត្រូវបានបំបែកឱ្យបំពេញការងារផ្សេងគ្នា។ ខណៈពេលដែលប្ដីរបស់គាត់ ធ្វើការងារនៅកន្លែងកាស៊ីនបាយ(ក្នុងរោងបាយ) ភួង ត្រូវរ៉ាប់រងការងារធ្ងន់ៗក្នុងកងផលិតជី និងរែកសំណាប។ ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ភួង ត្រូវក្រោកតាំងពីម៉ោង ៣ភ្លឺ ដើម្បីដើរប្រមូលលាមកមនុស្សពីធុងកៅស៊ូតាមផ្ទះ...

ហែម អឿន៖ ប្រធានសហករណ៍ភូមិចម្រើន

ហែម អឿន អាយុ៩០ឆ្នាំ រស់នៅក្នុងភូមិមហារាជ ឃុំបឹងត្រាញ់ខាងត្បូង ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ អឿន បានរំលឹកពីប្រវត្តិភូមិថា កាលពីដើម ភូមិដែលគាត់រស់នៅមានឈ្មោះថា «ភូមិទួលព្រិច» ប៉ុន្តែនៅពេលចូលដល់សម័យខ្មែរក្រហម អង្គការបានប្ដូរឈ្មោះភូមិនេះទៅជា «ភូមិចម្រើន» ហើយក្រោយរបបខ្មែរក្រហម ទើបប្ដូរទៅជាឈ្មោះ «ភូមិមហារាជ» រហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ។ នៅក្នុងរបបខ្មែរក្រហម អឿន មិនដែលត្រូវបានជម្លៀសទៅធ្វើការឆ្ងាយឡើយ ព្រោះគាត់មានតួនាទីជាប្រធានសហករណ៍ភូមិចម្រើន។ ក្នុងនាម អឿន...

ហាប វ៉ាន់៖ ឈឺស្ទើរស្លាប់ដោយសារតែហូបអាហារមិនស្អាត និងធ្វើការងារហួសកម្លាំង

ហាប វ៉ាន់[1] អាយុ៦៥ឆ្នាំ រស់នៅភូមិទួលទ្រា ឃុំលំចង់ ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ កាលពីក្មេង វ៉ាន់ បាត់បង់បងជីដូនមួយពីរនាក់ ដោយម្នាក់ស្លាប់ដោយសារកង្វះអាហារ ហើយឈឺគ្មានថ្នាំព្យាបាល។ ចំណែកបងម្នាក់ទៀតត្រូវបានអង្គកាចោទប្រកាន់ថាជាគិញវៀតណាម និងចាប់យកទៅសម្លាប់នៅឈើខ្មៅ។ អង្គការបានចោទប្រកាន់បងជីដូនមួយរបស់វ៉ាន់ ថាមានតេអូ ហើយបានហៅទាហានវៀតកុង និងកន្ទុយរុយឲ្យមកទម្លាក់គ្រាប់បែកក្នុងភូមិ។ នៅពេលដែលអង្គការចាប់បងយកទៅសម្លាប់​ វ៉ាន់ មានអាយុប្រមាណ១៤ឆ្នាំ។ បន្ទាប់មក វ៉ាន់ បានស្ម័គ្រចិត្តចូលធ្វើជាយោធា និងបានទៅហ្វឹកហាត់នៅតំបន់ភ្នំទេព។...

សុខ សុផល៖ រៀបការជាមួយមនុស្សមិនធ្លាប់ស្គាល់

សុខ សុផល អាយុ៦៦ឆ្នាំ រស់នៅភូមិមហារាជ ឃុំបឹងត្រាញ់ខាងត្បូង ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យ លន់ នល់ អង្គការបានជម្លៀសគ្រួសារសុផល និងប្រជាជនជាច្រើនគ្រួសារទៀតទៅរស់នៅភូមិព្រែករបង ស្រុកព្រៃកប្បាស ខេត្តតាកែវ ដើម្បីគេចពីការប្រយុទ្ធគ្នា, ការទម្លាក់គ្រាប់បែក និងផ្លោងគ្រាប់បែក។ នៅតាមផ្លូវធំដំណើរ អង្គការបាននាំប្រជាជនដើរវាងទីរួមខេត្តតាកែវ ព្រោះខ្លាចមានអ្នករត់ចូលទៅជាមួយទាហាន លន់ នល់។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ បន្ទាប់ពីយោធាខ្មែរក្រហមទទួលបានជ័យជម្នះទាំងស្រុងលើទាហាន លន់...