មុំ ស្រ៊ី៖ ខឹងសម្បារនឹងរបបខ្មែរក្រហម
(កំពត)៖ មុំ ស្រ៊ី ភេទស្រី មានអាយុ ៥៨ឆ្នាំ និងជាកសិកររស់នៅភូមិគោកវែង ឃុំត្នោតចុងស្រង់ ស្រុកបន្ទាយមាស ខេត្តកំពត។ ស្រ៊ី មានឪពុកឈ្មោះ មុំ មួន និងម្តាយឈ្មោះ ភី។ ស្រ៊ី មានប្តីឈ្មោះ ឡាក់ និងមានកូនបួននាក់។ នៅរបប លន់ នល់ ស្រ៊ី បានរៀនតែមួយសប្តាហ៍ប៉ុណ្ណោះ...
កងសិប្បកម្មធ្វើនង្គ័ល, រនាស់ និងបង្គី
(ខេត្តព្រៃវែង) កែវ សុង មានអាយុ៨១ឆ្នាំ ជាអ្នករស់រានមានជីវិតពីរបបខ្មែរក្រហម រស់នៅភូមិឆ្អឹងពស់ ឃុំពានរោង ស្រុកស្វាយអន្ទរ ខេត្តព្រៃវែង។ សុង មានឪពុកឈ្មោះ កែវ សន និងប្រពន្ធ ឈ្មោះ ព្រំ សាម។ កាលពីកុមារភាព សុង រៀនបានត្រឹមថ្នាក់ទី៥ (សង្គមចាស់) នៅអនុវិទ្យាល័យអង្គឌួង ស្ថិតក្នុងក្រុងព្រៃវែង នាឆ្នាំ១៩៦១។ ក្រោយមក...
អ៊ូច ណន៖ ទាហានហូបបបរដូចប្រជាជន
អ៊ូច ណន អាយុ៦៣ឆ្នាំ រស់នៅភូមិព្រៃក្ដី ឃុំត្រពាំងធំខាងត្បូង ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។ នៅឆ្នាំ១៩៧១ ណន ចាប់ផ្ដើមធ្វើជាទាហានរំដោះនៅក្នុងព្រៃ។ ពេលធ្វើជាទាហាន ណន ជួបការលំបាកខ្លាំងណាស់ ព្រោះគាត់ត្រូវសម្រាកនៅលើដី, ហាលភ្លៀង ហើយក្នុងចិត្តគិតពីពេលវេលាបញ្ចប់សង្គ្រាម។ ដើម្បីកាត់បន្ថយការងារ ណន បានយកថង់កៅស៊ូ ទៅរុំខ្លួន ដូចនំអន្សម។ នៅក្នុងសមរភូមិ ណន ធ្លាប់ត្រូវគ្រាប់ចំសៀតផ្កា ប៉ុន្តែមិនបានប៉ះពាល់ធ្ងន់ធ្ងរនោះទេ...
មិន ទូច៖ មនុស្សស្លាប់យ៉ាងអាណោចអាធ័ម
មិន ទូច អាយុ៤៧ឆ្នាំ រស់នៅភូមិព្រៃក្ដី ឃុំត្រពាំងធំខាងត្បូង ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម ទូច ចងចាំថា គាត់បានធ្វើដំណើរទៅតាមម្ដាយនៅកន្លែងធ្វើការងារ។ ដោយសារតែ ទូច នៅក្មេងពេកបានជាគាត់មិនបានធ្វើការងារនោះទេ ហើយរបបអាហារដែលគាត់ទទួលបានគឺបាយ ឬបបរលាយជាមួយដំឡូងមី។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម ទូច បានទទួលសម្លៀកបំពាក់ពីម្ដាយរបស់គាត់បន្តិចបន្តួច ហើយគ្មានស្បែកជើងពាក់នោះទេ។ ចំណែកសាប៊ូដុះខ្លួន, ថ្នាំដុះធ្មេញ, សាប៊ូកក់សក់ និងសម្ភារៈប្រើប្រាស់ផ្សេងៗទៀតគឺមិនមាននោះទេ។ ដើម្បីជំនួសសាប៊ូកក់សក់...
សូ ស្ដើង៖ ជម្លៀសទៅស្រុកគីរីវង់
(កំពត)៖ សូ ស្តើង ភេទស្រី មានអាយុ ៦១ឆ្នាំ រស់នៅភូមិគោកវែង ឃុំត្នោតចុងស្រង់ ស្រុកបន្ទាយមាស ខេត្តកំពត និងមានភូមិកំណើត នៅភូមិកំពែង។ ស្តើង មានឪពុកឈ្មោះ សូ រិន, ម្ដាយឈ្មោះ ហែម ម៉ៅ និងមានបងប្អូនបីនាក់។ អំឡុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៧០ ស្តើង ឈប់រៀនត្រឹមថ្នាក់ទី២ នៅវត្តកំពែង ដោយសារសង្គ្រាម។...
សា សារឹម៖ កងចល័តនៅភូមិបន្ទាយមាស
(កំពត)៖ សា សារឹម ភេទប្រុស មានអាយុ ៥៨ឆ្នាំ ជាកសិកររស់នៅភូមិគោកវែង ឃុំត្នោតចុងស្រង់ ស្រុកបន្ទាយមាស ខេត្តកំពត។ សារឹម មានឪពុកឈ្មោះ សា ងី,ម្ដាយឈ្មោះ ពិល នន និងមានបងប្អូនប្រាំនាក់។ អំឡុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៧០ បន្ទាប់ពីមានរដ្ឋប្រហារនៅទីក្រុងភ្នំពេញ គ្រួសារសារឹម បានរត់ភៀសខ្លួនទៅរស់នៅភូមិស្តៅ និងភូមិអង្គាញ់។ សារឹម និយាយថា គាត់ឃើញមានកងទ័ពវៀតកុង...
សា ជ្រន៖ ខាងលិចវត្តព្រៃត្រសក់
(កំពត)៖ សា ជ្រន ភេទស្រី មានអាយុ ៦៦ឆ្នាំ ជាកសិកររស់នៅភូមិគោកវែង ឃុំត្នោតចុងស្រង់ ស្រុកបន្ទាយមាស ខេត្តកំពត។ ជ្រន មានឪពុកឈ្មោះ ហ៊ាន, ម្ដាយឈ្មោះ ហៀ ម៉ល និងមានបងប្អូនប្រាំបួននាក់។ ក្នុងវ័យកុមារភាព ជ្រន បានរៀនត្រឹមថ្នាក់កុមារដ្ឋាន នៅសាលាវត្តព្រៃត្រសក់។ ក្រោយមក គាត់ឈប់រៀន និងឃ្វាលគោក្របី។ អំឡុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៧០...
សំ ភន៖ មេក្រុមនៅរបបខ្មែរក្រហម
(កំពត)៖ សំ ភន ភេទប្រុស មានអាយុ ៦៥ឆ្នាំ ជាកសិកររស់នៅភូមិគោកវែង ឃុំត្នោតចុងស្រង់ ស្រុកបន្ទាយមាស ខេត្តកំពត។ ភន មានឪពុកឈ្មោះ ជា និងមានបងប្អូនប្រាំបួននាក់។ អំឡុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៦០ ភន បានបាត់បង់ម្ដាយ និងរៀនត្រឹមថ្នាក់ទី១២ នៅសាលាវត្តព្រៃត្រសក់។ ក្រោយមក ភន បានបួសនៅវត្តព្រៃត្រសក់។ អំឡុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៧០ ភន ឃើញមានការទម្លាក់គ្រាប់បែក...
ប្រុក នឿន៖ បំណាច់តែខ្លាចស្លាប់គឺត្រូវតែប្រឹងធ្វើការ
ប្រុក នឿន អាយុ៧២ឆ្នាំ រស់នៅភូមិត្រពាំងចែង ឃុំសំរោង ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម នឿន មានអាយុប្រមាណ៣០ឆ្នាំ រស់នៅភូមិអណ្ដូងសំរិត ឃុំធ្នាប្រជុំ ស្រុក១០៨(ស្រុកកោះអណ្ដែត) ដែលជាស្រុកកំណើតប្ដី។ នៅក្នុងសហករណ៍អណ្ដូងសំរិត អង្គការបានចាត់តាំង នឿន ឲ្យទៅធ្វើការងារនៅក្នុងក្រុមកងចល័តនារីឃុំធ្នាប្រជុំ ដើម្បីធ្វើការងារ រែកដីដំបូក, ជីកឡាយ, លើកទំនប់, ដកស្ទូង និងច្រូតស្រូវ។ នៅការដា្ឋនរែកដីដំបូក...
ហ៊ីម អឺង៖ កងអង្គភាព១០៨
(កំពត)៖ ហ៊ីម អឺង ភេទស្រី មានអាយុ ៦៨ឆ្នាំ និងជាកសិកររស់នៅភូមិគោកវែង ឃុំត្នោតចុងស្រង់ ស្រុកបន្ទាយមាស ខេត្តកំពត។ អឺង មានស្រុកកំណើតក្នុងខេត្តតាកែវ។ អឹង មានឪពុកឈ្មោះ ហៀង, ម្ដាយឈ្មោះ ហឿន និងមានបងប្អូនប្រាំពីរនាក់។ អំឡុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៦០ អឺង ធ្វើស្រែចម្ការ និងមិនបានរៀនសូត្រទេ ដោយសារតែជីវភាពខ្វះខាត។ អំឡុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៧០ អឺង...
អៀង អូន៖ ប្ដីមានទោសព្រោះធ្លាប់ទៅប្រទេសវៀតណាម
(តាកែវ) អៀង អូន អាយុ៦៩ឆ្នាំ រស់នៅភូមិត្រពាំងចែង ឃុំសំរោង ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។ រឿងរ៉ាវដែល អូន ចាំមិនភ្លេចនោះគឺ អង្គការបានចាប់ប្ដីរបស់គាត់ឈ្មោះ មាស នង យកទៅមន្ទីរសន្តិសុខក្រាំងតាចាន់។ ខាងក្រោមនេះគឺជារឿងរ៉ាវរបស់ នង និងអូន មុនពេលរៀបការ និងពេលដែលអង្គការចាប់បញ្ជូនទៅគុកក្រាំតាចាន់៖ នៅអាយុ១៦ឆ្នាំ នង បានលាចាកសិក្ខាបទ រួចរត់ទៅប្រទេសវៀតណាម តាមការឃោសនារបស់ប្រជាជន។...

