ឈ្មោះ ខឹម ខាន់[1] ហៅ សំអាង ភេទប្រុស អាយុ៣៨ឆ្នាំ រស់នៅភូមិគ្រួស ស្រុកកំពង់រោទ៍ តំបន់២៣ ភូមិភាគបូព៌ា។ នៅខែឧសភា ឆ្នាំ១៩៧៥ ខ្ញុំបានទទួលសំបុត្រពីបង កែវ អាន គណៈអចិន្ត្រៃយ៍តំបន់២៣ ឱ្យទៅចូលរួមប្រជុំការងារនៅភូមិប្រសាក់ នៅវេលាម៉ោង៧ព្រឹក ជាមួយអ្នកចូលរួមចំនួន៩នាក់ ក្នុងនោះ មានជនជាតិវៀតណាមចំនួន២នាក់ ឈ្មោះ ទី បា...

ខ្ញុំឈ្មោះទក់ សឿន[1] អាយុ ៧៥ឆ្នាំ ភេទស្រី។ ឪពុកឈ្មោះទក់ ឆេង ម្ដាយឈ្មោះសាយ វន មានបងប្អូនស្រី៣នាក់ ខ្ញុំជាកូនច្បងក្នុងគ្រួសារ។ ស្វាមីឈ្មោះយ៉េន ឃឿន មានកូន៥នាក់ (ស្រី៣/ប្រុស២)។ ខ្ញុំមានស្រុកកំណើតនៅស្រុកព្រៃឈរ ខេត្តកំពង់ចាម។ បច្ចុប្បន្នរស់នៅភូមិអូរស្វាយ ឃុំអូរស្វាយ ស្រុកបុរីអូរស្វាយសែនជ័យ ខេត្តស្ទឹងត្រែង។ ខ្ញុំបានរៀនសូត្រត្រឹមថ្នាក់ទី១០ កាលពីសង្គម រាស្រ្ដនិយម។ ខ្ញុំមករស់នៅអូរស្វាយនេះតាំងពីសម្ដេចព្រះ នរោត្តម...

គង់ ស៊ឹម[1] ភេទប្រុស កើតក្នុងឆ្នាំ១៩៥៦ មានអាយុ ៥២ឆ្នាំ នៅក្នុងឆ្នាំ២០០៨។ ស៊ឹម មានស្រុកកំណើតនៅភូមិដំណាក់ត្រាច ឃុំទួលអំពិល ស្រុកគងពិសី ខេត្តកំពង់ស្ពឺ និងបច្ចុប្បន្នរស់នៅភូមិបឹងរាំង ឃុំបឹងរាំង ស្រុកកំរៀង ខេត្តបាត់ដំបង។ ស៊ឹម មានប្រពន្ធឈ្មោះ អ៊ិន ទឹម មានអាយុ ៥២ឆ្នាំ (២០០៨) មកពីភូមិត្រពាំងជ្រៃ។ អ្នកទាំងពីរមានកូនប្រាំពីរនាក់...

ប្រវត្តិរូបធ្វើឡើងនៅមន្ទីរស-២១ ឈ្មោះ ចៀម សឿម[1] មានស្រុកកំណើតនៅភូមិស្នាយ ឃុំតាជេល ស្រុក១៨ តំបន់៣១។ ឪពុកឈ្មោះ ចៀម សឿន អាយុ ៦១ឆ្នាំ និងម្តាយឈ្មោះ សុខ សន អាយុ ៥២ឆ្នាំ។ សឿ មានបងប្អូន៦នាក់ ប្រុសទាំងអស់ ហើយមានតែ សឿ ម្នាក់ទេដែលបានចូលបដិវត្តិន៍ មានវណ្ណៈភាពជាកសិករកណ្តាលក្រោម៖...

ហួង​ ណៃអេន[1] អាយុ៧០ឆ្នាំ កើត និងរស់នៅភូមិចំការសាមសិប ឃុំគគរ ស្រុកកំពង់សៀម ខេត្តកំពង់ចាម រៀបរ៉ាប់អំពីការចងចាំព្រឹត្តិការណ៍ក្នុងពេលសង្រ្គាម និងបទពិសោធន៍ ក្នុងរបបខ្មែរក្រហម ថា៖ «ខ្ញុំរៀបការប្ដីឈ្មោះ ហេង និងមានកូនប្រុសចំនួន៤នាក់។ ខ្ញុំប្រកបរបរធ្វើស្រែចម្ការ ។ ឪពុកខ្ញុំឈ្មោះ ហុងហ៊វ និងម្ដាយឈ្មោះ គួក លាងសេង។ ខ្ញុំជាកូនទី៣ ក្នុងចំណោមបងប្អូនស្រីចំនួន៣នាក់។ ខ្ញុំកើតនៅភូមិចំការសាមសិប...

ស៊ឺង ចូលបដិវត្តន៍ដំបូងនៅក្នុងឃុំជាងទង។ បន្ទាប់ពីយល់ច្បាស់អំពីបដិវត្តន៍ ស៊ឺង ទទួលបានការចាត់តាំងពីអង្គការ​ ឲ្យធ្វើជាប្រធាននារីឃុំ ដឹកនាំកងចល័តនារីធ្វើការងារនៅក្នុងឃុំ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ បន្ទាប់ពីខ្មែរក្រហមទទួលបានជម្នះ​ អង្គការបានបញ្ជូន ស៊ឺង ឲ្យទៅដឹកនាំនារីធ្វើស្រែអំបិលនៅខេត្តកំពត។ នៅឆ្នាំ១៩៧៧ អង្គការបានផ្លាស់​ ស៊ឺង ឲ្យទៅធ្វើជាប្រធានកងចល័តតំបន់១ ខេត្តបាត់ដំបង ភូមិភាគពាយ័ព្យ។ មុនពេលធ្វើដំណើរទៅបាត់ដំបង ស៊ឺង ទទួលបានការរៀនសូត្របន្ថែមទៀតទាក់ទងជាមួយ សៀវភៅទង់បដិវត្តន៍ នៅទីក្រុងភ្នំពេញ និងបន្តរៀននយោបាយនៅខេត្តបាត់ដំបង។ ខាងក្រោមនេះគឺជារឿងរ៉ាវរបស់...

ក្រោយពីខ្មែរក្រហមទទួលបានជ័យជម្នះលើរបបសាធារណរដ្ឋខ្មែរ ដែលដឹកនាំដោយលោកសេនាប្រមុខ លន់ នល់ ក្នុងថ្ងៃទី១៧ ខែមេសា ឆ្នាំ១៩៧៥ ហើយ ខ្មែរក្រហមបានសុំយាងសម្ដេចព្រះ នរោត្តម សីហនុ ដែលគង់នៅក្រៅប្រទេសឱ្យមកកាន់ប្រទេសកម្ពុជាវិញ[1]។ ខណៈនោះ អង្គការខ្មែរក្រហម ទើបចាប់ផ្ដើមគ្រប់គ្រងបានប្រទេសថ្មី ហេតុនេះមិនទាន់បានរៀបចំកងទ័ពឱ្យបានត្រឹមត្រូវនោះឡើយ។ ឌីន ឆៃវ៉ន ហៅ រ៉េន ក្នុងនាមជាយុទ្ធនារីកងទ័ពខ្មែរក្រហម គឺអង្គភាពបានបញ្ជូន រ៉េន ឱ្យទៅចាំទទួលសម្ដេចឪនៅឯព្រលានយន្តហោះពោធិ៍ចិនតុង។ កងទ័ពជាច្រើនបានមកឈររង់ចាំទទួលសម្ដេចព្រះ...

ខ្ញុំឈ្មោះ រាម សាវុត[1] កើតនៅឆ្នាំ១៩៥៤ នៅភូមិព្រៃធំ ឃុំព្រៃធំ ស្រុកកំពង់រោទិ៍ ខេត្តស្វាយរៀង។ ខ្ញុំមានឪពុកឈ្មោះ រាម ភឿក និងម្តាយឈ្មោះ កែវ ស៊ុន។ ឪពុកម្តាយរបស់ខ្ញុំបានស្លាប់អស់ហើយ។ ខ្ញុំមានបងប្អូនចំនួន៥នាក់ ហើយខ្ញុំគឺជាកូនទី៣នៅក្នុងគ្រួសារ។ ខ្ញុំចូលរៀនដំបូងនៅឆ្នាំ១៩៦៨ ប៉ុន្តែសម័យនោះខ្ញុំរៀនមិនបានជាប់លាប់ទេ ព្រោះខ្ញុំត្រូវរត់គេចខ្លួនពីគ្រាប់ផ្លោងចេញពីប្រទេសវៀតណាមខាងត្បូងស្ទើររាល់យប់ ដោយផ្លោងចូលមកម្តងប្រមាណ២០-៣០គ្រាប់។ នៅអំឡុងពេលនោះគឺមានការវាយប្រយុទ្ធគ្នារវាងកងទ័ពវៀតកុង (វៀតណាមខាងជើង) គាំដោយចិន និងកងទ័ពធីវគី...

វ៉ាន់​ នន[1] ភេទ​ប្រុស​ អាយុ​៧២​ឆ្នាំ​ មាន​ទី​កន្លែង​កំណើត​នៅ​ភូមិ​តាំង​បឹង​ ឃុំ​ផ្អាវ​ ស្រុក​ជើង​ព្រៃ​ ខេត្ត​កំពង់​ចាម​។ បច្ចុប្បន្ន នន ​រស់​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​ទួល​កណ្ដាល​ ឃុំ​ត្រពាំង​ប្រីយ៍​ ស្រុក​អន្លង់​វែង​។ នន​ បាន​និយាយថា៖​ «​កាល​ពី ​កុមារ​ភាព​ខ្ញុំ​រៀន​បាន​ត្រឹម​ថ្នាក់​៩​ (ប្រព័ន្ធអប់រំ​សង្គមចាស់)​។​ ខ្ញុំ​អាច​សរ​សេរ​ បក​ប្រែ​ និង​អាន​ភាសា​បារាំង​បាន​គួរ​សម​។ នៅ​ជំនាន់​នោះ​ឪពុក​ធំ​របស់​ខ្ញុំ​គាត់គឺ​ជា​នាយក​សា​លា​។ ​ថ្ងៃ​មួយ ​គ្រូ​របស់​ខ្ញុំ​​ឈឺ​ ហើយ​មិន​បាន​មក​បង្រៀន​។...

មល់ វី[1] មាន​អាយុ​៥១ឆ្នាំ និង​រស់នៅក្នុងភូមិយាងខាងត្បូង​ ស្រុក​អន្លង់វែង បាន​និយាយ​ថា៖ «​ខ្ញុំមានបងប្អូនបង្កើតចំនួន​១៤នាក់ (ប្រុស​៧នាក់ និងស្រី​៧នាក់)។  ខ្ញុំ​បាន​មក​​កាន់​​តំបន់អន្លង់វែង​តាំង​ពី​អាយុ២០ឆ្នាំ អំឡុងឆ្នាំ​១៩៨៧-១៩៨៨ ដោយសារ​តែមានទំនាក់ទំនង​ជាមួយ​​ខ្មែរ​ក្រហម​។ បង​ស្រី​ជី​ដូន​​មួយ​របស់ខ្ញុំឈ្មោះ ថាន ​រស់នៅជាមួយខ្មែរក្រហម។  ខ្ញុំពិការដៃ​ម្ខាង​ នៅ​ពេល​ដែល​កង​ទ័ព​វៀត​ណាម​​​វាយប្រយុទ្ធ​ជាមួយខ្មែរក្រហម​។ ខ្ញុំ​មានបំណង​ថា​​ចង់​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​ខាង​ក្នុង​​វិញ។ បន្ទាប់មក ទាហាន​​ម្នាក់ក៏បានចូលមក ហើយទម្លាក់កាំ​ភ្លើងទៅលើដី។ ទាហាននោះ​បានប្រាប់ថា​«ទុក​​កាំភ្លើង​ឲ្យ​ខ្ញុំ​បន្ដិច»។ ខ្ញុំក៏បានយកដៃ​លើក​កាំភ្លើងនោះឡើងហើយផ្ទុះតែម្ដង។ ការផ្ទុះ​បណ្ដាល​ឲ្យដៃ​របស់​​ខ្ញុំ​ពិការ​ម្ខាង ​នៅ​​ឯ​ចំណុច​ភូមិទួលប្រាសាទ​​...

ជ្រឹង អ៊ី[1]អាយុ៧៨ឆ្នាំ កើត និងរស់នៅភូមិអណ្ដូងច្រុះ ឃុំអំពិល ស្រុកកំពង់សៀម ខេត្តកំពង់ចាម រៀបរាប់អំពីបទពិសោធន៍ដែលខ្លួនបានឆ្លងកាត់ក្នុងពេលសង្រ្គាម និងរបបខ្មែរក្រហម៖ «ខ្ញុំរៀបការប្រពន្ធឈ្មោះ យឹម យន់  ខ្ញុំមានកូនប្រុសស្រីចំនួន៧នាក់ ប្រកបមុខរបរធ្វើស្រែចម្ការ។ ឪពុកខ្ញុំឈ្មោះជ្រឹង និងម្ដាយ អាង បងប្អូនប្រុសស្រីចំនួន២នាក់។ នៅឆ្នាំ១៩៧០ អ្នកភូមិជាច្រើនបានចូលរួមបាតុកម្មដង្ហែ ទៅទីរួមខេត្តកំពង់ចាម។ នៅឆ្នាំ១៩៧១ដល់ឆ្នាំ១៩៧២ ចាប់តាំងពីមានវត្តមានកងទ័ពរំដោះខ្មែរក្រហមចូលនៅក្នុងភូមិ ទាហានលន់ នល់...