Category: អត្ថបទស្រាវជ្រាវ

អ៊ំ សារ៉ែន រំឭកអំពីបទពិសោធន៍ក្នុងធ្វើការងារនៅក្នុងកងចល័តយុវនារីខ្មែរក្រហម

ខ្ញុំ ឈ្មោះ អ៊ំ សារ៉ែន[1] អាយុ៦៣ឆ្នាំ រស់នៅក្នុងភូមិត្នោតលើ ឃុំឫស្សីស្រុក ស្រុកស្រីសន្ធរ ខេត្តកំពង់ចាម។ ខ្ញុំ រៀបការជាមួយប្ដីឈ្មោះ ប៊ី សុខុម និងមានកូនប្រុសស្រី សរុបចំនួន៥នាក់។ ខ្ញុំ គឺជាកូនទី៦ ក្នុងចំណោមបងប្អូនទាំង៧នាក់។ នៅពីក្មេង ខ្ញុំ ចូលរៀនសូត្រ​ រហូតដល់ត្រឹមថ្នាក់ទី១ (សង្គមចាស់)។ បន្ទាប់ពីឈប់រៀនមក ខ្ញុំ...

អ៊ួក ណៃ៖ ធ្លាប់ធ្វើការងារនៅស្រែអំបិល និងជាគ្រូពេទ្យ នៅមន្ទីរពេទ្យ ៦មករា

អ៊ួក ណៃ[1] ឈ្មោះក្នុងបដិវត្តន៍ អួក ណាយ អាយុ៤៧ឆ្នាំ រស់នៅភូមិតាលាក់ខាងត្បូង ឃុំគុស ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។ ណៃ មានឪពុកឈ្មោះ អ៊ួក ណេប ហើយម្ដាយឈ្មោះ នូ នៅ និងមានបងប្អូនចំនួន៧នាក់ ឈ្មោះ សុខន, ណៃ, សាំ, ថន, លាន, នឿន...

សូ មិត៖ អ្នកអ្នករស់រានមានជីវិតពីរបបខ្មែរក្រហមនៅតំបន់បាក់នឹម រៀបរាប់អំពីផលវិបាកនៃការប៉ះទង្គិចនៅតាមបណ្តោយព្រំដែនកម្ពុជា-ថៃនិងស្ថានភាពសុខភាពបច្ចុប្បន្ន

ខ្ញុំ ឈ្មោះ សូ មិត អាយុ ៥៧ឆ្នាំ (កើតក្នុងឆ្នាំ១៩៦៨)។ ខ្ញុំ មានទីកន្លែងកំណើតស្ថិតនៅ ភូមិធ្មា ឃុំ ក្រាំងស្នាយ ស្រុកឈូក ខេត្តកំពត។ ទីកន្លែងរស់នៅបច្ចុប្បន្ន ស្ថិតនៅភូមិបាក់នឹម ឃុំច្រេស ស្រុកជុំគិរី ខេត្តកំពត។ នៅក្នុងរបបខ្មែរក្រហមខ្ញុំត្រូវបំបែកចេញពីក្រុមគ្រួសារ ដោយខ្មែរក្រហមបានជម្លៀស ខ្ញុំឲ្យទៅរស់នៅក្នុងកងកុមារ។ ខ្ញុំ ត្រូវខ្មែរក្រហមឱ្យចូលរៀននៅពេលព្រឹក ប៉ុន្តែ...

ឌឿន កែន៖ ប្រធានកងទ័ពនារី

ឌឿន កែន[1] ភេទស្រី​ អាយុ​៦៨ឆ្នាំ​ មាន​ទី​កន្លែង​​នៅ​ក្នុង​ភូមិច្រាប ​ឃុំស្នួល ស្រុក​ស្នួល​ ខេត្ត​ក្រចេះ​។​ កែន​ បច្ចុប្បន្ន​រស់​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​ស្រឡៅ​ស្រោង​ ឃុំ​លំទង ស្រុក​អន្លង់​វែង ខេត្តឧត្តរមានជ័យ​។ កែន បាន​និយាយ​រៀប​រាប់​ពី​ដំណើរ​ជី​វិត​នៃ​ការ​​តស៊ូ​របស់​ខ្លួន​នៅ​ជំនាន់​ខ្មែរ​ក្រហម​ដូច​តទៅ​ ​«កាល​ពី​កុមារ​ភាព​ខ្ញុំ​កើត​នៅ​ក្នុង​គ្រួសារ​កសិករ​ ឪពុក​ម្ដាយ​ខ្ញុំ​ពុំ​មាន​ឋានៈស័ក្តិយស​​អ្វី​ឡើយ​។​ ក្នុង​វ័យ​​​១៣ឆ្នាំ​ ខ្ញុំ​បាន​សម្រេច​ចិត្ត​ចូល​ធ្វើ​ជា​កង​ទ័ព​នារី​។ បន្ទាប់ពី​ចូល​ជា​កង​ទ័ព​ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ចូល​រួម​ក្នុង​ការ​ហ្វឹក​ហាត់​ពី​យុទ្ធ​សាស្ត្រ​ធ្វើ​សង្គ្រាម​ជា​មួយ​កង​ទ័ព​ដ​ទៃ​ទៀត​។​ កាល​ណោះ​ ខ្ញុំ​ប្រើ​ពេល​ហាត់​រៀន​អស់​រយៈ​ពេល​៦​ខែ​ទើប ​ខ្ញុំ​បាន​ចេញ​ទៅវាយ​នៅ​​សម​រភូមិ​ជា​មួយ​ទ័ព​នារី​ជា​ច្រើន​នាក់​។ កំឡុង​ពេល​នោះ​...

ទេព ប៉ូច៖ «បាណាតិបាតា» ថាមិនឲ្យសម្លាប់ «អទិន្នាទានា»ថាមិនឲ្យលួចទ្រព្យគេ

ទេព ប៉ូច[1] ​បានកើតនៅក្នុងឆ្នាំ​១៩៤៧ នៅភូមិតាំង​រលាំង ឃុំ​វាលពង់ ស្រុក​ថ្ពង ខេត្តកំពង់ស្ពឺ។ ប៉ូច បាន​បម្រើការ​ជា​សមាជិកក្រុម​ប្រឹក្សាឃុំ​ថ្លាត និង​កំពុងរស់នៅភូមិស្វាយចេក ឃុំ​ថ្លាត ស្រុក​អន្លង់វែង​ ខេត្តឧត្តរមានជ័យ។ ប៉ូច បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំ​មាន​បងប្អូនបង្កើតចំនួន​៤នាក់។ ខ្ញុំ ​បាន​បួសរៀនរយៈពេលពីរវស្សា នៅ​វត្ត​តាំង​ខ្មៅ។ ខ្ញុំ ​បាន​រៀបការនៅក្នុងឆ្នាំ​១៩៦៨។ រយៈពេល៤ឆ្នាំ​ក្រោយមក ប្រពន្ធខ្ញុំ ​បាន​ស្លាប់​ដោយ​សារ​ជំងឺ​អាសន្ន​រោគ ក្នុងខណៈដែលគាត់កំពុងមាន​គត៌៤ខែ។...

បទពិសោធន៍ក្នុងកងចល័តនារី ក្នុងរបបខ្មែរក្រហម

ក្នុងរបបខ្មែរក្រហម ប្រជាជនត្រូវបាន​បែងចែក​​ឲ្យ​ធ្វើការ​ក្នុង​កង​ផ្សេងៗពី​គ្នា ដោយ​យោង​ទៅ​តាម​អាយុ ភេទ និង​សមត្ថភាព​ការងារ។ កុមារ ត្រូវ​រស់នៅ និង​ធ្វើការ​រួមគ្នា​ក្នុង​កង​កុមារ ដែលត្រូវរស់នៅដាច់​ដោយឡែក​ពី​ឪពុកម្ដាយ។ មនុស្សវ័យ​ជំទង់ និង​ពេញវ័យ ត្រូវ​បាន​ខ្មែរក្រហមដាក់ឲ្យរស់នៅ​ក្នុងកងចល័តយុវជន-យុវនារី ដែល​ត្រូវ​ធ្វើ​ការងារ​ធ្ងន់​ដូចជាដកស្ទូងស្រូវ, ​លើក​ទំនប់, និងជីក​ប្រឡាយ។ មនុស្សវ័យ​កណ្ដាល ត្រូវ​បាន​ចាត់តាំង​ឲ្យ​ធ្វើការងារ​ក្នុងកងវ័យកណ្ដាល។ មនុស្ស​ចាស់​ដែល​មិន​អាច​ធ្វើការ​ធ្ងន់​បាន ត្រូវ​ចាត់តាំង​ឲ្យ​ធ្វើ​បង្គី និង​ឧបករណ៍​កសិកម្ម​ផ្សេងៗ​ទៀត​សម្រាប់​សហករណ៍។ ខាងក្រោមនេះ គឺជាការចែករំលែកពីបទពិសោធន៍របស់ សួន អ៊ន់ និង...

សុក អូ៖ គណៈសេដ្ឋកិច្ចស្រុកមានជ័យថ្មី តំបន់២៣

សុក អូ ជាគណៈសេដ្ឋកិច្ចស្រុកមានជ័យថ្មី ត្រូវបានអង្គការចាប់ខ្លួននៅថ្ងៃទី១០ ខែមេសា ឆ្នាំ១៩៧៨។[1] បុគ្គលិកមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា បានជួបសម្ភាសជាមួយឈ្មោះ ស្រី ផេង មានអាយុ៧០ឆ្នាំ ត្រូវជាប្រពន្ធ រស់នៅភូមិបឹងកែក ឃុំដូនស ស្រុកស្វាយជ្រំ ខេត្តស្វាយរៀង​។[2] ខាងក្រោមនេះគឺជាការរៀបរាប់របស់ប្រពន្ធពីប្រវត្តិសង្ខេបរបស់អូ។ អូ មានកូនប្រាំមួយនាក់ ក្នុងនោះ​ស្រីបីនាក់ និងស្លាប់ម្នាក់ក្នុងរបបខ្មែរក្រហម។ អូ មានស្រុកកំណើតស្ថិតនៅភូមិបឹងកែក ឃុំដូនស ស្រុកស្វាយជ្រំ...

ហែម ឆូយ៖ ផ្នែកសិប្បកម្មធ្វើរនាស់ និងនង្គ័ល

នៅឆ្នាំ១៩៧៦ ឈ្មោះ ផាញ់ ដែលជាប្រធានសហករណ៍បានបញ្ជូនខ្ញុំឲ្យទៅធ្វើការងារផ្នែកសិប្បកម្ម មានសមមិត្ត៤នាក់ ឈ្មោះ នុន, យិះ, សុខ និងខ្ញុំ។ ខ្ញុំ និងសមមិត្ត៣នាក់ ថ្នាក់លើកំណត់ឲ្យធ្វើរនាស់ ឬនង្គ័លឲ្យបានចំនួន១ ក្នុងរយៈពេលមួយថ្ងៃ បើធ្វើមិនរួលរាល់អត់ផ្តល់របបអាហារ។ ហែម ឆូយ រៀបរាប់រឿងរ៉ាវដែលបានឆ្លងកាត់របបខ្មែរក្រហមដូចខាងក្រោម៖ ឈ្មោះ ហែម ឆូយ[1] ភេទប្រុស អាយុ ៨២ឆ្នាំ...

ឌុល ភី៖ ជីវិតរស់នៅក្នុងរបបខ្មែរក្រហម

ខ្ញុំឈ្មោះ ឌុល ភី[1] ឈ្មោះក្រៅហៅ (ត្រាត់) អាយុ៨១ឆ្នាំ។ ខ្ញុំមានស្រុកកំណើតរស់នៅ​ភូមិព្រៃមេលងខាងត្បូង ឃុំព្រៃខ្លា ស្រុកកោះអណ្ដែត ខេត្តតាកែវ។ បច្ចុប្បន្ន ខ្ញុំរស់នៅភូមិគ្រាំងគរ ឃុំត្រាំកក់ ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។ សព្វថ្ងៃខ្ញុំបានបួសជាដូនជី ហើយបានប្រកាន់ភ្ជាប់សីល១០។ ​ខ្ញុំមានឪពុកឈ្មោះ ឌុល​ ជិន (ស្លាប់) ម្ដាយឈ្មោះ ហ៊ុល ញ៉ាក (ស្លាប់)។...

ញឹម ស្រ៊ាន៖ ម្តាយស្រក់ទឹកភ្នែកពេលកូនចេញទៅសមរភូមិ

ព្រឹន្ទបាលទោ ឃី ហុន អាយុ៤៥ឆ្នាំ កងវរសេនាតូចថ្មើរជើងលេខ២១២ កងពលតូចថ្មើរជើងលេខ២១  ត្រូវជាកូនប្រសារ ញឹម ស្រ៊ាន លើកដៃលាម្តាយថា « ម៉ែអើយ! កូនលាម៉ែសិនហើយ!»។ ញឹម ស្រ៊ាន ស្រក់ទឹកភ្នែកហូរកាត់ផែនថ្ពាល់ដោយមិនដឹងខ្លួន បានត្រឹមលើកដៃលាកូនប្រសារពីចម្ងាយ ហើយជូនពរកូនឲ្យទទួលបានជ័យជន្នះនៅក្នុងសមរភូមិ និងត្រឡប់មកផ្ទះជួបប្រពន្ធកូនវិញ។ ញឹម ស្រ៊ាន ធ្លាប់រស់ឆ្លងកាត់សម័យសង្គ្រាមសម័យខ្មែរក្រហម និងជម្លោះប្រដាប់អាវុធកម្ពុជា និងថៃ ខាងក្រោមនេះជាប្រវត្តិសាច់រឿង៖...

គូម គឿន៖ ត្នោតទុំពីរផ្លែត្រូវខ្មែរក្រហមហៅទៅកសាង និងគំរាមសម្លាប់

ខ្ញុំឈ្មោះ គូម គឿន[1] អាយុ៦៩ឆ្នាំ។ ខ្ញុំមានស្រុកកំណើត​នៅ​ឃុំអង្កាញ់ ស្រុកទ្រាំង ខេត្តតាកែវ។ បច្ចុប្បន្ន ខ្ញុំរស់នៅភូមិត្រពាំងខ្លូត ឃុំត្រាំកក់ ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។ ​ខ្ញុំមានឪពុកឈ្មោះ តឹក ទុំ (ស្លាប់) ម្ដាយឈ្មោះ គូម ឃួន (ស្លាប់)។ ខ្ញុំមានបងប្អូនបង្កើត៥នាក់ (ស្រី២នាក់ ប្រុស៣នាក់)។ សព្វថ្ងៃខ្ញុំ គឺជាស្ត្រីម៉េម៉ាយ។...

Solverwp- WordPress Theme and Plugin