មុត សុន ហៅ វណ្ណៈ៖ បំផុសឲ្យយុវជនប្រឆាំងនឹងអង្គការបដិវត្តន៍

ឯកសារចម្លើយសារភាពសរសេរដោយដៃចំនួន២៣ទំព័រ ជារបស់ មុត សុន ហៅ វណ្ណៈ[1] មុនអង្គការចាប់ខ្លួន មានតួនាទីយុទ្ធជនមន្ទីរក១១។ តាមរយៈចម្លើយសារភាពនៅក្នុងឯកសារនេះ (J00១៩៥) បង្ហាញអំពីសកម្មភាព ឈ្មោះ វណ្ណៈ ចូលបម្រើក្នុងជួរបដិវត្តន៍ តាមការណែនាំពីឈ្មោះ ចាន់ និងទទួលស្គាល់ដោយឈ្មោះ តូនីម។ ការធ្វើបដិវត្តនេះ វណ្ណៈ បានជាប់ពាក់ព័ន្ធជាមួយក្រុមមនុស្សចំនួន៧៣នាក់ ដោយធ្វើផែនការ បំផុសឲ្យយុវជនប្រឆាំងនឹងអង្គការបដិវត្តន៍។ រហូតមកដល់ថ្ងៃទី០២ ខែសីហា ឆ្នាំ១៩៧៧ វណ្ណៈ ត្រូវបានអង្គការចាប់ខ្លួន។ នៅក្នុងអត្ថបទនេះយើងឃើញមានការចុះហត្ថលេខា និងឈ្មោះអ្នកសួរចម្លើយជាកម្មាភិបាលខ្មែរក្រហម រួមទាំងការចុះហត្ថលេខា សាម៉ីខ្លួន និងបានកត់ត្រា កាលរិច្ឆេទនៅថ្ងៃទី០១ ខែសីហា ឆ្នាំ១៩៧៧ ។ ខាងក្រោមនេះ ជាចម្លើយសារភាពរបស់ មុត សុន ហៅវណ្ណៈ ៖
មុត សុន ហៅក្រៅ វណ្ណៈ ភេទប្រុស អាយុ២៣ឆ្នាំ ជនជាតិខ្មែរ នៅលីវ មានស្រុកកំណើតនៅភូមិព្រៃផ្ដៅ ឃុំព្រៃផ្ដៅ ស្រុកព្រៃកប្បាស ខេត្តតាកែវ។ តាំងពីដឹងក្ដីមក វណ្ណៈ រស់នៅជាមួយឪពុកម្ដាយ ហើយប្រកបមុខរបរធ្វើស្រែចម្ការ។
នៅឆ្នាំ១៩៧១-១៩៧៣ វណ្ណៈ ស្នើសុំអង្គការចូលធ្វើកងឈ្លប (យោធា) នៅភូមិព្រៃផ្ដៅ។ ពេលនោះ អង្គការក៏ចាត់តាំង ឲ្យទៅនៅអង្គភាពស្នាក់ការសែងរបួស វរសេនាតូច១១១ វរសេនាធំ១៥២ ភូមិភាគពិសេស។ រយៈពេលមួយខែ អង្គការ បញ្ចូន វណ្ណៈ ទៅអង្គភាពយោធាអនុសេនាធំ១១ វរសេនាតូច១១១ វរ សេនាធំ១៥២។ ពេលនោះ វណ្ណៈ ទៅវាយជាមួយខ្មាំង នៅវត្តស្លែង (ខាងត្បូងព្រៃសរ)បានត្រូវគ្រាប់ អង្គការ ក៏បញ្ជូនទៅព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យ ឃុំក្រាំងយ៉ូវ ស្រុក២០ តំបន់២៥ ស្រុកស្អាង ខេត្តកណ្ដាល។[2]រយៈពេល២៨ថ្ងៃទើបត្រឡប់មកវិញ។ ស្របពេលជាមួយគ្នា វណ្ណៈ ក៏បានសុំអង្គការមកលេងផ្ទះ ចំពេលដែលឪពុកស្លាប់ ត្រូវម្ដាយឃាត់ឲ្យនៅជួយធ្វើស្រែនៅស្រុកកំណើតវិញ។ នៅវេលាយប់មួយ វណ្ណៈ បានទៅចូលរួមពិធីបុណ្យមីទ្ទីញនៅវត្តព្រៃផ្ដៅ ក៏ជួបមនុស្សចំនួន៨នាក់ ដែលចូលបម្រើនៅអង្គភាពស្នាក់ការសែងរបួស រវៈសេនាតូច១១១ វរសេនាធំ១៥២ ភូមិភាគពិសេស។ ក្រោយមក វណ្ណៈ ត្រូវអង្គការបញ្ចូនទៅអង្គភាព យោធា អនុសេនាធំ១១ វរសេនាតូច១១១ វរសេនាធំ១៥២ ហើយទាក់ទងជាមួយឈ្មោះ អ៊ូ ទង និងឈ្មោះ ស៊ុំ អតីតប៉ូលីសនៅខេត្តស្វាយរៀង មានស្រុកកំណើតនៅភូមិព្រៃផ្ដៅ ឃុំព្រៃផ្ដៅ ស្រុកព្រៃកប្បាស ខេត្តតាកែវ។ រយៈពេល៥ថ្ងៃក្រោយមក វណ្ណៈ និងមនុស្សចំនួន៦នាក់ទៀតត្រូវអង្គការបញ្ជូនទៅដាក់នៅមន្ទីរ១៣។ អស់រយៈពេលមួយសប្ដាហ៍ ក៏បញ្ជូនបន្តទៅដាក់នៅមន្ទីរស្រុក៥៥ តំបន់៣៣ស្រុកស្អាង ខេត្តកណ្ដាល[3] ត្រឹមរយៈពេលខ្លីក៏ត្រឡប់មកនៅភូមិវិញ។ នៅខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៩៧៣ តាមរយៈឈ្មោះ ចាន់ មានតួនាទីប្រធានក្រុម នៅវរសេនាតូច១១១ វរសេនាធំ១៥២ ភូមិភាគពិសេស បានប្រគល់ វណ្ណៈ និងមនុស្សចំនួន៤នាក់ ឲ្យឈ្មោះ តូ នីម ជាអ្នកដឹកនាំ និងអប់រំ កុំឲ្យរត់ចោលអង្គភាព។ អស់រយៈពេល៥ទៅ៦ថ្ងៃក្រោយមក មានការវាយខ្មាំងនៅសមរភូមិព្រះធាតុ (ផ្លូវជាតិ៣៨)។ ពេលនោះ តូនីម ប្រកាសហៅ វណ្ណៈ និងមនុស្សចំនួន៤នាក់ទៀតទៅប្រជុំ នៅខាងលិចភូមិកោះខ្នុរ ឲ្យស្គាល់ជាមួយមនុស្ស១២នាក់ នៅក្នុងអង្គភាពជាមួយគ្នាដែរ។ ពួកគេ ណែនាំ វណ្ណៈ និងសមាជិក ឲ្យលាក់ការណ៍ និងចូលបង្កប់ខ្លួនក្នុងជួរកងទ័ព ដើម្បីធ្វើសកម្មភាពបំផុសឲ្យយុវជនប្រឆាំងនឹងបដិវត្តន៍។ ក្រោយមក តាមរយៈ សាវុត មានតួនាទីអនុលេខា អង្គភាពយោធា១១ ចាត់តាំង វណ្ណៈ ឲ្យធ្វើជានីរសារផ្ទាល់ខ្លួននៅតាមផ្លូវបដិវត្តន៍ផង និងផ្លូវសង្កាត់ផង។
នៅដើមឆ្នាំ១៩៧៤ សាវុត កសាងកម្លាំងបានចំនួន៤នាក់ និងបានរាយការណ៍ឈ្មោះទាំង៤នេះ ទៅកាន់ឈ្មោះ តូនីម ថែមទាំងបានផ្ញើសំបុត្រមួយច្បាប់មកជាមួយ វណ្ណៈ ផងដែរ ។ ពេលនោះ វណ្ណៈ លួចបើកសំបុត្រ ដោយឃើញមានខ្លឹមសារថា«ឲ្យបងសាវុត ខិតខំកសាង កម្លាំង ព្រោះផែនការនេះ គឺបងសោម ប្រធានវរសេនាធំ១៥២» ជាអ្នកកំណត់។ បន្ទាប់ពី វណ្ណៈ អានចប់ សំបុត្រក៏បានដល់ដៃឈ្មោះ សាវុត។ នៅខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ១៩៧៤ វណ្ណៈ បានជួបជាមួយមនុស្ស៤នាក់ និងទទួលបានការអប់រំពីឈ្មោះ តូនីម ដូចគ្នាដែរ។ ក្នុងចំនោមអ្នកទាំង៤នោះ តូនីម ក៏ចាត់តាំង ឈ្មោះ គ្រី មានតួនាទីជាអនុក្រុម បញ្ជូនទៅនៅអង្គភាពស្នាក់ការសែងរបួស ជាមួយអ៊ូ ទង។ នៅខែមេសា ឆ្នាំ១៩៧៤ តូនីម និង វណ្ណៈ ទៅវាយកាំភ្លើង នៅសមរភូមិដីក្រហម (ផ្លូវលេខ៣៨)។ លុះនៅខែឧសភា ឆ្នាំ១៩៧៤ តូនីម និងវណ្ណៈ បានធ្វើសកម្មភាពបំផុសដល់យុវជន កុំឲ្យជឿបដិវត្តន៍។ កិច្ចការនេះ វណ្ណៈ និងមនុស្ស៣នាក់ជាអ្នកទទួលខុសត្រូវ។ ក្រោយមក តាមរយៈ ឈ្មោះ ប៉ុន ក៏ណែនាំ វណ្ណៈ ឲ្យខិតខំលាក់ការណ៍យ៉ាងសំងាត់ ដើម្បីបម្រើការងារបដិវត្តន៍ ទាក់ទងកិច្ចការងារនៅតាមសមរភូមិមុខ និងសមរភូមិក្រោយ។ នៅខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៩៧៤ អង្គការ បានចាត់តាំង វណ្ណៈ ជាប្រធានកងឈ្លប ឲ្យដឹកនាំអង្គភាពឈ្លបទៅត្រៀមនៅកោះភ្នៅ (ស្រុក៥៥ តំបន់៣៣) ស្រុកស្អាង ខេត្តកណ្ដាល[4] ថែមទាំងក្ដាប់បានយុវជនឈ្លប ចំនួន៤នាក់ ដែលមានទស្សនៈ មិនពេញចិត្តនឹងបដិវត្តន៍។ បន្ទាប់មក វណ្ណៈ ក៏បំផុសឲ្យយុវជនឃើញពីទុក្ខលំបាកថែមទាំងលើកទឹកចិត្តឲ្យ ខិតខំធ្វើការ ហើយត្រូវត្រៀមធ្វើសកម្មភាពបំផុសក្នុងអង្គភាព នៅភូមិ ធ្លកយល់, ឃុំពន្លៃ ស្រុក៥៥ តំបន់៣៣ ប៉ុន្តែមិនទាន់ចេញជាលទ្ធផលឡើយ។
រហូតដល់ថ្ងៃរំដោះ ថ្ងៃទី១៧ ខែមេសា ឆ្នាំ១៩៧៥ ក្រោយរយៈពេល២ថ្ងៃ អង្គការ ក៏ដកកងឈ្លប ទុកត្រឹមតែចំនួន១២នាក់ប៉ុណ្ណោះ។ អ្នកឯទៀតត្រូវបញ្ជូនត្រឡប់មកឃុំព្រៃផ្ដៅវិញ។ ចំណែក វណ្ណៈ ត្រូវអង្គការចាត់តាំងឲ្យមកធ្វើប្រធានក្រុមឈ្លប និងរស់នៅជាមួយមនុស្សចំនួន៣នាក់។ នៅចុងខែកក្កដា ឆ្នាំ១៩៧៥ ឈ្មោះ ឃឿ ដែលខ្សែចាស់ នៅអង្គភាពស្នាក់ការសែងរបួស វរសេនាតូច១១១ វរសេនាធំ១៥២ បានទទួលសំបុត្រពីឈ្មោះ តូនីម ផ្ញើមកឲ្យ វណ្ណៈ បញ្ជូនទៅកាន់មនុស្សចំនួន៣នាក់ទៀត ដោយសំបុត្រទី១ ជូនចំពោះបង ប៉ុន មានខ្លឹមសារថា «សូមរាយការណ៍ជូនពី សមមិត្ត តូនីម អំពីកម្លាំងដែលកសាងបាននៅក្នុងស្រុក៥៥ តំបន់៣៣ មានចំនួន៥នាក់», សំបុត្រទី២ ជូនចំពោះបងស្រី ហ៊ីម មានខ្លឹមសារដូចតទៅ« ពីសមមិត្ត តូនីម បង្ហាញអំពីកម្លាំងដែលអប់រំបាន នៅស្រុក៥៦ តំបន់៣៣ មានចំនួន៤នាក់ និងសំបុត្រទី៣ ជូនចំពោះបង ហ៊ត អត្ថន័យក្នុងសំបុត្រ បង្ហាញអំពីកម្លាំងដែលកសាងបាននៅស្រុក៥៤ តំបន់៣៣ ទទួលបានចំនួន៤នាក់។ បន្ទាប់ពី អ្នកទាំង៣ អានសំបុត្រនេះចប់ ក៏ផ្ញើតាមរយៈមនុស្សទាំង៣នាក់ ដើម្បីប្រគល់ទៅឲ្យឈ្មោះតូនីមវិញ។ នៅខែតុលា ឆ្នាំ១៩៧៥ អង្គការក៏ដក វណ្ណៈ,យុវជន និងយុវនារី នៅក្នុងស្រុក៥៥ តំបន់៣៣ស្រុកស្អាង ខេត្តកណ្ដាល[5]មួយចំនួន ដើម្បីបញ្ជូនទៅធ្វើកម្មកររោងចក្រនៅមន្ទីរស្រុក៥៥។ ក្នុងពេលនោះតាមរយៈ ប៉ុន ក៏បញ្ជូន វណ្ណៈនិងមនុស្សចំនួន៣នាក់ ដោយដាក់ផែនការឲ្យចូលបង្កប់ខ្លួន ក្នុងជួរយុវជន និងយុវនារី មន្ទីរស្រុក៥៥។ អ្នកទាំងនោះធ្វើសកម្មភាព កសាងកម្លាំង និងបំផ្លិចបំផ្លាញគ្រឿងម៉ាស៊ីនរោងចក្រ ដើម្បីកុំឲ្យបដិវត្តន៍មានភាពជឿនលឿនទៅមុខទៀត។ ក្រោយមក វណ្ណៈ រួមទាំងមនុស្សចំនួន៣នាក់ ត្រូវអង្គការបញ្ជូនទៅកាន់ខេត្តក្រចេះ ដោយធ្វើដំណើរតាមរថភ្លើងឆ្ពោះទៅកាន់ទីក្រុងភ្នំពេញ ប៉ុន្តែត្រូវសម្រាកនៅភ្នំពេញរយៈពេលមួយយប់។ លុះស្អែកឡើង ក៏បន្តដំណើរតាម កប៉ាល់សំដៅទៅកាន់ខេត្តក្រចេះ។ បន្ទាប់ពីទៅដល់ វណ្ណៈ និងសមាជិក ត្រូវអង្គការ បញ្ជូនទៅកងពល៩២០ វរៈសេនាតូច ១១៣ ជាបណ្ដោះអាសន្ន។ ក្នុងនោះ ឈ្មោះ វ៉ាន់ មានតួនាទីជាគណៈវរសេនាតូចនៅកងពល៩២០ ជាប្រធានវរៈសេនាតូច១១៣, ឈ្មោះប៊ន ជាអនុប្រធានវរសេនាតូច១១៣។ ចំណែក វណ្ណៈ និងបក្ខពួកធ្វើជាប្រធានក្រុម។
នៅខែមករា ឆ្នាំ១៩៧៦ វេលាម៉ោង៨យប់ ឈ្មោះ ប៊ន បានប្រកាសហៅ វណ្ណៈនិងវ៉ាន់ រួមទាំងមនុស្សចំនួន៤នាក់ទៀត ទៅប្រជុំនៅជិតវត្តក្រចេះ នៅជាប់នឹងទន្លេ។ តាមរយៈឈ្មោះ វ៉ាន់ បានដាក់ខ្លឹមសារថា «តើនៅតំបន់៣៣ មានសកម្មភាពយ៉ាងម៉េចខ្លះ? ក្នុងពេលនោះ ឈ្មោះ អេង ក៏បានឆ្លើយថា សកម្មភាពនៅតំបន់៣៣ ទាំងនៅសមរភូមិមុខ និងសមរភូមិក្រោយ គឺមានខ្សែមួយចំនួនបានប្រឆាំងនឹងអង្គការបដិវត្តន៍។ បន្តមកទៀត វ៉ាន់ ក៏បានណែនាំទៅកាន់មនុស្សចំនួន៤នាក់ដែលជាខ្សែនៅក្នុងកងពល៩២០ ទៅដល់ វណ្ណៈ និងបក្ខពួកឲ្យបានស្គាល់ផងដែរ។ លើសពីនេះ ឈ្មោះ វ៉ាន់ ក៏ណែនាំ វណ្ណៈ និងសមាជិកចំនួន៣នាក់ទៀត ឲ្យលាក់ការណ៍ និងបំផុសដល់អ្នកទាំង៤នាក់ បង្ករឲ្យមានទំនាស់ស្អប់នឹងការធ្វើបដិវត្ត។ នៅខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ១៩៧៦ វណ្ណៈ និងបក្ខពួក បានធ្វើដំណើរមកដល់ភូមិ ស្វាយជ្រះ ស្រុកស្នួល ខេត្តក្រចេះ ប៉ុន្តែ ត្រូវអង្គការ ចាប់ខ្លួន និងបញ្ជូនទៅឃុំឃាំងនៅមន្ទីរសន្តិសុខ នៅស្រុកអង្គស្នួល។ រយៈពេល៧ថ្ងៃក្រោយ វណ្ណៈ ក៏ធ្លាក់ខ្លួនឈឺ ហើយប្រធានសន្តិសុខ ក៏បញ្ជូនទៅកាន់មន្ទីរពេទ្យស្រុកស្នួល។ រយៈពេល៣ទៅ៤ថ្ងៃក្រោយមក ជំងឺរបស់ វណ្ណៈ កាន់តែធ្ងន់ឡើងៗ អង្គការក៏បញ្ជូនទៅព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យតំបន់៥០៥ នៅខេត្តក្រចេះ។[6] រយៈពេល៦ខែ ក្រោយមក ជំងឺ វណ្ណៈ ក៏បានធូរស្រាល អង្គការក៏បញ្ជូនត្រឡប់មកកន្លែងកងវិញ។ នៅខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៩៧៦ វណ្ណៈ និងសុង ត្រូវអង្គការបញ្ចូនទៅខេត្តមណ្ឌលគិរី គឺទៅរស់នៅក្នុងកងវរសេនាតូច៩៣០ ក្នុងអង្គភាពយោធាទី០៤ មានតួនាទីជាយុវជន។ ពេលនោះអ្នកទាំងនោះក៏ជួបជាមួយ ឈ្មោះ ប៊ន មានតួនាទី ភស្តុភារ កងអនុសេនាតូច អនុសេនាធំទី១, អេង ភស្ថុភារ កងអនុសេនាតូច អនុសេនាធំទី២ និងសុន យុវជនអនុសេនាធំទី១។ ពេលនោះ អង្គភាព ក៏បានបោះទ័ព នៅតាមបណ្ដោយអូរច្បារ។ ក្រោយមក វណ្ណៈ ក៏បានជួបជាមួយ អេង ប៊ន និងសុន នៅខាងលិចអូរច្បារ។ កាលនោះ វ៉ាន់ និងប៊ន ទាក់ទងកម្លាំងបានចំនួន៦នាក់ នៅកងពល៩២០។
នៅខែធ្នូ ឆ្នាំ១៩៧៦ អង្គការបានដកកម្លាំងថ្មីអស់ចំនួនជាង១០០០នាក់ នៅក្នុងកងពល៩២០។ ក្នុងនោះ មាន វណ្ណៈ, ប៊ន, សុន, អេង និងប្រជាជនជាច្រើនទៀត។ ពេលនោះ វណ្ណៈ និងអេង ត្រូវអង្គការចាត់តាំងឲ្យទៅមន្ទីរក១១ តំបន់១០៥ មានតួនាទីភស្តុភារ កងអនុសេនាតូច វណ្ណៈ មានតួនាទីយុវជន នៅក្បែរអង្គភាពជាមួយនឹងអេងដែរ។ ចំណែក ប៊ន និងសុន ត្រូវអង្គការបញ្ជូនទៅមន្ទីរក១៦ តំបន់១០៥ នៅភូមិអ៤ ដែលមានចម្ងាយ១០គីឡូម៉ែត្រពីកន្លែង វណ្ណៈ រស់នៅ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៧ វណ្ណៈ ក៏ក្ដាប់បាន សភាពការណ៍នៅក្នុងមន្ទីរក១១ ហើយរកឃើញកើតមានទំនាស់ រវាងជនជាតិភាគច្រើន និងជនជាតិភាគតិច ពីការហូបចុកទទួលបានមិនស្មើគ្នា។ ជាងនេះទៅទៀត មានសមាសភាពថ្មី នៅក្នុងមន្ទីរក១១ បានបង្ករជាទំនាស់ ព្រោះអង្គការ បានបំបែកបំបាក់ ចេញពីឪពុកម្ដាយ ឃ្លាតឆ្ងាយពីស្រុកភូមិ ហើយត្រូវទៅរស់នៅក្នុងព្រៃទៀត។ ទន្ទឹមនឹងនេះ វណ្ណៈ តាមដានឃើញមនុស្សចំនួន៨នាក់ ដែលមានទំនាស់ជាមួយអង្គការ និងមានទំនាក់ទំនងនៅក្នុងអង្គភាព កងពល៩២០។ នៅខែមេសា ឆ្នាំ១៩៧៧ វណ្ណៈ និងអេង ធ្វើដំណើរទៅខេត្តមណ្ឌលគិរី និងបាននិយាយបំផុស អ្នកទាំង៨នាក់បន្ថែមទៀត ដោយលើកឡើងថា បើចង់ជួបមុខឪពុកម្ដាយ និងវិលត្រឡប់មកស្រុកភូមិវិញ យើងត្រូវតែរួមគ្នាប្រឆាំងនឹងអង្គការបដិវត្តន៍។ ពួកគេ ក៏យល់ស្របតាមផែនការណ៍នេះ។ ក្នុងពេលនោះ វណ្ណៈ ប៊ន និងស៊ុន ក៏ចាត់តាំងឈ្មោះ ញ៉ន មានតួនាទីជាអនុប្រធានមន្ទីរក១១ ឲ្យបន្តធ្វើសកម្មភាពនៅក្នុងមន្ទីរក១១ដដែល។ ស្របពេលជាមួយគ្នាឈ្មោះ ញ៉ន ក៏ណែនាំ វណ្ណៈ ឲ្យខិតខំសាមគ្គី និងប្រមូលបងប្អូនជនជាតិមកធ្វើជាកម្លាំង។ នៅចុងខែមេសា ឆ្នាំ១៩៧៧ ប្រធានមន្ទីរក១១ ចាត់តាំង វណ្ណៈ ឲ្យទៅបាញ់សត្វ ចំនួនកន្លះខែ ជាមួយបងប្អូនជនជាតិ នៅព្រៃភ្នំអូត្រាត ដើម្បីយកសាច់មកផ្គត់ផ្គង់នៅមន្ទីរ។ នៅខែកក្កដា ឆ្នាំ១៩៧៧ វណ្ណៈ ក៏ត្រឡប់មកមន្ទីរវិញ ហើយទាក់ទងមនុស្ស៨នាក់ ដែលជាកម្លាំងដែលអូសទាញបាន ឲ្យមកធ្វើការនៅផ្ទះមួយកន្លែងនៅក្នុងព្រៃ ខាងកើតមន្ទីរក១១ ដោយពុំមានមនុស្សរស់នៅឡើយ។ បន្ទាប់មក អេង ក៏ដាក់ការប្រជុំមួយ ដោយលើកឡើងពីការខិតខំសាមគ្គី ជាមួយបងប្អូនជនជាតិ ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការទាក់ទង និងប្រមូលមកធ្វើជាកម្លាំង។ ជាពិសេសនោះ ត្រូវប្រមូលកម្លាំងមនុស្សដែលមកពីស្រុកជាមួយគ្នា ហើយណែនាំឲ្យស្គាល់ពីមេដឹកនាំ ឈ្មោះ ញ៉ន និងមេធំឈ្មោះ ម៉ី មានតួនាទីជាគណៈតំបន់១០៥។ នៅពាក់កណ្ដាលខែកក្កដា ឆ្នាំ១៩៧៧ វណ្ណៈ បានទៅដឹកជ្រូកនៅការ៉ាស់ឡានតំបន់១០៥ នៅខេត្តមណ្ឌលគិរី[7] ក៏ជួបឈ្មោះ ស៊ុន និងប៊ននៅកន្លែងនោះដែរ។ ក្រោយមក អង្គការ ប្រកាសការប្រជុំ ដោយមានការយាមកាម យ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្នបំផុត ព្រោះគណៈកងស្រុកកោះញែក ឈ្មោះ ស្វាយ បានក្បត់ និងលួចបាញ់សម្លាប់កម្មាភិបាលក្នុងកងស្លាប់អស់ចំនួន២នាក់ ក៏រត់ចូលព្រៃបាត់ ថែមទាំងយកកាំភ្លើងចំនួនមួយដើមផងដែរ។ នៅថ្ងៃទី០២ ខែសីហា ឆ្នាំ១៩៧៧ អង្គការបានចាប់ខ្លួន វណ្ណៈ និងឈ្មោះ សយ រួមទាំងមនុស្សមួយចំនួនទៀតនៅក្នុងមន្ទីរក១១ បញ្ជូនទៅដាក់នៅមន្ទីរសន្តិសុខ១០៥។
អត្ថបទដោយ ជឹម សុគា
[1] ឯកសារ J00២០៤ តម្កល់នៅបណ្ណាសារមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា មានចំណងជើង «បំផុសឲ្យយុវជនប្រឆាំងនឹងអង្គការបដិវត្តន៍»។ បានបង្ហាញអំពីសកម្មភាព ឈ្មោះ វណ្ណៈ ចូលបម្រើក្នុងជួរបដិវត្តន៍ តាមការណែនាំពីឈ្មោះ ចាន់ និងទទួលស្គាល់ដោយឈ្មោះ តូនីម។
[2] ផេង ពង្សរ៉ាស៊ី និង អ្នកផ្សេងទៀត, សៀវភៅប្រវត្តិសាស្ត្រកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ (១៩៧៥-១៩៧៩), បោះពុម្ពលើកទី២ (ភ្នំពេញ ២០២០), ទំព័រទី៣៤។
[3] ឯកសារដូចគ្នា
[4] ឯកសារដូចគ្នា
[5] ឯកសារដូចគ្នា
[6] ផេង ពង្សរ៉ាស៊ី និង អ្នកផ្សេងទៀត, សៀវភៅប្រវត្តិសាស្ត្រកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ (១៩៧៥-១៩៧៩), បោះពុម្ពលើកទី២ (ភ្នំពេញ ២០២០), ទំព័រទី៣៥។
[7] ឯកសារដូចគ្នា