លុក ហ៊ល ភេទប្រុស អាយុ៦៦ឆ្នាំ មានស្រុកកំណើតនៅ សង្កាត់បឹងត្របែក រាជធានីភ្នំពេញ។ បច្ចុប្បន្ន ហ៊ល រស់នៅភូមិតានប់ ឃុំចំបក់ ស្រុកបាទី ខេត្តតាកែវ។ ឪពុករបស់ហ៊ល ឈ្មោះ លុក ថូ ហើយម្ដាយឈ្មោះ ឈុន អុល និងមានបងប្អូន៣នាក់(ស្រី២នាក់)។ ហ៊ល មានប្រពន្ធឈ្មោះ ឯក​ ណារ៉ា...

នៅក្នុងសម័យ លន់ នល់ ស្ថានភាពគ្រួសារណារ៉ា មានការផ្លាស់ប្ដូរទាំងស្រុង ព្រោះផ្ទះរបស់គាត់ និងសម្ភារប្រើប្រាស់ផ្សេងៗត្រូវបានភ្លើងឆេះអស់។ បន្ទាប់មក គ្រួសារណារ៉ា បានទទួលសម្លៀកបំពាក់ និងជំនួយបន្តិចបន្តួចពីអ្នកភូមិ រួចភៀសខ្លួនទៅនៅទីក្រុងភ្នំពេញ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ គ្រួសាររបស់ណារ៉ា បានជម្លៀសទាំងបង្ខំមកនៅភូមិមចាម ឃុំចំបក់ ខេត្តតាកែវវិញ។ នៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់អង្គការ ណារ៉ា គ្មានសិទ្ធិសេរីភាពទាំងអស់ បងប្អូនត្រូវបែកគ្នា ហើយមិនអាចនិយាយគ្នាបាននៅពេលដែលជួបដោយចៃដន្យ។ មួយវិញទៀត ណារ៉ា ត្រូវធ្វើការងាររាល់ថ្ងៃ...

បងប្រុសទី៣របស់ខ្ញុំ ត្រូវស្លាប់ដោយសាររថក្រោះកិន ក្នុងពេលប្រយុទ្ធគ្នាជាមួយទាហាន លន់ នល់។ បន្ទាប់មក ប្រធានសហករណ៍ បានបង្ខំឲ្យបងប្រុសទី២របស់ខ្ញុំ លាចាកសិក្ខាបទ រួចទៅធ្វើជាទាហានបន្តទៀត។ នៅក្នុងសមរភូមិ បងទី២របស់ខ្ញុំបានត្រូវរបួស និងពិការ ប៉ុន្តែអង្គការនៅតែបញ្ជូនគាត់ទៅសមរភូមិ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៨ បងប្រុសរបស់ខ្ញុំមានរបួសធ្ងន់ធ្ងរពេលប្រយុទ្ធជាមួយកងទ័ពស្ម័គ្រចិត្តវៀតណាម ប៉ុន្តែដោយសារប្រពន្ធរបស់គាត់រត់ចោល និងគ្មានអ្នកមើលថែ ទើបគាត់បាត់បង់ជីវិត។ ស្រី ញ៉េន ហៅសុវណ្ណ ភេទប្រុស អាយុ៦០ឆ្នាំ រស់នៅភូមិបចាម...

នៅក្នុងឆ្នាំ១៩៦៣ តុលាការយុត្តិធម៌អន្តរជាតិបានចេញសាលដីកាជាលើកដំបូង ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងជម្លោះព្រំដែនដ៏រ៉ាំរ៉ៃរវាងប្រទេសកម្ពុជានិងប្រទេសថៃ ដោយសម្រេចថាប្រាសាទព្រះវិហារនិងតំបន់ជុំវិញគឺជាដែនអធិបតេយ្យភាពស្របច្បាប់របស់ប្រទេសកម្ពុជា។ សេនាប្រមុខ សារ៉ិត ថាណារ័ត្ន និងជាអតីតនាយករដ្ឋមន្ត្រីថៃកាលពីសម័យនោះ និយាយដោយខឹងសម្បាចំពោះសាលដីការបស់តុលាការយុត្តិធម៌អន្តរជាតិថា៖ «ទោះបីជាត្រូវស្រក់ឈាម និងត្រូវចំណាយពេលរាប់ឆ្នាំ យើងត្រូវដណ្តើមយក ប្រាសាទព្រះវិហាន មកវិញនៅថ្ងៃណាមួយ»។ ជាច្រើនទសវត្សរ៍ក្រោយមក តុលាការយុត្តិធម៌អន្តរជាតិបានចេញសាលដីកាឡើងវិញម្តងទៀតបញ្ជាក់អំពីការសម្រេចចិត្តនេះ។ បន្ថែមទៀត ប្រទេសកម្ពុជានិងប្រទេសថៃបានប៉ះទង្គិចគ្នាដោយប្រដាប់អាវុធជាបន្តបន្ទាប់ ហើយជម្លោះនេះនៅតែគ្មានដំណោះស្រាយ។ នាពេលបច្ចុប្បន្នប្រទេសថៃបន្តប្រើប្រាស់កម្លាំងយោធាដើម្បីប្រឆាំងជាមួយប្រទេសកម្ពុជា។ ជម្លោះប្រដាប់អាវុធនេះទំនងជាបន្តអូសបន្លាយទៅមុខរយៈពេលរាប់សិបសតវត្សរ៍ទៀត។ បទឈប់បាញ់ខ្លីរយៈពេល៧២ម៉ោង ប្រទេសកម្ពុជាត្រូវឆ្លើយតបទៅប្រទេសថៃថា៖ «ទោះបីជាត្រូវស្រក់ឈាម ត្រូវចំណាយពេលរាប់ឆ្នាំ...

(កំពង់ស្ពឺ)៖ មៀន ផន ភេទស្រី មានអាយុ ៥៥ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើត និងបច្ចុប្បន្នរស់នៅភូមិកែស្រែង ឃុំទួលអំពិល ស្រុកបរសេដ្ឋ ខេត្តកំពង់ស្ពឺ។ ផន មានឪពុកឈ្មោះ ពែល មុត, ម្ដាយឈ្មោះ កុល នឿន និងមានបងប្អូនពីរនាក់ ក្នុងនោះបងស្រីម្នាក់បានបាត់ខ្លួនក្នុងរបបខ្មែរក្រហម ដោយមិនដឹងមូលហេតុ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ បន្ទាប់ពីខ្មែរក្រហមឡើងកាន់អំណាច គ្រួសាររបស់ផន ត្រូវជម្លៀសទៅរស់នៅក្នុងភូមិ១០៨។...

(កំពង់ស្ពឺ)៖ ទូច វៃ ភេទប្រុស មានអាយុ ៦២ឆ្នាំ ជាកសិកររស់នៅភូមិកែស្រែង ឃុំទួលអំពិល ស្រុកបរសេដ្ឋ ខេត្តកំពង់ស្ពឺ។ វៃ មានស្រុកកំណើតនៅក្នុងភូមិព្រៃតាភេម ឃុំពោធិអង្ក្រង​ ស្រុកបរសេដ្ឋ ខេត្តកំពង់ស្ពឺ។ វៃ មានឪពុកឈ្មោះ ពែល ទឿង, ម្ដាយឈ្មោះ ទី មុំ និងមានបងប្អូនដប់នាក់ ក្នុងនោះស្រីប្រាំពីរនាក់។ អំឡុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៦០...

(កំពង់ស្ពឺ)៖ កង តុន ភេទស្រី មានអាយុ ៦៧ឆ្នាំ មានស្រុកកំណើត និងរស់នៅក្នុងភូមិកែស្រែង ឃុំទួលអំពិល ស្រុកបរសេដ្ឋ ខេត្តកំពង់ស្ពឺ។ តុន មានឪពុកឈ្មោះ ម៉ៅ, ម្ដាយឈ្មោះ នឿន, និងមានបងប្អូនបីនាក់ ក្នុងនោះប្អូនប្រុសម្នាក់ ឈ្មោះ ម៉េត បានបាត់ខ្លួនក្នុងរបបខ្មែរក្រហម។ អំឡុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៦០ តុន បានចូលរៀនមួយអស់រយៈពេលខ្លីនៅភូមិត្រពាំងរាំង ដែលនៅជិតផ្សារឈូក។...

(កំពង់ស្ពឺ)៖ អែម រុន ភេទស្រី មានអាយុ ៦៥ឆ្នាំ (កើតក្នុងឆ្នាំ១៩៥៦) មានទីកន្លែងកំណើត និងបច្ចុប្បន្នរស់នៅភូមិរកាពក ឃុំទួលអំពិល ស្រុកបរសេដ្ឋ ខេត្តកំពង់ស្ពឺ។ រុន មានឪពុកឈ្មោះ ឃួន យ៉ាន, ម្ដាយឈ្មោះ អំ យ៉ាត់ និងមានបងប្អូនប្រាំពីរនាក់ ក្នុងនោះស្រីប្រាំមួយនាក់។ រុន មានប្តីឈ្មោះ កែវ រឿន...

(កំពង់ស្ពឺ)៖ កឹម ជួន ភេទស្រី មានអាយុ ៦៨ឆ្នាំ សព្វថ្ងៃប្រកបរបរជាកសិករ។ ជួន មានទីកន្លែងកំណើត និងបច្ចុប្បន្នរស់នៅភូមិរកាពក ឃុំទួលអំពិល ស្រុកបរសេដ្ឋ ខេត្តកំពង់ស្ពឺ។ ជួន មានឪពុកឈ្មោះ ម៉ី ឡី, ម្ដាយឈ្មោះ កង ជា និងគាត់ជាកូនទោល។ នៅរបបសង្គមរាស្ត្រនិយម បន្ទាប់ពីសិក្សានៅសាលាវត្តអង្គស្តុក អស់រយៈពេលពីរឆ្នាំត្រឹមថ្នាក់ទី២ ជួន...

(ស្ទឹងត្រែង)៖ ប្រាំង ខាំភៀង អាយុ៧២ឆ្នាំ រស់នៅភូមិកំភុន ឃុំកំភុន ស្រុកសេសាន ខេត្តស្ទឹងត្រែង។ បច្ចុប្បន្ន ខាំភៀង មានជំងឺលើសសម្ពាធឈាម និងលើសជាតិស្ករ។ នៅដើមឆ្នាំ១៩៧០ មុនពេលរដ្ឋប្រហារទម្លាក់សម្ដេចព្រះ នរោត្ដម សីហនុ, ខាំភៀង និងសិស្សដទៃទៀតនៅរៀនតាមធម្មតា ប៉ុន្តែនៅពេលដែលមានរដ្ឋប្រហារកើតឡើង សាលានៅក្នុងតំបន់ដែលគាត់រស់នៅត្រូវបិទទ្វារ ដូច្នេះហើយត្រូវសម្រេចចិត្តឈប់សិក្សា និងនៅផ្ទះជួយធ្វើការងារគ្រួសារ។ ក្រោយមកស្ថានភាពនៅក្នុងភូមិ​មានភាពចលាចល ដោយសារតែការទម្លាក់គ្រាប់បែក។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥...

សឿង ថា ភេទស្រី អាយុ៦១ឆ្នាំ មានស្រុកកំណើតនៅភូមិត្រពាំងក្រសាំង ឃុំត្រពាំងក្រសាំង ស្រុកបាទី ខេត្តតាកែវ។ ឪពុករបស់ថាឈ្មោះ ម៉ាក សឿង ហើយម្ដាយឈ្មោះឡៅ ផុន និងមានបងប្អូនចំនួន៨នាក់ ក្នុងនោះមានស្រី៣នាក់។ ថា​មានប្ដីឈ្មោះ ម៉ាក សយ និងមានកូន៥នាក់ ក្នុងនោះមានស្រី៤នាក់។ កាលពីក្មេង ថា បានរៀនសូត្របានបន្តិចបន្តួច ព្រោះប្រទេសមានសង្គ្រាម។ នៅឆ្នាំ១៩៧២...