ក្រោយពីខ្មែរក្រហមទទួលបានជ័យជម្នះលើរបបសាធារណរដ្ឋខ្មែរ ដែលដឹកនាំដោយលោកសេនាប្រមុខ លន់ នល់ ក្នុងថ្ងៃទី១៧ ខែមេសា ឆ្នាំ១៩៧៥ ហើយ ខ្មែរក្រហមបានសុំយាងសម្ដេចព្រះ នរោត្តម សីហនុ ដែលគង់នៅក្រៅប្រទេសឱ្យមកកាន់ប្រទេសកម្ពុជាវិញ[1]។ ខណៈនោះ អង្គការខ្មែរក្រហម ទើបចាប់ផ្ដើមគ្រប់គ្រងបានប្រទេសថ្មី ហេតុនេះមិនទាន់បានរៀបចំកងទ័ពឱ្យបានត្រឹមត្រូវនោះឡើយ។ ឌីន ឆៃវ៉ន ហៅ រ៉េន ក្នុងនាមជាយុទ្ធនារីកងទ័ពខ្មែរក្រហម គឺអង្គភាពបានបញ្ជូន រ៉េន ឱ្យទៅចាំទទួលសម្ដេចឪនៅឯព្រលានយន្តហោះពោធិ៍ចិនតុង។ កងទ័ពជាច្រើនបានមកឈររង់ចាំទទួលសម្ដេចព្រះ...

ខ្ញុំឈ្មោះ រាម សាវុត[1] កើតនៅឆ្នាំ១៩៥៤ នៅភូមិព្រៃធំ ឃុំព្រៃធំ ស្រុកកំពង់រោទិ៍ ខេត្តស្វាយរៀង។ ខ្ញុំមានឪពុកឈ្មោះ រាម ភឿក និងម្តាយឈ្មោះ កែវ ស៊ុន។ ឪពុកម្តាយរបស់ខ្ញុំបានស្លាប់អស់ហើយ។ ខ្ញុំមានបងប្អូនចំនួន៥នាក់ ហើយខ្ញុំគឺជាកូនទី៣នៅក្នុងគ្រួសារ។ ខ្ញុំចូលរៀនដំបូងនៅឆ្នាំ១៩៦៨ ប៉ុន្តែសម័យនោះខ្ញុំរៀនមិនបានជាប់លាប់ទេ ព្រោះខ្ញុំត្រូវរត់គេចខ្លួនពីគ្រាប់ផ្លោងចេញពីប្រទេសវៀតណាមខាងត្បូងស្ទើររាល់យប់ ដោយផ្លោងចូលមកម្តងប្រមាណ២០-៣០គ្រាប់។ នៅអំឡុងពេលនោះគឺមានការវាយប្រយុទ្ធគ្នារវាងកងទ័ពវៀតកុង (វៀតណាមខាងជើង) គាំដោយចិន និងកងទ័ពធីវគី...

វ៉ាន់​ នន[1] ភេទ​ប្រុស​ អាយុ​៧២​ឆ្នាំ​ មាន​ទី​កន្លែង​កំណើត​នៅ​ភូមិ​តាំង​បឹង​ ឃុំ​ផ្អាវ​ ស្រុក​ជើង​ព្រៃ​ ខេត្ត​កំពង់​ចាម​។ បច្ចុប្បន្ន នន ​រស់​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​ទួល​កណ្ដាល​ ឃុំ​ត្រពាំង​ប្រីយ៍​ ស្រុក​អន្លង់​វែង​។ នន​ បាន​និយាយថា៖​ «​កាល​ពី ​កុមារ​ភាព​ខ្ញុំ​រៀន​បាន​ត្រឹម​ថ្នាក់​៩​ (ប្រព័ន្ធអប់រំ​សង្គមចាស់)​។​ ខ្ញុំ​អាច​សរ​សេរ​ បក​ប្រែ​ និង​អាន​ភាសា​បារាំង​បាន​គួរ​សម​។ នៅ​ជំនាន់​នោះ​ឪពុក​ធំ​របស់​ខ្ញុំ​គាត់គឺ​ជា​នាយក​សា​លា​។ ​ថ្ងៃ​មួយ ​គ្រូ​របស់​ខ្ញុំ​​ឈឺ​ ហើយ​មិន​បាន​មក​បង្រៀន​។...

មល់ វី[1] មាន​អាយុ​៥១ឆ្នាំ និង​រស់នៅក្នុងភូមិយាងខាងត្បូង​ ស្រុក​អន្លង់វែង បាន​និយាយ​ថា៖ «​ខ្ញុំមានបងប្អូនបង្កើតចំនួន​១៤នាក់ (ប្រុស​៧នាក់ និងស្រី​៧នាក់)។  ខ្ញុំ​បាន​មក​​កាន់​​តំបន់អន្លង់វែង​តាំង​ពី​អាយុ២០ឆ្នាំ អំឡុងឆ្នាំ​១៩៨៧-១៩៨៨ ដោយសារ​តែមានទំនាក់ទំនង​ជាមួយ​​ខ្មែរ​ក្រហម​។ បង​ស្រី​ជី​ដូន​​មួយ​របស់ខ្ញុំឈ្មោះ ថាន ​រស់នៅជាមួយខ្មែរក្រហម។  ខ្ញុំពិការដៃ​ម្ខាង​ នៅ​ពេល​ដែល​កង​ទ័ព​វៀត​ណាម​​​វាយប្រយុទ្ធ​ជាមួយខ្មែរក្រហម​។ ខ្ញុំ​មានបំណង​ថា​​ចង់​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​ខាង​ក្នុង​​វិញ។ បន្ទាប់មក ទាហាន​​ម្នាក់ក៏បានចូលមក ហើយទម្លាក់កាំ​ភ្លើងទៅលើដី។ ទាហាននោះ​បានប្រាប់ថា​«ទុក​​កាំភ្លើង​ឲ្យ​ខ្ញុំ​បន្ដិច»។ ខ្ញុំក៏បានយកដៃ​លើក​កាំភ្លើងនោះឡើងហើយផ្ទុះតែម្ដង។ ការផ្ទុះ​បណ្ដាល​ឲ្យដៃ​របស់​​ខ្ញុំ​ពិការ​ម្ខាង ​នៅ​​ឯ​ចំណុច​ភូមិទួលប្រាសាទ​​...

ជ្រឹង អ៊ី[1]អាយុ៧៨ឆ្នាំ កើត និងរស់នៅភូមិអណ្ដូងច្រុះ ឃុំអំពិល ស្រុកកំពង់សៀម ខេត្តកំពង់ចាម រៀបរាប់អំពីបទពិសោធន៍ដែលខ្លួនបានឆ្លងកាត់ក្នុងពេលសង្រ្គាម និងរបបខ្មែរក្រហម៖ «ខ្ញុំរៀបការប្រពន្ធឈ្មោះ យឹម យន់  ខ្ញុំមានកូនប្រុសស្រីចំនួន៧នាក់ ប្រកបមុខរបរធ្វើស្រែចម្ការ។ ឪពុកខ្ញុំឈ្មោះជ្រឹង និងម្ដាយ អាង បងប្អូនប្រុសស្រីចំនួន២នាក់។ នៅឆ្នាំ១៩៧០ អ្នកភូមិជាច្រើនបានចូលរួមបាតុកម្មដង្ហែ ទៅទីរួមខេត្តកំពង់ចាម។ នៅឆ្នាំ១៩៧១ដល់ឆ្នាំ១៩៧២ ចាប់តាំងពីមានវត្តមានកងទ័ពរំដោះខ្មែរក្រហមចូលនៅក្នុងភូមិ ទាហានលន់ នល់...

ឯកសារចម្លើយសារភាពសរសេរដោយដៃចំនួន៤៥ទំព័រ​ ជារបស់ សុខ សំអ៊ុល ​ មុនអង្គការចាប់ខ្លួន ​​មានតួនាទីជាប្រធានក្រុម បណ្ដាញអគ្គិសនីនៅផ្សារតូច។ ​​តាមរយៈចម្លើយសារភាពនៅក្នុងឯកសារនេះ (J00​១២២) ​បង្ហាញអំពីសកម្មភាព ​សុខ សំអ៊ុល ​ចូលបម្រើ​ក្នុងជួរបដិវត្តន៍ តាមការណែនាំពីឈ្មោះហាក ជាវហុង។ ការចូលបម្រើបដិវត្តន៍​​​​​​​​​​​​ សុខ សំអ៊ុល ​បានធ្វើផែនការ បំផុសឲ្យ​មហាជន​ប្រឆាំងនឹងអង្គការបដិវត្តន៍។ រហូតដល់ថ្ងៃទី១៥ ខែមីនា ឆ្នាំ១៩៧៧ សំអ៊ុល...

ថៃ ម៉ាក់ហេង អាយុ៦៨ឆ្នាំ រស់នៅភូមិទី៧ ឃុំកោះសូទិន ស្រុកកោះសូទិន ខេត្តកំពង់ចាម។   ហេង រៀបការប្រពន្ធឈ្មោះ ឡុង គឹមស្រ៊ាង និងមានកូនប្រុសស្រីចំនួន៦នាក់ ហើយប្រកបរបរជា «គ្រូទាយ»។ ឪពុករបស់   ហេង ឈ្មោះ គ្រៀន និងម្ដាយឈ្មោះ យីម   ហេង ជាកូនទី២ក្នុងចំណោមបងប្អូនប្រុសស្រីចំនួន៧នាក់។   ហេង កើតនៅភូមិទី១១ ឃុំកោះ...

ឯកសារលេខ J00755[1] ជាប្រវត្តិសកម្មភាពក្បត់របស់ ហុក តុល ដែលជាយុទ្ធជនខ្មែរក្រហម នៅកងវរសេនាតូច១០២, កងវរសេនាធំ១២០ នៃកងពលទី៦, តំបន់២០[2] ភូមិភាគបូព៌ា។ នៅ ខែធ្នូ ឆ្នាំ១៩៧៥ តុល ធ្វើជាកម្លាំង សេ-អ៊ី-អា ដើម្បីផ្តួល​រំលំរបបខ្មែរក្រហម ដោយធ្វើចលនាបំបាក់ទឹកចិត្តយោធាក្នុងសមរភូមិឲ្យចុះ​ចាញ់សង្រ្គាមជាមួយកងទ័ពវៀតណាមនៅតាមតំបន់ព្រំដែន។ នៅថ្ងៃទី២៤ ខែមករា ឆ្នាំ១៩៧៨ តុល ត្រូវបានខ្មែរក្រហមចាប់ខ្លួន និងសួរ​ចម្លើយ។...

(រតនគិរី)៖ នៅសម័យកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ អ្នកដែលប្រកែកជាមួយប្រធានក្រុមនឹងត្រូវកសាង។ ឃឹម សារុំ មានអាយុ ៧០ឆ្នាំ គឺជាអ្នករស់រានមានជីវិតពីរបបខ្មែរក្រហម ដែលសព្វថ្ងៃរស់នៅភូមិបី ឃុំស្រែអង្គ្រង ស្រុកកូនមុំ ខេត្តរតនគិរី។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ សារុំ និងក្រុមគ្រួសារត្រូវបានជម្លៀសទៅរស់នៅសហករណ៍ត្រពាំងក្រហម។ ក្រុមគ្រួសាររបស់ សារុំ ត្រូវរស់នៅបែកបាក់គ្នា​។ ប្តីរបស់គាត់ត្រូវទៅធ្វើការនៅភូមិផ្សេង និងត្រលប់មកលេងផ្ទះ ក្នុងរយៈពីរសប្តាហ៍ម្ដង។ ចំណែកកូនរបស់ សារុំ ត្រូវផ្ញើឲ្យស្ត្រីវ័យចំណាស់ជាអ្នកមើលថែនៅពេលគាត់ទៅធ្វើការ។ ចំណែកបុរសវ័យចំណាស់ត្រូវទៅរកត្រីនៅអូរកន្ទឹងសម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ដល់ខ្មែរក្រហម។...

(រតនគិរី)៖  ឃឹម សារិន មានអាយុ ៧១ឆ្នាំ ជាកសិករ រស់នៅភូមិមួយ ឃុំស្រែអង្គ្រង ស្រុកកូនមុំ ខេត្តរតនគិរី។ គាត់តែងនឹកឃើញអំពីការលំបាកនៅសម័យខ្មែរក្រហម ដោយសារការបែកបាក់ក្រុមគ្រួសារ និងការហូបចុកមិនគ្រប់គ្រាន់។ នៅមុនឆ្នាំ១៩៧៥ សារិន ត្រូវបានខ្មែរក្រហមជម្លៀសចេញពីភូមិឲ្យទៅធ្វើជាកងយុវជនជាមួយជនជាតិដើមភាគតិចនៅអូរកន្ទឹង ដោយសារគាត់ជាកូនកសិករវណ្ណៈកណ្ដាល។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ ពេលដែលខ្មែរក្រហមឡើងកាន់អំណាច ខ្មែរក្រហមបានរៀបចំផែនការឲ្យប្រជាជន ធ្វើស្រែប្រាំងឬហៅថាស្រែហិចតា។ សារិន ត្រូវដកសំណាប ស្ទូងស្រូវ និងធ្វើជីដោយប្រមូលលាមកមនុស្សលាយជាមួយទន្ទ្រានខេត្តទាំងគ្មានពេលសម្រាក។...

(រតនគិរី)៖ សែន សិន មានអាយុ ៦១ឆ្នាំ ជាកសិករ រស់នៅភូមិបី ឃុំស្រែអង្គ្រង ស្រុកកូនមុំ ខេត្តរតនគិរី។  សិន ជាអ្នករស់រានមានជីវិតពីរបបខ្មែរក្រហម ដែលតែងតែនិយាយប្រាប់អ្នកជំនាន់ក្រោយថា នៅសម័យខ្មែរក្រហមគ្មានអ្វីសម្រាប់ហូបនោះទេ មានតែរបបអាហារបន្តិចបន្តួចប៉ុណ្ណោះសម្រាប់ហូបដើម្បីរស់។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ សិន មានអាយុ ១៤ឆ្នាំ ត្រូវបានយោធាខ្មែរក្រហមជម្លៀសចេញពីភូមិឲ្យទៅរស់នៅសហករណ៍ត្រពាំងក្រហមរហូតដល់ឆ្នាំ១៩៧៩។ ដោយសារខ្មែរក្រហមចាត់ទុកគ្រួសាររបស់គាត់ក្នុង​កម្រិតខ្ពស់ គ្រួសាររបស់គាត់ត្រូវបានជម្លៀសចេញមុនគេ។ ផ្ទះឈើនៅក្នុងភូមិ រួមទាំងផ្ទះរបស់គាត់ដែរ ត្រូវបានរុះរើដើម្បីយកទៅសង់ខ្ទមនៅក្នុងសហករណ៍។...