ធ្វើការងារទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ
(ក្រចេះ)៖ សឹម សាំ អាយុ៧៣ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើត និងកំពុងរស់នៅក្នុងភូមិអូរឫស្សី២ ឃុំអូរឫស្សី ក្រុងក្រចេះ ខេត្តក្រចេះ។ នៅឆ្នាំ១៩៧០ សាំ ស្ថិតក្នុងវ័យកុមារអាយុជាង១០ឆ្នាំនៅឡើយ ដោយគាត់ត្រូវជួយធ្វើការងារផ្ទះ និងខិតខំរៀនសូត្រ។ ក៏ប៉ុន្តែដោយសារការទម្លាក់គ្រាប់បែក គាត់ត្រូវបង្ខំចិត្តបោះបង់ការសិក្សាពាក់កណ្ដាលទី។ លុះឈានចូលដល់ឆ្នាំ១៩៧៥ ពេលរបបខ្មែរក្រហមបានឡើងកាន់អំណាចទូទាំងប្រទេស អង្គការបានចាត់តាំងឱ្យ សាំ ទៅធ្វើស្រែចម្ការ។ សាំ បានរំលឹកថា កាលណោះគាត់ត្រូវធ្វើការងារជាទម្ងន់ទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ និងមានពេលសម្រាកតិចតួចបំផុត។...
ពេលពិបាកមិនឈឺ មកឈឺពេលស្រណុក
(ក្រចេះ)៖ ពៅ មុំ អាយុ ៧០ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើតនៅភូមិត្រពាំងរាំង ឃុំតានី ស្រុកអង្គរជ័យ ខេត្តកំពត និងបច្ចុប្បន្នរស់នៅភូមិស្រែស្ដៅ ឃុំអូរឫស្សី ក្រុងក្រចេះ ខេត្តក្រចេះ។ នៅក្នុងឆ្នាំ១៩៧០ មានការទម្លាក់គ្រាប់បែកនៅក្នុងតំបន់ មុំ និងក្រុមគ្រួសារបានរត់ភៀសខ្លួនទៅរកកន្លែងមានសុវត្ថិភាព។ មុំ បានរៀបរាប់ថា ពេលនោះគាត់រត់ទាំងមិនដឹងទិសដៅច្បាស់លាស់ឡើយ ពោលគឺដឹងត្រឹមតែថាត្រូវព្យាយាមរត់ឱ្យផុតពីគ្រាប់បែកតែប៉ុណ្ណោះ។ លុះរត់បានមួយរយៈ ក៏មានប្រជាជនប្រាប់ឱ្យគ្រួសារគាត់ត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ។ ទោះបីជាមានការស្ទាក់ស្ទើរ និងភ័យខ្លាចយ៉ាងណាក្ដី...
គ្នាឯងសម្លាប់គ្នាឯង
(ក្រចេះ)៖ យាយ ឡី មានអាយុ៩៣ឆ្នាំ រស់នៅភូមិបន្ទាយ ឃុំគោលាប់ ស្រុកចិត្របុរី ខេត្តក្រចេះ។ ឡី មានបញ្ហាសុខភាពមួយចំនួនដូចជា ធ្ងន់ត្រចៀក, ឈឺក្បាលវិលមុខ, លើសឈាម និងងងឹតភ្នែក។ ឡី បានរៀបការតាំងពីសម័យសង្គមរាស្ត្រនិយម និងទទួលបានចំណងដៃកូនប្រុសស្រីចំនួន៨នាក់។ សព្វថ្ងៃ កូនរបស់គាត់នៅរស់រានមានជីវិតត្រឹមតែ៤នាក់ប៉ុណ្ណោះ ចំណែក៤នាក់ទៀតបានបាត់បង់ជីវិត (២នាក់ស្លាប់ក្នុងរបបខ្មែរក្រហម និង២នាក់ទៀតស្លាប់ដោយសារជំងឺក្រោយរបបខ្មែរក្រហមដួលរលំ)។ នៅក្នុងឆ្នាំ១៩៧០ ពេលមានរដ្ឋប្រហារទម្លាក់សម្ដេចព្រះ នរោត្ដម...
គ្មានស្បែកជើងពាក់
(ក្រចេះ)៖ ជី បានចែករំលែកអំពីបទពិសោធន៍រស់នៅឆ្លងកាត់របបខ្មែរក្រហម ប្រកបដោយទុក្ខលំបាកជាច្រើន ដែលក្មេងជំនាន់ក្រោយមិនធ្លាប់បានឆ្លងកាត់។ នៅអំឡុងរបបខ្មែរក្រហម ជី គ្មានសូម្បីតែស្បែកជើងសម្រាប់ពាក់ ហើយគាត់ត្រូវដើរដោយជើងទទេជារៀងរាល់ថ្ងៃ, គ្មានសាប៊ូកក់សក់, សាប៊ូបោកខោអាវ និងថ្នាំដុសធ្មេញសម្រាប់ប្រើប្រាស់ឡើយ។ ជី ត្រូវការងារលើសពី១២ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ ហើយការងារដែលអង្គការចាត់តាំងឱ្យគាត់ធ្វើ គឺតាមរដូវកាល ដោយខែប្រាំងគាត់ត្រូវរែកដីនៅទំនប់,និង ជីកប្រឡាយ ចំណែកនៅរដូវវស្សា គាត់ត្រូវស្ទូងស្រូវ និងគាស់គល់ឫស្សី។ វរ៍ ជី អាយុ៧៤ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើតនៅស្រុកកោះសូទិន...
បបរអង្ករមួយកំប៉ុង ហូបគ្នា១២នាក់
(ក្រចេះ)៖ តាំង រុំ អាយុ៧៧ឆ្នាំ បច្ចុប្បន្នរស់នៅភូមិគោលាប់ ឃុំគោលាប់ ស្រុកចិត្របុរី ខេត្តក្រចេះ។ រុំ មានជំងឺសន្លាក់ដៃ-ជើង ឈឺចង្កេះពិបាកធ្វើដំណើរ និងងងឹតភ្នែក។ នៅពេលដែលខ្មែរក្រហមកាន់អំណាចបានទូទាំងប្រទេស ប្រជាជនកម្ពុជាដែលធ្លាប់តែរស់នៅមានសិទ្ធិសេរីភាពក្នុងការនិយាយស្ដី បែរជាត្រូវមានការប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់ សូម្បីតែជាមួយសមាជិកគ្រួសារខ្លួនឯងក៏ដោយ។ ខ្មែរក្រហម តែងអប់រំចិត្តគំនិតប្រជាជន ជាពិសេសកុមារតូចៗឱ្យតាមដានឪពុកម្ដាយរបស់ខ្លួន។ នៅពេលដែលឪពុកម្ដាយ និយាយពីភាពអវិជ្ជមានរបស់អង្គការ កុមារទាំងនោះត្រូវតែប្រាប់ព័ត៌មានទៅកាន់អង្គការភ្លាម។ ក្រោយពីខ្មែរក្រហមចូលកាន់អំណាច ទ្រព្យសម្បត្តិដែល រុំ...
សម្លាប់មនុស្សនឹងគល់ឫស្សី
(ក្រចេះ)៖ វ៉ាន់ ឌឿន អាយុ៦២ឆ្នាំ រស់នៅភូមិយាវ ឃុំកំពង់ចាម ស្រុកសំបូរ ខេត្តក្រចេះ។ បច្ចុប្បន្ន ឌឿន មានជំងឺឫសដូងបាត។ នៅក្នុងរបបខ្មែរក្រហម ឌឿន មានអាយុ១២ឆ្នាំ ហើយគាត់រស់នៅភូមិថ្មគ្រែ។ ឌឿន ជាប្រជាជនមូលដ្ឋាន។ គាត់ទទួលតួនាទីជាឈ្លបភូមិ បន្ទាប់មកគាត់ត្រូវបានចាត់តាំងឱ្យទៅរៀនវិជ្ជាពេទ្យ និងធ្វើជាគ្រូពេទ្យបានរយៈពេលមួយឆ្នាំ។ ក្រោយមកទៀត ឌឿន ត្រូវបានបញ្ជូនទៅស្រុកស្នួល ធ្វើការងារនៅក្នុងសហជីពជ័រកៅស៊ូ។ នៅអំឡុងពេល...
ទាល់តែសមាជិកគ្រួសារស្លាប់ ទើបអាចសុំច្បាប់បាន
(ក្រចេះ)៖ ធន សាកេន អាយុ៨០ឆ្នាំ រស់នៅភូមិគោលាប់ ឃុំគោលាប់ ស្រុកចិត្របុរី ខេត្តក្រចេះ។ សាកេន មានកូនចំនួន៧នាក់ ក្នុងនោះមានស្រីចំនួន៥នាក់ ដោយកូនរបស់គាត់២នាក់បានបាត់បង់ជីវិត។ បច្ចុប្បន្ន សាកេន មានបញ្ហាងងឹតភ្នែក ឈឺក្បាល វិលមុខ និងលើសជាតិស្ករ។ នៅអំឡុងឆ្នាំ១៩៧៣ សាកេន មានកូនចំនួន៣នាក់ ហើយគ្រួសាររបស់គាត់ប្រកបរបរធ្វើស្រែចម្ការ។ ក្រោយមកបានបន្តិច មានចលនាខ្មែរក្រហមចូលគ្រប់គ្រងនៅក្នុងតំបន់របស់គាត់ និងចាត់តាំងឱ្យប្រជាជននៅក្នុងភូមិធ្វើពលកម្មនៅតាមភូមិ។...
បងស្រី និងក្មួយរបស់ខ្ញុំត្រូវទៅទីតាំងថ្មី
(ក្រចេះ)៖ ស៊ីម សេម អាយុ៧៥ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើតនៅភូមិបន្ទាយ ឃុំគោលាប់ ស្រុកចិត្របុរី ខេត្តក្រចេះ។ សេម មានជំងឺទឹកនោមផ្អែម, ជំងឺលើសសម្ពាធឈាម និងបញ្ហាងងឹតភ្នែក។ សេម ធ្លាប់ស្ម័គ្រចិត្តបម្រើការងារជាយោធាខ្មែរក្រហម និងចូលសមរភូមិប្រយុទ្ធជាមួយនឹងទាហាន លន់ នល់ នៅខេត្តកំពង់ធំ។ បន្ទាប់ពីគាត់ប្រយុទ្ធនៅសរមភូមិក្នុងខេត្តកំពង់ធំបានចំនួនពីរឆ្នាំ គាត់បានត្រឡប់ទៅខេត្តក្រចេះវិញ។ ក្រោយពីត្រឡប់ទៅស្រុកកំណើតវិញគាត់បានរៀបការជាមួយប្រពន្ធរបស់គាត់។ កន្លងបានប្រហែលជាបីខែ ខ្មែរក្រហមបានវាយរំដោះកាន់កាប់ទីក្រុងភ្នំពេញ ។ ក្រោយពីខ្មែរក្រហមកាន់កាប់អំណាចទូទាំងប្រទេស...
ហូបឆ្អែតតែគ្មានជីវជាតិ
(ក្រចេះ)៖ សាម៉ុត អេង អាយុ៧១ឆ្នាំ រស់នៅភូមិបន្ទាយ ឃុំគោលាប់ ស្រុកចិត្របុរី ខេត្តក្រចេះ។ បច្ចុប្បន្ន អេង មានជំងឺរលាកសួត, រលាកក្រពះ, ឈឺខ្នង និងស្រវាំងភ្នែក។ នៅឆ្នាំ១៩៧០ លន់ នល់ បានធ្វើរដ្ឋប្រហារទម្លាក់សម្ដេចព្រះ នរោត្ដម សីហនុ ចេញពីតំណែង ហើយឡើងគ្រប់គ្រងប្រទេសកម្ពុជា។ នៅឆ្នាំ១៩៧១ នៅក្នុងតំបន់ដែល អេង...
ជំងឺអត់ឃ្លាន
(ក្រចេះ)៖ «នៅក្នុងរបបខ្មែរក្រហម ខ្ញុំមានជំងឺម្យ៉ាងហៅថាជំងឺអត់ឃ្លាន។» រ័ត្ន វ៉ាន់ស៊ីនបានលើកឡើង។ វ៉ាន់ស៊ីន មានអាយុ៧១ឆ្នាំ រស់នៅភូមិយាវ ឃុំកំពង់ចាម ស្រុកសំបូរ ខេត្តក្រចេះ។ វ៉ាន់ស៊ីន ជាអ្នករស់រានមានជីវិតពីរបបខ្មែរក្រហមម្នាក់មានដើមកំណើតនៅទីក្រុងភ្នំពេញ។ គាត់និយាយថា នៅព្រឹកថ្ងៃទី១៧ ខែមេសា ឆ្នាំ១៩៧៥ គាត់ឃើញមានទង់ជ័យពណ៌សនៅស្ទើរតែគ្រប់ទីកន្លែងក្នុងទីក្រុង។ អ្នកទីក្រុងភ្នំពេញសង្ឃឹមថាប្រទេសជាតិនឹងលែងមានសង្រ្គាមបន្តទៀត។ ការពិតជាក់ស្តែងគឺផ្ទុយស្រឡះពីក្ដីសង្ឃឹមរបស់ប្រជាជន។ នៅម៉ោង៩ព្រឹកថ្ងៃដដែល យោធាខ្មែរក្រហមបានចូលដល់ទីក្រុងភ្នំពេញ ហើយចាប់ផ្ដើមជម្លៀសប្រជាជនចេញពីទីក្រុង។ ផ្ទះរបស់ វ៉ាន់ស៊ីន...
រក្សាចំណងកណ្ដាប់
(ក្រចេះ)៖ ញាន នួន អាយុ៧៥ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើតនៅខេត្តតាកែវ និងបច្ចុប្បន្នរស់នៅភូមិបន្ទាយ ឃុំគោលាប់ ស្រុកចិត្របុរី ខេត្តក្រចេះ។ នួន មានទីកន្លែងកំណើតនៅក្នុងខេត្តតាកែវ ហើយគាត់បានផ្លាស់ប្ដូរទីលំនៅមកខេត្តក្រចេះ តាំងពីឆ្នាំ១៩៦៩មកម្ល៉េះ។ បច្ចុប្បន្ន នួន មានជំងឺសន្លាក់ដៃ-ជើង, ឈឺចង្កេះ និងងងឹតភ្នែក។ នៅក្នុងរបបខ្មែរក្រហម នួន ត្រូវបានអង្គការចាត់តាំងឱ្យធ្វើការងារនៅក្នុងកងចល័ត។ នៅពេលនោះគាត់ត្រូវធ្វើការងារទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ មិនសូវមានពេលសម្រាកគ្រប់គ្រាន់ឡើយ។ ការងារដែល នួន...

