តន់ យ៉េង៖ មេក្រុមដឹកជញ្ជូន ពាណិជ្ជកម្មភាគពាយ័ព្យ

ប្រភពរូបថត៖ ហ្គូណា ប៊ឺកស្ត្រម (ខែសីហា ឆ្នាំ១៩៧៨)/បណ្ណសារមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា
ប្រភពរូបថត៖ ហ្គូណា ប៊ឺកស្ត្រម (ខែសីហា ឆ្នាំ១៩៧៨)/បណ្ណសារមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា

ឯកសារចម្លើយសារភាពសរសេរដោយដៃចំនួន២២ទំព័រ​ ជារបស់ ​តន់ យ៉េង[1] ​ មុនអង្គការចាប់ខ្លួន យ៉េន​​មានតួនាទីជាមេក្រុមដឹកជញ្ជូន ពាណិជ្ជកម្មភូមិភាគពាយ័ព្យ។ ​​តាមរយៈចម្លើយសារភាពនៅក្នុងឯកសារនេះ (J00​១០៦) ​បង្ហាញអំពីសកម្មភាព តន់ យ៉េង ​​ ​ចូលបម្រើ​ក្នុងជួរបដិវត្តន៍ តាមការណែនាំពីឈ្មោះឆាយ​ និងបញ្ចូលជា សេ អ៊ី អា ដោយឈ្មោះ សៅ, ​យួស សុថា និងសុវណ្ណ ហុង។ ការចូលបម្រើបដិវត្តន៍នេះ ​តន់ យ៉េង​ ​​​​​​​​​​​​បានធ្វើផែនការ ​​តាមដានខ្មែរក្រហម និងកសាងកម្លាំងសេ អ៊ី អា។ ​​​ខាងក្រោមនេះ ជាចម្លើយសារភាពរបស់​ តន់ យ៉េង​ ​៖

តន់ យ៉េង ភេទប្រុស អាយុ៤០ឆ្នាំ មានស្រុកកំណើតនៅភូមិបឹងសាលា ឃុំបឹងសាលា ស្រុកកំពង់ត្រាច ខេត្តកំពត។ នៅវត្តឫស្សី ពេល យ៉េង ​អាយុ១៦ ឆ្នាំ នៅទីនោះបាន​ មួយឆ្នាំគាត់ក៏​ត្រឡប់ទៅធ្វើការស៊ីឈ្នួល​រែកទឹកស្រោចធូរេន ​ ឲ្យជនជាតិចិននៅវត្តស្នាំអំពិល។ យ៉េង ធ្វើការងារនេះបានត្រឹមរយៈពេលមួយឆ្នាំ ក៏ឈប់។ នៅឆ្នាំ១៩៥៨ តាមរយៈឈ្មោះ ឆាយ បានអប់រំ​ យ៉េង ឲ្យ​ស្អប់របបកុម្មុយនិស្ដ ដោយទទួលស្គាល់ពីឈ្មោះ សៅ, យួស សុថា និងសុវណ្ណ ហុង បានបញ្ចូល យ៉េង​ និង​ ឈ្មោះ សុន ជាភ្នាក់ សេ អ៊ី អា​​។ ​ បន្ទាប់មក ឆាយ បានចាត់តាំង ​យ៉េង និងសុន ឲ្យ​ទៅវាយថ្មនៅរោងចក្រីទីង ​ហើយ​បានភ្ជាប់ខ្សែ ជាមួយឈ្មោះ ពុត ​អតីតមេការទទួលខុសត្រូវកម្មករវាយថ្ម ​​ ក្នុងការតាមដានខ្មែរក្រហម និងកសាងកម្លាំង សេ អ៊ី អា។

នៅឆ្នាំ១៩៦០ យ៉េង ​បាន​​ទទួលផែនការពីឈ្មោះ ពុត នៅភូមិអារីញាន ជាមួយខ្សែរបស់ពុត ចំនួន៦នាក់​ ​អប់រំ​យុវជនឲ្យធ្វើសកម្មភាពតាមដានខ្មែរក្រហម និងបញ្ជូនទៅឲ្យឈ្មោះ ឆាយ បញ្ចូល ជា សេ អ៊ី អា។ ​​ តាមរយៈ​ ឈ្មោះ ពុត ដដែល បានណែនាំ យ៉េង ឲ្យទាក់ទងជាមួយឈ្មោះ ស៊ូ ហៅសើរ មានតួនាទីជំនួយការគណៈតំបន់២​ និងឈ្មោះ កាន់ ហៅសារឿន មានតួនាទីប្រធានបង្កបង្កើនផលនៅភូមិកន្ធារ នៅភូមិភាគពាយ័ព្យ (ភូមិភាគ៥៦០) ស្រុកបាកាន ទំបន់២ នៅខេត្តពោធិ៍សាត់។[2] នៅឆ្នាំ១៩៦១ ឈ្មោះ សើរ និងសារឿន បានណែនាំ​ យ៉េង ​ឲ្យស្គាល់ជាមួយឈ្មោះ លន់  អតីតមេចោរព្រៃ នៅភូមិតាលោ ​ឲ្យទទួលស្គាល់ យ៉េង ជាខ្សែ សេ អ៊ី អា។ ​ ពេលនោះ យ៉េង  ​ទទួលភារកិច្ចជាអ្នកតាមដានខ្មែរក្រហម និងកសាងកម្លាំង សេ អ៊ី អា។  ​​​តាមផែនការនេះ យ៉េង កសាងកម្លាំងបានចំនួន៨នាក់ ​និងអប់រំ​ឲ្យតាមដានបក្សខ្មែរក្រហមដូចខ្លួនដែរ។​ នៅឆ្នាំ១៩៦៨ ​ យ៉េង​ និងខ្សែ សេ អ៊ី អា ចំនួន៩នាក់ ​​ បានដាក់ផែនការ​សកម្មភាពបំផុសដល់យុវជន នៅឃុំតាលោ ​ឲ្យធ្វើបាតុកម្មប្រឆាំងនឹងបក្ខពួកខ្មែរក្រហម។

នៅឆ្នាំ១៩៧០  យ៉េង និងសមាជិកចំនួន១១នាក់​ ទទួលផែនការពីឈ្មោះ សើរ និងយឿន នៅភូមិកូនត្នោត ​និងបានចូលបង្កប់ខ្លួនចំនួន៣នាក់​ ​បំផុសឲ្យយុវជនរត់ចូលតំបន់ខ្មាំង និងលួចវាយកម្ទេចកម្លាំងបដិវត្តន៍។ ​ពេលនោះ យ៉េង ​​មានតួនាទី​ប្រធានភូមិកន្ធារ ភូមិភាគពាយ័ព្យ (ភូមិភាគ៥៦០) នៅស្រុកបាកាន តំបន់២ ខេត្តពោធិ៍សាត់[3] និងបានធ្វើសកម្មភាពបំផុសប្រជាជននៅភូមិកន្ធារ ឲ្យ​រត់ចូលតំបន់ខ្មាំង​ចំនួន៥នាក់​នៅផ្សារត្រពាំងជ័យ​។  នៅខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៧១ តាមសេចក្ដីរាយការណ៍ពី យ៉េង ​បានផ្ដល់ព័ត៌មានទៅកាន់ឈ្មោះ លន់ ​​ឲ្យ​ធ្វើសកម្មភាព​ទម្លាក់គ្រាប់នៅមន្ទីរសេដ្ឋកិច្ចតំបន់២ នៅភូមិកោះស្វាយ ​បណ្ដាលឲ្យ​ឃ្លាំង​​មួយកន្លែងត្រូវបានខូចខាត។ ​លើសពីនេះ យ៉េង និងសមាជិកចំនួន៤នាក់ ​​​បាន​បំផុស​ប្រជាជនឲ្យ​រត់ចូលតំបន់ខ្មាំង ​​ហើយស៊ើបរកកន្លែងមន្ទីរ ដើម្បីបញ្ជូនយន្ដហោះ​ទៅទម្លាក់គ្រាប់ទីនោះ។  បន្ទាប់មក យ៉េង និងម៉ន កសាងកម្លាំងបានចំនួន២នាក់ ​នៅភូមិកោះក្របី។  ​​​​អ្នកទាំងពីរបានធ្វើសកម្មភាព លួចដុតស្រូវប្រជាជន និងស៊ើបការណ៍​នៅតាមជួរកងទ័ព ​ ដើម្បីរាយការណ៍ទៅឲ្យឈ្មោះ ស៊ូ ទៅកម្ទេចទីតាំងនោះ។

នៅខែមេសា ឆ្នាំ១៩៧៥ យ៉េង និងកម្លាំង​ចំនួន១១នាក់ បានចូលរួមប្រជុំនៅភូមិព្រអាំ ​​ដោយទទួលផែនការពីឈ្មោះ សើរ ឲ្យធ្វើសកម្មភាពបំផ្លាញសម្ភារ និងបំផុស​ប្រជាជនថ្មី ឲ្យធ្វើបាតុកម្មប្រឆាំងនឹងបដិវត្តន៍។​ ​​ពេលនោះ ឈ្មោះ ​សើរ ​ក៏ចាត់តាំង យ៉េង និងសមាជិកចំនួន២នាក់​ ឲ្យទៅដឹកអង្ករចំនួន១១បាវ និងក្រណាត់១០០ម៉ែត្រដែលទុក​នៅស្រុកមោងឫស្សី បញ្ជូនទៅឲ្យ ឈ្មោះ សើរ នៅភូមិថ្នល់បត់។

នៅខែមករា ឆ្នាំ១៩៧៦ តាមរយៈឈ្មោះ ម៉ន បានចាត់ យ៉េង ឲ្យទៅកាន់កាប់ផ្នែកដឹកជញ្ជូន នៅខេត្តពោធិ៍សាត់ មានតួនាទី មេក្រុមបើកឡានដឹកជញ្ជូនផ្នែកពាណិជ្ជកម្ម និងកសាងកម្លាំងនៅក្នុងក្រុម​ដឹកជញ្ជូននោះ​។ នៅខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៧៦ ​យ៉េង និងសមាជិកចំនួន៥នាក់ បានរៀបចំការប្រជុំ​ ដែលមានទីតាំងនៅក្រុងពោធិ៍សាត់ ​ដោយដាក់ផែនការកសាងកម្លាំង និងត្រៀមស្បៀងទុកសម្រាប់វាយបដិវត្តន៍ ហើយ​ថែមទាំង ​លាក់​ប្រេងម៉ាស៊ូតបាន​ចំនួន១៦០លីត្រ ​នៅក្រុងបាត់ដំបងផងដែរ។ ​

នៅខែមករា ឆ្នាំ១៩៧៧ ​ យ៉េង, ​ ភិន និងវ៉ា ​​បានធ្វើសកម្មភាព លាក់ទុកប្រេងម៉ាស៊ូត ​ចំនួន២០ធុងធំ,ប្រេងម៉ាស៊ីនមួយធុងធំ និង​សម្លៀកបំពាក់ចំនួន១០០សម្រាប់។ ​ លើសពីនេះ យ៉េង ​ ក៏បើករថយន្តបុក ធ្វើខូចអស់ចំនួន២គ្រឿង។ នៅខែមេសា ឆ្នាំ១៩៧៧ ​យ៉េង​ និងសមាជិកចំនួន១២នាក់​ បានទៅប្រជុំនៅក្រុងបាត់ដំបង ​និងបានដាក់ផែនការវាយនៅភូមិភាគពាយ័ព្យនៅខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩៧៧។ មុនដំបូង សមាជិកទាំងអស់ ត្រូវសហការជាមួយកងទ័ពអ៊ិនតាំង ហើយ​បែងចែកជាបីមុខសញ្ញា​។ ទី១) ចាប់ផ្ដើមវាយចេញពីស្រុកដូនទាវ សហការជាមួយកងទ័ពតំបន់៥ នៅភូមិភាគពាយ័ព្យ (ភូមិភាគ៥៦០) នៅថ្មពួក ខេត្តពោធិ៍សាត់។[4] ទី២) ត្រូវវាយចេញពីក្រុងបាត់ដំបង ហើយសហការ​ជាមួយកងទ័ព តំបន់៥ នៅនិមិត្ត​ និងចុងក្រោយទី៣) ត្រូវវាយយកឃ្លាំងអាវុធនៅក្រុងបាត់ដំបងទាំងមូល។ គោលបំណងធំជាងគេនោះ ​ ​គឺភូមិភាគនេះ សម្បូរដោយតំបន់សេដ្ឋកិច្ច។ ជាពិសេស ជាតំបន់​ ដែលនៅជាប់នឹងព្រុំប្រទល់ប្រទេសថៃ ដែលផ្ដល់ភាពងាយស្រួល​ដល់ការសុំជំនួយ និងអប់រំឲ្យអ្នកទាំងនោះ ឲ្យ​ប្រឆាំងនឹងបដិវត្តន៍​។ ​​រហូតដល់ថ្ងៃទី២១ ខែសីហា ឆ្នាំ១៩៧៧ យ៉េង ត្រូវបានអង្គការចាប់ខ្លួន និងសួរចម្លើយនៅថ្ងៃទី២ ខែតុលា ឆ្នាំ១៩៧៧។​

អត្ថបទដោយ ជីម សុខគា


[1] ឯកសារ ​ ​ J00​១០៦ តម្កល់នៅបណ្ណាសារមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា មានចំណងជើង «តន់ យ៉េង៖ មេក្រុមដឹកជញ្ជូន ពាណិជ្ជកម្មភាគពាយ័ព្យ»។ បានបង្ហាញអំពីសកម្មភាព ​ ​តន់ យ៉េង ​​ ​ចូលបម្រើ​ក្នុងជួរបដិវត្តន៍ តាមការណែនាំពីឈ្មោះឆាយ​ និងបញ្ចូលជា សេ អ៊ី អា ដោយឈ្មោះ សៅ,យួស សុថា និងសុវណ្ណ ហុង ។  ការចូលបម្រើបដិវត្តន៍នេះ ​តន់ យ៉េង​ ​​​​​​​​​​​​ ​ ​បានធ្វើផែនការ ​​តាមដានខ្មែរក្រហម និងកសាងកម្លាំងសេ អ៊ី អា។

[2] ផេង ពង្សរ៉ាស៊ី និង អ្នកផ្សេងទៀត, សៀវភៅប្រវត្តិសាស្ត្រកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ (១៩៧៥-១៩៧៩), បោះពុម្ពលើកទី២ (ភ្នំពេញ ២០២០),៣៤។

[3] ឯកសារដូចគ្នា។

[4] ឯកសារដូចគ្នា។

ចែករម្លែកទៅបណ្តាញទំនាក់ទំនងសង្គម

Solverwp- WordPress Theme and Plugin