បងប្អូនស្លាប់មិនអនុញ្ញាតិឲ្យយំ
នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម ខ្ញុំបានបាត់បង់កូន៣នាក់ សាច់ញាតិ៤គ្រួសារ និងឪពុកម្ដាយ។ នៅពេលដែលអង្គការចាប់យកបងប្អូនខ្ញុំទៅសម្លាប់ ឬស្លាប់ដោយសារជំងឺ ខ្ញុំបានលួចយំនៅក្នុងផ្ទះ ប៉ុន្តែត្រូវបានអង្គការមើលឃើញហើយហៅទៅសួរនាំ។ ពេលឃើញដូច្នេះ ខ្ញុំបានកុហកអង្គការថាជាសំឡេងបំពេរកូនឲ្យគេង ទើបបានរួចពីទោសកំហុស។ សំរិត សេ[1] អាយុ៨២ឆ្នាំ រស់នៅភូមិបានយ ឃុំអង្កាញ់ ស្រុកព្រៃកប្បាស ខេត្តតាកែវ។ កាលពីក្មេង គ្រួសាររបស់សេ មានជីវភាពធូរធា ហើយបងប្អូនរបស់គាត់ភាគច្រើនគឺជាអ្នករាជការក្នុងរបបមុនៗ និងជាអ្នករស់នៅក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញ។ នៅពេលរៀបការរួច សេ...
កែវ ជិន៖ ធ្វើការក្នុងកងម៉ែៗ
អង្គការបានចាត់តាំងខ្ញុំឲ្យធ្វើស្រែ ស្ទូងដង ច្រូត និងរែកដី លើកទំនប់ ជីកប្រឡាយ នៅក្នុងកងម៉ែៗ ហើយប្ដីរបស់ខ្ញុំធ្វើជាអ្នកដាំបន្លែ និងមើលថែដំណាំនៅក្នុងសហករណ៍ និងក្នុងចម្ការ។ ចំពោះកូនៗរបស់ខ្ញុំ អង្គការបានបំបែកឲ្យទៅស្នាក់នៅ និងធ្វើការក្នុងកងកុមារទាំងអស់។ កែវ ជិន អាយុ៧៦ឆ្នាំ រស់នៅភូមិបានយ ឃុំអង្កាញ់ ស្រុកព្រៃកប្បាស ខេត្តតាកែវ។ ជិន រៀបការមុនសម័យខ្មែរក្រហម ហើយជីវភាពគ្រួសាររបស់គាត់គឺមធ្យម ព្រោះគាត់ធ្វើស្រែខ្លួនឯង និងមានអាហារហូបគ្រប់គ្រាន់។...
ធ្វើការក្នុងក្រុមយុវជនស្រុកព្រៃកប្បាស
ការងារមុនដំបូងរបស់ខ្ញុំ គឺជាអ្នកឃ្វាលគោ និងធ្វើការងារបុកស្រូវ យកអង្ករឲ្យក្រុមយុវជនកងចល័ត។ មួយឆ្នាំក្រោយមក អង្គការបានប្ដូរខ្ញុំទៅក្នុងកងចល័ត ដើម្បីធ្វើការលើកទំនប់ ជីកប្រឡាយ និងលើកប្រព័ន្ធនៅតំបន់១៣។ រហូតដល់ឆ្នាំ១៩៧៨ ខ្ញុំបានចូលទៅធ្វើជាយោធា ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនបានចូលរួមប្រយុទ្ធក្នុងសមរភូមិនោះទេ ព្រោះអង្គការបានចាត់តាំងខ្ញុំឲ្យចូលធ្វើការងារក្នុងរោងចុងភៅ។ សួន សុខ អាយុ៦៣ឆ្នាំ រស់នៅភូមិបានយ ឃុំអង្កាញ់ ស្រុកព្រៃកប្បាស ខេត្តតាកែវ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ សុខ ធ្វើការនៅមន្ទីរកសិដ្ឋានឃុំ ក្នុងតួនាទីជាអ្នកឃ្វាលគោ១០ក្បាលជាមួយមិត្ត៤នាក់ទៀត។ ក្រៅពីនេះ...
ជុំ ឡេង៖ ធ្វើការនៅកន្លែងចម្អិនអាហារ
អង្គការបានចាត់តាំងឲ្យខ្ញុំធ្វើការនៅក្នុងរោងបាយ ព្រោះខ្ញុំនៅក្មេង និងមាឌតូចជាងគេ។ នៅក្នុងរោងបាយ ខ្ញុំមានតួនាទីជាអ្នករកបន្លែ និងដាំបបរ រហូតដល់របបខ្មែរក្រហមជិតដួលរលំ ទើបខ្ញុំប្ដូរទៅធ្វើការរែកដី លើកទំនប់ និងជីកប្រឡាយ។ ជុំ ឡេង អាយុ៥៥ឆ្នាំ រស់នៅភូមិបានយ ឃុំអង្កាញ់ ស្រុកព្រៃកប្បាស ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម ឡេង រស់នៅម្ដុំភូមិបាក់ដោក ស្រុកអង្គរបូរី ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសហករណ៍ ឡេង ត្រូវចែវទូកទៅដកព្រលឹតនៅក្នុងបឹងខាងកើតភ្នំដារយកមកទុកដាំបបរ...
អ៊ុំ ឡាយ៖ កងកុមារពេញវ័យ ត្រូវធ្វើការដូចកងនារី
នៅក្នុងកងកុមារខ្ញុំត្រូវជម្លៀសឲ្យទៅធ្វើការងារឆ្ងាយៗ និងធ្ងន់ៗដូចកងនារីដែរ ហើយការហូបចុកគឺខ្វះខាតខ្លាំង។ ជាសំណាងល្អ គ្រូបង្រៀនរបស់ខ្ញុំ ឬប្រធានកងមានការយោគយល់ និងជួយលាក់បាំងនៅពេលដែលខ្ញុំប្រព្រឹត្តិកំហុសហើយកងឈ្លបមកហៅយកទៅសម្លាប់។ អ៊ុំ ឡាយ អាយុ៦០ឆ្នាំ រស់នៅភូមិបានយ ឃុំអង្កាញ់ ស្រុកព្រៃកប្បាស ខេត្តតាកែវ។ កាលពីក្មេង ឡាយ មិនបានសិក្សារៀនសូត្រនោះទេ ព្រោះមានការទម្លាក់គ្រាប់បែកជាបន្តបន្ទាប់ ហើយគ្រួសាររបស់គាត់ត្រូវរត់ភៀសខ្លួនទៅខាងឡាំងកាក និងតំបន់ផ្សេងៗទៀត។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ បន្ទាប់ពីក្រុមខ្មែរក្រហមទទួលបានជ័យជម្នះ ឡាយ បានចូលធ្វើការងារក្នុងក្រុមកងកុមារ តាមការចាត់តាំងរបស់អង្គការ។...
ហ៊ុយ ហ៊ួយ៖ ធ្វើការក្នុងកងចល័តភាគ
នៅក្នុងកងចល័ត ខ្ញុំត្រូវធ្វើការ រែកដីធ្ងន់ៗដើម្បីលើកទំនប់ ជីកប្រឡាយ, ធ្វើស្រែស្ទូង ដក និងច្រូត ជាច្រើនកន្លែងជាមួយយុវជនជាច្រើនរយនាក់មកពីតំបន់ផ្សេងទៀត។ ប៉ុន្តែការងារដែលខ្ញុំចងចាំមិនភ្លេចគឺនៅពេលធ្វើការកាត់ស្មៅ និងដាំបាយឲ្យក្រុមចល័តនៅក្បែរភ្នំបូរី ព្រោះនៅទីនោះ ខ្ញុំត្រូវធ្វើការ និងសម្រាកនៅលើទឹក ដែលមានសត្វពស់ និងសត្វឈ្លើងជាច្រើនក្បាល។ ហ៊ុយ ហ៊ួយ[1] អាយុ៥៩ឆ្នាំ រស់នៅភូមិបានយ ឃុំអង្កាញ់ ស្រុកព្រៃកប្បាស ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម ហ៊ួយ ត្រូវបែកពីគ្រួសារទៅចូលក្នុងកងចល័តនារីឃុំ...
កងកុមារពេញវ័យ ត្រូវធ្វើការដូចកងនារី
អ៊ុំ ឡាយ អាយុ៦០ឆ្នាំ រស់នៅភូមិបានយ ឃុំអង្កាញ់ ស្រុកព្រៃកប្បាស ខេត្តតាកែវ។ កាលពីក្មេង ឡាយ មិនបានសិក្សារៀនសូត្រនោះទេ ព្រោះមានការទម្លាក់គ្រាប់បែកជាបន្តបន្ទាប់ ហើយគ្រួសាររបស់គាត់ត្រូវរត់ភៀសខ្លួនទៅខាងឡាំងកាក និងតំបន់ផ្សេងៗទៀត។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ បន្ទាប់ពីក្រុមខ្មែរក្រហមទទួលបានជ័យជម្នះ ឡាយ បានចូលធ្វើការងារក្នុងក្រុមកងកុមារ តាមការចាត់តាំងរបស់អង្គការ។ ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ឡាយ ត្រូវធ្វើការរែកសំណាបដាក់ក្នុងស្រែ, បោចស្មៅ, រែកអាចម៍គោដាក់ស្រែ និងលើកទំនប់ ជីកព្រែក។...
រស់នៅក្នុងមណ្ឌលកុមារភូមិបានយ
នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម ខ្ញុំរស់នៅក្នុងមណ្ឌលកុមារភូមិ និងធ្វើការសម្អាតកន្លែងស្នាក់នៅបន្តិចបន្តួច។ ចំពោះការហូបអាហារ អង្គការផ្ដល់ឲ្យមិនគ្រប់គ្រាន់នោះទេ ប៉ុន្តែម្ដាយរបស់តែងតែលួចផ្ដល់អាហារមកបន្ថែមទៀត ទើបខ្ញុំមិនអត់ឃ្លាន។ ទិត សារឿន អាយុ៥១ឆ្នាំ រស់នៅភូមិបានយ ឃុំអង្កាញ់ ស្រុកព្រៃកប្បាស ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម សារឿន ត្រូវចាកចេញពីគ្រួសារទៅធ្វើការងារ និងរស់នៅក្នុងមណ្ឌលកុមារ។ នៅទីនោះ ក្មេងៗត្រូវសម្រាកជាជួរ និងគ្មានការមើលថែស្អាតបាតនោះទេ ដោយភួយដែលកុមារដណ្ដើមបានយកមកដណ្ដប់មានខ្លិនឆ្អេះទឹកនោម និងមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ។ ថ្ងៃមួយ...
លាក់បាំងប្រវត្តិរូប ដើម្បីឲ្យអង្គការទុកចិត្ត
គល់ សេង អាយុ៦២ឆ្នាំ រស់នៅភូមិបានយ ឃុំអង្កាញ់ ស្រុកព្រៃកប្បាស ខេត្តតាកែវ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៣ បងប្រុសច្បងរបស់សេង បានរត់ពីភ្នំពេញ ចូលមករស់នៅភូមិបានយវិញ។ នៅក្នុងភូមិ អង្គការបានចោទប្រកានបងរបស់សេង ថាជាគិញរបស់ លន់ នល់ និងបានប្រាប់ទីតាំងរបស់អង្គការឲ្យទៅអ្នកបើកយន្តហោះបេ៥២មកទម្លាក់ចូលក្នុងភូមិ។ បន្ទាប់មក អង្គការបានចាប់បងរបស់សេង យកទៅឃុំឃាំង ធ្វើទារុណកម្មសួរចម្លើយ និងបញ្ជូនឲ្យទៅធ្វើការជីកលេណដ្ឋានការពារគ្រាប់បែកទម្លាក់នោះ។ ថ្ងៃមួយ សេង និងបងប្អូនដទៃទៀត...
ឆុង សារិទ្ធ៖ ធ្វើការក្នុងកងកុមារឃុំអង្កាញ់
ឆុង សារិទ្ធ អាយុ៥៦ឆ្នាំ រស់នៅភូមិបានយ ឃុំអង្កាញ់ ស្រុកព្រៃកប្បាស ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម សារិទ្ធ បានចូលទៅរស់នៅក្នុងកងកុមារ ដើម្បីធ្វើការងារ រែកអាចម៍គោ, ដកស្មៅក្នុងស្រែ និងដេញចាប ហើយបងរបស់គាត់ត្រូវចេញទៅធ្វើការងារឆ្ងាយៗជាមួយក្រុមកងចល័ត។ នៅក្នុងសហករណ៍ សារិទ្ធ មិនបានរៀនសូត្រនោះទេ ព្រោះអង្គការបានលុបបំបាត់សាលារៀន និងឈប់ឲ្យមានការចាយប្រាក់ទាំងអស់។ លើសពីនេះទៅទៀត សារិទ្ធ មានការខ្វះខាត់សម្លៀកបំពាក់យ៉ាងខ្លាំង ហើយការហូបចុកក៏មិនគ្រប់គ្រាន់ដែរ ព្រោះអង្គការផ្ដល់ត្រឹមបបររាវៗឲ្យគាត់...
ភូ គីម៖ ធ្វើការក្នុងកងចល័តភូមិបានយ
ភូ គីម អាយុ៨៦ឆ្នាំ រស់នៅភូមិបានយ ឃុំអង្កាញ់ ស្រុកព្រៃកប្បាស ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម គីម និងប្ដី បានស្នាក់នៅក្នុងសហករណ៍ ហើយកូនរបស់គាត់ត្រូវរស់នៅ និងធ្វើការងារក្នុងកងកុមារ។ នៅក្នុងសហករណ៍ គីម ធ្វើការងារនៅក្នុងកងច្រូត, រោយស្រូវ, កងធ្វើអង្ករ និងកងដឹកអាចម៍គោ ហើយយូរៗម្ដងគាត់ត្រូវជម្លៀសឲ្យទៅធ្វើការងារឆ្ងាយៗតាមអង្គការចាត់តាំង។ នៅក្នុងសហករណ៍ ការហូបអាហារគឺខ្វះខាត ព្រោះភាគច្រើនអង្គបានដាំបបររាវចែកឲ្យ គីម និងប្រជាជនផ្សេងទៀតហូបជាមួយសម្លម្ជូរដើមចេក។...

