ចង់រំដោះវណ្ណៈភាពឲ្យរួចផុតពីការជិះជាន់ គឺជាឃ្លាមួយដែលសរសេរនៅក្នុងឯកសារពិនិត្យប្រវត្តិរូបបដិវត្តន៍របស់សមមិត្ត ម៉ូត នៅមន្ទីរពេទ្យព១ ក្រសួងសង្គមកិច្ច។ ឃ្លាខាងលើនេះ គឺជាសំណេរផ្ទាល់ដៃរបស់ម៉ូត ដែលបានសរសេរនៅលើក្រដាស់ប្រវត្តិរូប ដើម្បីបង្ហាញអំពីគោលបំណងរបស់ខ្លួនដែលចូលរួមក្នុងបដិវត្តន៍ ប៉ុន្តែការសរសេរឃ្លានេះមិនមែនកើតចេញពីការគិតរបស់ ម៉ូត នោះទេ គឺបានមកពីការឃោសនារបស់អង្គការ នៅពេលប្រជុំ។[1]  មួយវិញទៀត ឃ្លាខាងលើដែល ម៉ូត សរសេរមិនមែនមានតែក្នុងប្រវត្តិរូបរបស់គាត់ម្នាក់ទេ ប៉ុន្តែវាស្ថិតនៅលើប្រវត្តិរូបរបស់អ្នកដែលចូលបដិវត្តន៍ស្ទើរទាំងអស់ ដែលលើកឡើងស្រដៀងគ្នា ក្នុងអត្ថន័យ លុបបំបាត់វណ្ណៈសក្ដិភូមិ នាយទុន និងលុបបំបាត់អ្នកមាន ដែលជិះជាន់អ្នកក្រ​។...

សុន សំ[1] ភេទ​​​ប្រុស​ អាយុ​​៦៧​​ឆ្នាំ​ មាន​​ស្រុក​​កំណើត​​នៅ​​ភូមិ​​ប្រាសាទ​ ស្រុក​​ក្រឡាញ់​​ ខេត្ត​​​សៀម    ​រាប។​ ​​សព្វ​​​​ថ្ងៃ​​​រស់​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ភូមិ​​​អូរជីក​ ឃុំ​ផ្អាវ ​ស្រុក​​ត្រពាំង​ប្រាសាទ ​​ខេត្ត​​ឧត្តរមានជ័យ។ ​ សុន សំ​ បាន​​​​និយាយ​​​​​​​​ថា៖ ​​«កាល​​​​​ពី​​​​កុមារ​ភាព​​​ខ្ញុំ​​​មិ​ន​​បាន​​​​​រៀន​​​​សូត្រ​​​​ទេ​​​​ដោយ​​​​សា​រក្រុម​​​​គ្រួសាររបស់​ខ្ញុំ​​​​មាន​​​ជីវភាព​​​ខ្វះ​​​ខាត។​​ ​​ឪពុក​​​ម្ដាយ​​របស់​​ខ្ញុំ​​ប្រកប​​មុខ​​របរ​​ធ្វើ​​ស្រែ​​ចម្ការ។​ ​ ​នៅ​​ឆ្នាំ​​១៩៧២​ ​ខ្ញុំ​​បាន​​ចូល​​ធ្វើ​ជា​​ឈ្លប​​ភូមិ​​នៅ​​ក្នុង​​ភូមិ​​កំណើត​​ខ្ញុំ។ ​ខ្មែរក្រហម​​បាន​​ហ្វឹក​​ហាត់​មួយ​រយៈ​​ ​ក្រោយមកបញ្ជូន​ខ្ញុំ​ទៅ​កាន់ភូមិសាស្ដ្រនៅ​ល្អក់​ស្វាយ​ធំ នៅ​ឃុំ​មមាញ ខេត្ដសៀមរាប​។...

សាញ់ សុគន្ធ​[1]  ភេទ​ស្រី​ អាយុ​៦៦ឆ្នាំ​ បច្ចុប្បន្នរស់​នៅក្នុង​ភូមិ​ទួល​គ្រួស​ ឃុំ​ថ្លាត​ ស្រុក​អន្លង់​វែង​ ខេត្ត​ឧត្តរ​មាន​ជ័យ​។​ ​​ សុគន្ធ​ បាននិយាយ​​រៀប​រាប​ពី​ជីវិត​​តស៊ូ​របស់​ខ្លួន​​ដូច​តទៅ​ «នៅ​​ឆ្នាំ​១៩៧០​ ​ខ្ញុំ​មាន​អាយុ​១៤ឆ្នាំ នៅ​ពេល​នោះ​ខ្ញុំ​ចាំ​បាន​ថា​ មានព្រឹត្តិ​ការណ៍មួយ​បាន​កើត​ឡើង​គឺ​ លន់​ នល់​ ធ្វើ​​​រដ្ឋ​ប្រហារ​ទម្លាក់​ សម្ដេច​ព្រះនរោត្តម​ សីហនុ​ ពី​តំណែង​។ ក្នុង​ព្រឹត្តិ​ការណ៍​នេះ​​ ខ្ញុំ​​បាន​ឃើញមាន​​​​​ សិស្ស ​និស្សិត...

ចាន់ ភឹម[1] អាយុ​៥៥ឆ្នាំ និងជាជាងសិប្បកម្ម មាន​ស្រុកកំណើតនៅភូមិក្រាំងភ្ងារ ឃុំ​វាលពង្ស ស្រុក​​ឧត្តុង្គ ខេត្ត​កំពង់ស្ពឺ។ សព្វថ្ងៃនេះ ភឹម​ រស់នៅភូមិស្រះឈូក ឃុំ​ត្រពាំងប្រិយ៍ ស្រុក​អន្លង់វែង ខេត្ត​ឧត្តរ​មាន​ជ័យ។ ភឹម ​បាន​និយាយថា៖ «មុនឆ្នាំ​១៩៧០ ខ្ញុំ​បាន​រស់នៅជាមួយឪពុកម្តាយយ៉ាងសុខសាន្ត នៅ​ក្នុង​ក្រុម​​គ្រួសារ​កសិករមួយ។ ឪពុកម្តាយខ្ញុំ​ប្រកបរបរធ្វើស្រែចម្ការ។ ឪពុកខ្ញុំ​ក៏ប្រកបរបរឡើងត្នោតដែរ។ ខ្ញុំ​បាន​​បួសជាព្រះសង្ឃ​ រយៈពេលពីរវស្សាដែរ។ នៅក្នុងឆ្នាំ​១៩៧៣ ខ្ញុំ​ត្រូវ​បាន​បង្ខំឲ្យ​ចូល​បម្រើ​បដិវត្តន៍​ខ្មែរក្រហម...

កែវ ប៉ូ ជាប្រធានកងធំដឹកជញ្ជូនឃុំប្រទី បានបាត់ខ្លួនក្នុងរបបខ្មែរក្រហម។ បុគ្គលិកមជ្ឈ​មណ្ឌល​ឯកសារកម្ពុជាជួបសម្ភាសជាមួយឈ្មោះ កែវ សាមឿន ត្រូវជាបងស្រី អាយុ ៦៥ឆ្នាំ។[1] ខាងក្រោមនេះគឺជាការរៀបរាប់របស់បងស្រី ពីប្រវត្តិរូបសង្ខេបរបស់ប៉ូ៖ ប៉ូ មានឪពុកឈ្មោះ កែវ សេង និងម្តាយឈ្មោះ សូ ឡុង អ្នកទាំងពីរបានស្លាប់ដោយសារជំងឺក្នុង​របបសង្គម​រាស្រ្តនិយម។ ប៉ូ ជាកូនប្រុសតែម្នាក់ក្នុងគ្រួសារ ដែលមានបងស្រី៣នាក់ និងប្អូនស្រីម្នាក់​។ ក្នុងរបបខ្មែរក្រហមបងស្រីម្នាក់បាត់ខ្លួន,...

ក្បួនដង្ហែធម្មយាត្រា រយៈពេល១ម៉ោងកន្លះ ​ចាប់ពី​ម៉ោង ៧ រហូតដល់ម៉ោង ៨:៣០នាទី ព្រឹកនាថ្ងៃទី១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៥ ថ្នាក់ដឹកនាំ ​រដ្ឋបាលខេត្តតាកែវ បាន​រៀបចំ​ក្បួនដង្ហែធម្មយាត្រាពីសួនច្បារមាត់បឹងតាកែវ ឆ្ពោះទៅកាន់វិមានឯករាជ្យ ស្ថិតក្នុងក្រុងដូនកែវ ខេត្តតាកែវ។ ​ការបង្កើតក្បួន​ដង្ហែ​នេះ​ ដើម្បីទាមទារឱ្យថៃដោះលែងវីរកងទ័ពទាំង១៨រូប ឱ្យមកកម្ពុជា​វិញ​។ ​​ជាពិសេស ថែមទាំងបានរៀបចំ​ពិធីបង្សុកូលឧទ្ទិសកុសលជូនដល់ដួងវិញ្ញាណក្ខន្ធវីរកងទ័ពដែលបានពាក់លីនៅសមរភូមិជួរមុខ។ ​អ្នកចូលរួម​​​មានប្រមាណ៩៩៩៩នាក់ រួមមាន មន្ត្រីរាជការស៊ីវិល, លោកគ្រូអ្នកគ្រូ, ព្រះសង្ឃ...

នៅឆ្នាំ១៩៧៦ ប៉ូច ត្រូវបានខាងខេត្ត និងខាងតំបន់ ចាត់តាំងឲ្យទៅអប់រំប្រជាជន និងដឹកនាំប្រជាជនធ្វើស្រែចម្ការ​នៅស្រុកស្អាង រហូតបានឡើងតួនាទីជាអនុប្រធានស្រុកស្អាង។ ប៉ូច បាននិយាយរៀបរាប់រឿងរ៉ាវដូចខាងក្រោម៖ ខ្ញុំបាទឈ្មោះ ទេព ប៉ូច[1] ភេទប្រុស អាយុ៧៨ឆ្នាំ កើតនៅឆ្នាំ១៩៤៧។ សព្វថ្ងៃជាសមាជិកក្រុមប្រឹក្សាឃុំ។ ខ្ញុំ មានស្រុកកំណើតនៅក្នុងភូមិតាំងរលាំង ឃុំវាលពង់ ស្រុកថ្ពង ខេត្តកំពង់ស្ពឺ។ បច្ចុប្បន្នរស់នៅក្នុងភូមិស្វាយចេក ឃុំថ្លាត ស្រុកអន្លង់វែង ខេត្តឧត្ដរមានជ័យ។...

ខ្ញុំឈ្មោះ សាន ឌី អាយុ៧០ឆ្នាំ។ បច្ចុប្បន្នខ្ញុំរស់នៅភូមិថ្មគោល ឃុំរអាង ស្រុកកំពង់សៀម ខេត្តកំពង់ចាម។ ខ្ញុំរៀបការជាមួយប្រពន្ធឈ្មោះ ចាន់ធី និងមានកូនប្រុសស្រីចំនួន៣នាក់។ ឪពុកខ្ញុំឈ្មោះ សាន និងម្ដាយឈ្មោះ ឌីន។ ខ្ញុំមានបងប្អូនចំនួន៤នាក់ក្នុងស្រី២នាក់។[1] កាលពីវ័យកុមារខ្ញុំរៀនបានបន្តិចបន្តួច។ បន្ទាប់ពីមានរដ្ឋប្រហារនៅថ្ងៃទី១៨ ខែមីនា ឆ្នាំ១៩៧០ ខ្មែរក្រហមចាប់ផ្ដើមបញ្ជូនទាហានមករស់នៅក្នុងភូមិ។ កាលណោះគ្រួសារខ្ញុំបានជីកលេណដ្ឋានដើម្បីការពារខ្លួន។ ខ្ញុំត្រូវដាំបាយទុកហូបក្នុងលេណដ្ឋាន ហើយនៅពេលឃើញយន្តហោះមកទម្លាក់គ្រាប់ត្រូវរត់ចូលលេណដ្ឋានភ្លាម។ ចាប់ពីឆ្នាំ១៩៧១​...

សន អានីតា[1] អាយុ ៣០ឆ្នាំ ជាប្រពន្ធរបស់ ស៊ីថា រទ្ធី អាយុ២៧ គឺជាវីរកងទ័ពកម្ពុជា ដែលបានពលីនៅសមរភូមិបុស្បូវ-ជាំតែ ស្រុកជាំក្សាន្ត ខេត្តព្រះវិហារ។ នីតា បានរំឭកពីអនុស្សាវរីយ៍ដែលអ្នកទាំងពីបានស្គាល់គ្នាដោយចៃដន្យតាមបណ្ដាញទំនាក់ទំនងសង្គមហ្វេសប៊ុក ហើយចំណងស្នេហ៍បានរីកដុះដាលយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ នៅអំឡុងជំងឺកូវីដកំពុងរាតត្បាតខ្លាំង នីតា និងរទ្ធី បានសម្រេចចិត្តរស់នៅជាមួយគ្នាក្នុងបន្ទាយទាហាន ដោយសារតែពុំទាន់អាចរៀបពិធីមង្គលការបាន។ រហូតដល់ឆ្នាំ២០២២ ទើបនីតា និងរទ្ធី​ បានរៀបចំពិធីសែនព្រេនទៅតាមទំនៀមទម្លាប់ប្រពៃណី។ ជីវិតគ្រួសារដ៏សាមញ្ញរបស់ នីតា...

នៅឆ្នាំ១៩៧៧ អង្គការ ដាក់ យោធាក្នុងកងពល១២ទាំងអស់ឲ្យជាប់​និន្នា​ការ​នយោ​បាយ។ វី ស្ថិតក្នុងចំណោមយោធាននោះ ហើយត្រូវអង្គការបញ្ជូនទៅ លត់ដំ​នៅមន្ទីរ​ពៃ្រស​ដែល​មាន​ប្រធាន​ឈ្មោះ ហ៊ុយ។ ខាងក្រោមនេះជាសាច់រឿងរបស់ កែវ វី៖ កែវ វ៉ាន់ ហៅ កែវ វី[1] ភេទស្រី អាយុ៤៩ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើតស្ថិតនៅភូមិខ្ពប ឃុំខ្ពប ស្រុក២០ តំបន់២៥។ បច្ចុប្បន្នរស់នៅក្នុងភូមិឫស្សីស្រុក ឃុំខ្ពប...

របបខ្មែរក្រហម ឆ្នាំ១៩៧៥-១៩៧៩ មានគ្រូពេទ្យព្យាបាលអ្នកជំងឺជូនប្រជាជននៅតាមមូលដ្ឋានដែលខ្មែរក្រហមគ្រប់គ្រង។ ប៉ុន្តែពេទ្យមិនមានគ្រប់តំបន់ទេ ជាពិសេសនៅជនបទ, តាមសហករណ៍ និងការដ្ឋាន។ ទោះបីជាមានគ្រូពេទ្យក៏គ្មានថ្នាំព្យាបាលត្រឹមត្រូវដែរ ភាគច្រើនមានតែថ្នាំមួយប្រភេទ គឺថ្នាំគ្រាប់ដូចអាចម៍ទន្សាយ។ តូ សេម[1] ភេទស្រី អាយុ៦៥ឆ្នាំ មានស្រុកកំណើតនៅភូមិចំការព្រៃខាងត្បូង ឃុំអន្លង់រាប ស្រុកវាលវែង ខេត្តពោធិ៍សាត់ បច្ចុប្បន្នរស់នៅភូមិត្រពាំងគល់ ឃុំត្រពាំងធំ ខេត្តតាកែវ។ ខ្ញុំមានឪពុកឈ្មោះ ជួន ស្លាប់តាំងពីខ្ញុំអាយុ៣ឆ្នាំ, ម្តាយឈ្មោះ...