មាស សុំ៖ មានអ្នករាយការណ៍កុហក ចង់ឲ្យគ្រួសារខ្ញុំស្លាប់
មាស សុំ អាយុ៧៨ឆ្នាំ រស់នៅភូមិមហារាជ ឃុំបឹងត្រាញ់ខាងត្បូង ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហមគ្រួសាររបស់សុំ រស់នៅភូមិបឹងថ្នារុង។ នៅទីនោះ អង្គការបានចោទប្រកាន់ប្អូនប្រុសពៅរបស់សុំ ថាជាយួន ព្រោះឃើញសម្លាកដែលនៅជាប់ត្រង់ក និងស្មារបស់គាត់ថាជាស្នាមស្ពាយកាំភ្លើង។ ប៉ុន្តែការពិត ស្លាកស្នាមដែលជាប់ស្មាប្អូនប្រុសរបស់សុំ គឺកើតឡើងដោយសារតែការរែកដីធ្ងន់ៗ យកទៅចាក់ក្នុងកាស៊ីនបាយ(រោងបាយ)ប៉ុណ្ណោះ។ នៅក្នុងសហករណ៍ សុំ រស់នៅមិនបានសុខស្រួលនោះទេ ព្រោះអង្គការបានចាត់តាំងគាត់ឲ្យទៅធ្វើការងាររែកដីល្បាប់អូដែលមានជីជាតិ យកទៅចាក់ក្នុងស្រែ ហើយនៅពេលសម្រាកថ្ងៃត្រង់ អង្គការបានឲ្យក្រុមរបស់សុំ...
សួស ជឿន៖ ចាប់ផ្ដើមជួបរឿងសោកសៅនៅពេលខ្មែរក្រហមទទួលបានជ័យជម្នះ
សួស ជឿន អាយុ៦៧ឆ្នាំ រស់នៅភូមិមហារាជ ឃុំបឹងត្រាញ់ខាងត្បូង ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅពេលដែលខ្មែរក្រហមឡើងកាន់អំណាច ជីវិតរបស់ជឿន បានផ្លាស់ប្តូរទៅរកភាពសោកសៅជាបន្តបន្ទាប់។ ដំបូងឡើយ អង្គការបានប្រមូលទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ប្រជាជនទាំងអស់យកទៅដាក់រួម ដែលជាហេតុធ្វើឲ្យម្ដាយរបស់ជឿន ចាប់ផ្ដើមអស់សង្ឃឹម រួមផ្សំជាមួយនឹងការឈឺថ្កាត់ហើយគ្មានថ្នាំព្យាបាល ទើបធ្វើឲ្យគាត់ស្លាប់។ ថ្ងៃមួយ នៅពេលដែលប្ដីរបស់ជឿន ចេញទៅមើលគោដូចរាល់ដង អង្គការបានជម្លៀសគ្រួសារជឿន ចេញពីក្នុងភូមិ ទៅកាន់ស្វាយព្រៃមួយរយៈ ទើបបញ្ជូនបន្តតាមរថយន្តទៅខេត្តពោធិ៍សាត់។ នៅពេលធ្វើដំណើរ ជឿន...
ស៊ុម បូរី៖ រែកដីកោងខ្នងអស់ហើយ
ស៊ុម បូរី អាយុ៥៥ រស់នៅភូមិមហាររាជ ឃុំបឹងត្រាញ់ខាងត្បូង ស្រុកសំោរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម មុនដំបូងអង្គការបានឲ្យប្រជាជនទៅបើកអង្ករនៅកន្លែងសេដ្ឋកិច្ច យកមកចម្អិនតាមផ្ទះរៀងខ្លួន។ ក្នុងអំឡុងពេលនោះ គ្រួសាររបស់បូរី និងប្រជាជនជាច្រើនគ្រួសារទៀត បានជួបប្រទះនូវការអត់ឃ្លានយ៉ាងខ្លាំង ព្រោះអង្គការបានចែកអង្ករឲ្យ១កំប៉ុងប៉ុណ្ណោះសម្រាប់មនុស្ស៣នាក់។ នៅពេលដែលហូបមិនឆ្អែត គ្រួសាររបស់បូរី បានដើររកបន្លែមួយចំនួនដែលអង្គការអនុញ្ញាត យកទៅដាំលាយជាមួយអង្ករបន្តិចបន្តួចដែលទទួលបាន។ ចំណែកគ្រួសារដទៃទៀតដែលមានសត្វ គោ, ជ្រូក មាន់ ឬទា គឺសុខចិត្តសម្លាប់សត្វចិញ្ចឹមដែលខ្លួនមានយកសាច់ទៅដូរជាមួយស្រូវមួយកញ្ជើ។...
ប៊ូ សយ៖ ប្រវត្តិរូបតានេះល្អណាស់ តែមានពាក់ព័ន្ធនឹងប្រពន្ធ
បងប្អូនរបស់ប្រពន្ធសយ ភាគច្រើនគឺជាអ្នកចេះដឹង និងធ្វើការងារក្នុងសម័យមុន។ ប៉ុន្តែគ្រួសាររបស់សយ មិនបានជម្លៀសចេញទៅខេត្តដទៃ ឬត្រូវធ្វើបាបនោះទេ ព្រោះសយ គឺជាបងប្អូនជីដូនមួយរបស់ប្រពន្ធតាម៉ុក ហើយគាត់បានស្គាល់តាម៉ុកតាំងពីក្មេង។ ប៊ូ សយ[1] អាយុ៧៣ឆ្នាំ រស់នៅភូមិប្រគៀប ឃុំត្រពាំងធំខាងត្បូង ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។ សយ មានប្រពន្ធឈ្មោះ ស៊ូ សុខ អាយុ៧២ឆ្នាំ និងមានកូនចំនួន៧នាក់។ សយ គឺជាបងប្អូនជីដូនមួយជាមួយតាម៉ុក ប៉ុន្តែជាសាច់ថ្ងៃ...
ឈឹម សុខុម៖ បើធ្វើការងារមិនគ្រប់ផែនការ នឹងត្រូវបង្អត់អាហារ
ឈឹម សុខុម អាយុ៦៣ឆ្នាំ រស់នៅភូមិមហារាជ ឃុំបឹងត្រាញ់ខាងត្បូង ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅដើមឆ្នាំ១៩៧៥ បងប្រុសរបស់សុខុម ដែលធ្វើជាទាហានលន់ នល់ បានរត់គេចខ្លួនចូលទៅតំបន់២៥។ ជាអកុសល នៅពេលដែលគាត់ត្រៀមខ្លួនឆ្លងទន្លេទៅត្រើយខាងកើត អង្គការបានចាប់គាត់ និងបញ្ជូនទៅឃុំឃាំងនៅខាងលិចមន្ទីរអង្គស្ដេច ជាមួយអ្នករាជការដទៃទៀត។ បន្ទាប់មក អង្គការបានបណ្ដើរបងប្រុសរបស់សុខុម និងអ្នកទោសជាច្រើននាក់ទៀត យកទៅសម្លាប់នៅជាំសង្កែ ក្បែរផ្លូវជាតិលេខ៤។ ចំណែកឯ សុខុម អង្គការមិនបានជម្លៀសគាត់ឲ្យទៅរស់នៅខេត្តផ្សេងនោះទេ...
អ៊ី ហេង៖ ធ្វើការនៅក្នុងកងនារី
អ៊ី ហេង អាយុ៧៥ឆ្នាំ រស់នៅភូមិមហារាជ ឃុំបឹងត្រាញ់ខាងត្បូង ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ ហេង បានឲ្យដឹងថា អង្គការបានហៅឈ្មោះភូមិមហារាជថា ភូមិចម្រើន ឬចម្រើនផល ព្រោះភូមិនេះទទួលបានទិន្នផលស្រូវច្រើនរាល់ឆ្នាំ សម្រាប់បញ្ជូនតាមរថភ្លើងចេញទៅ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម ហេង គឺជាប្រជាជនមូលដ្ឋាន ធ្វើការងារក្នុងកងចល័ត។ ជាញឹកញាប់ ក្រុមរបស់ហេង បានផ្លាស់ទីទៅធ្វើការងារដាំដំឡូង, រែកដីនៅបឹងខ្នាររុង និងធ្វើការស្ទូងដកសំណាបនៅក្បែរភូមិឈើទាល។ ក្រៅពីនេះ ហេង...
ឈឹម ខាំ៖ ម៉ែទៅផ្ទះយើងម៉ែ
ឈឹម ខាំ អាយុ៧១ឆ្នាំ រស់នៅភូមិមហារាជ ឃុំបឹងត្រាញ់ខាងត្បូង ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅពេលផ្ដល់បទសម្ភាសន៍ ខាំ តែងពោលពាក្យដដែលៗថា កុំនិយាយអំពីរបបខ្មែរក្រហមអី ព្រោះគាត់តែងតែនឹកឃើញដល់ប្ដី និងកូនៗដែលបានបាត់បង់ជីវិត។ ការឈឺចាប់ទាំងអស់នោះ បានដក់ជាប់ក្នុងចិត្តរបស់ខាំ និងបានធ្វើឲ្យគាត់ឈឺក្បាល និងវិលមុខ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម ឪពុកម្ដាយរបស់ខាំ គឺជាប្រជាជនមូលដ្ឋាន រស់នៅក្នុងតំបន់រំដោះ ប៉ុន្តែគ្រួសាររបស់ខាំ និងបងប្អូនរបស់គាត់មួយចំនួនទៀត គឺជាប្រជាជនថ្មី ដែលទើបតែជម្លៀសចូលក្នុងភូមិ...
ង៉ែត យ៉ាំ៖ ធ្វើការងារនៅក្នុងកងចល័ត
ង៉ែត យ៉ាំ អាយុ៦៩ឆ្នាំ រស់នៅភូមិមហារាជ ឃុំបឹងត្រាញ់ខាងត្បូង ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម អង្គការបានបំបែកឪពុកម្ដាយ និងបងប្អូនរបស់យ៉ាំ ទៅធ្វើការងារ និងរស់នៅក្នុងសហករណ៍ក្បែរនោះ។ ចំណែកយ៉ាំ អង្គការបានយល់ព្រមឲ្យគាត់ យកកូនស្រីច្បងទៅរស់នៅក្នុងកងចល័ត និងចេញទៅធ្វើការងារក្រៅសហករណ៍ជាញឹកញាប់ ហើយប្ដីរបស់គាត់ធ្វើការងារនៅក្នុងកងផ្សេងទៀត និងបានជួបមុខគ្នាតិចតួចបំផុត។ នៅក្នុងកងចល័ត យ៉ាំ ត្រូវធ្វើដំណើរទៅសេកយា ខាងត្បូងអង្គតាសោម, ក្រាំងដូង,...
ស្រី ប៉ុន៖ ប្រវត្តិរូបអន់ ទើបត្រូវបញ្ឈប់ពីយោធា
ស្រី ប៉ុន[1] ភេទប្រុស អាយុ៦២(២០២១) រស់នៅភូមិបចាម ឃុំចំបក់ ស្រុកបាទី ខេត្តតាកែវ។ ឪពុករបស់ប៉ុនឈ្មោះ ស្រី ជិន ហើយម្ដាយឈ្មោះ សុំ សូត និងមានបងប្អូនចំនួន៩នាក់(ស្រី៣នាក់)។ ក្នុងចំណោមបងប្អូនទាំងអស់ ប៉ុន បាត់បង់បងប្រុស៣នាក់ នៅពេលដែលគាត់ចូលធ្វើជាយោធាក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម។ ប៉ុន មានប្រពន្ធឈ្មោះ នួន ថុល និងមានកូន៤នាក់ ស្រី២នាក់។...
សម្លត្រកួនមានដង្កូវ
(តាកែវ)៖ ស៊ន សុក មានអាយុ៧០ឆ្នាំ អាស័យដ្ឋានបច្ចុប្បន្ននៅភូមិតាំងញាតិ ឃុំពារាម ស្រុកបាទី ខេត្តតាកែវ។ សុក មានបញ្ហាភ្នែកចេះតែហូរទឹកភ្នែក ស្រវាំងមើលមិនសូវច្បាស់។ នៅក្នុងឆ្នាំ១៩៧០ អំឡុងពេលនៃការធ្វើរដ្ឋប្រហារទម្លាក់សម្ដេចព្រះ នរោត្ដម សីហនុ, សុក មិនបានរស់នៅផ្ទះរបស់ខ្លួននោះទេ។ សុក ត្រូវរត់គេចពីគ្រាប់បែកទៅកាន់ភូមិផ្សេងដូចជា ភូមិព្រៃជប់ និងភូមិខ្នារ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ ពេលខ្មែរក្រហមចូលកាន់កាប់អំណាច សុក ត្រូវបានចាត់ទុកថាជាប្រជាជនមូលដ្ឋាន។...
មិនចង់ឮសូម្បីតែឈ្មោះរបបនោះ
(តាកែវ)៖ ប៉ាន់ រី មានអាយុ៦៥ឆ្នាំ រស់នៅភូមិតាំងញាតិ ឃុំពារាម ស្រុកបាទី ខេត្តតាកែវ។ បច្ចុប្បន្ននេះ រី មានបញ្ហាសុខភាពមួយចំនួនរួមមាន វិលមុខអស់កម្លាំង ខ្សោយបេះដូង ឈឺមួយចំហៀងខ្លួន លើសជាតិខ្លាញ់ និងលើសជាតិស្ករ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម រី មានអាយុ១៨ឆ្នាំ។ ខ្មែរក្រហមបានចាត់ទុក រី និងគ្រួសាររបស់គាត់ជាប្រជាជនថ្មី ហើយបានបញ្ជូនគាត់ទៅកាន់តំបន់៥១ នៅពេជ្រនិល ក្នុងខេត្តកំពង់ស្ពឺ។...

