(ស្ទឹងត្រែង)៖ ភឿក ណុក អាយុ៦៨ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើតនៅក្នុងភូមិវាំង ឃុំជីផុច ស្រុកមេសាង ខេត្តព្រៃវែង។ បច្ចុប្បន្ន ណុក រស់នៅក្នុងភូមិច្រប់ ឃុំក្បាលរមាស ស្រុកសេសាន ខេត្តស្ទឹងត្រែង។ ណុក មានបងប្អូនចំនួន៤នាក់ គាត់ជាកូនច្បងក្នុងគ្រួសារ។

នៅអំឡុងពេលខ្មែរក្រហមគ្រប់គ្រងអំណាច ណុក មានអាយុ១៨ឆ្នាំ។ ខ្មែរក្រហមបានចាត់តាំង ណុក ឱ្យធ្វើស្រែចម្ការ។ បន្ទាប់មក ខ្មែរក្រហមតម្រូវឱ្យ ណុក ធ្វើការនៅក្នុងកងចល័ត ដោយត្រូវក្រោកពីសម្រាកនៅម៉ោង២យប់ ដើម្បីរៀបចំចេញទៅធ្វើការ។ គាត់ត្រូវធ្វើការងារតាំងពីព្រលឹមរហូតដល់ម៉ោង១២ថ្ងៃត្រង់ ទើបបានសម្រាក។ ណុក ត្រូវចូលធ្វើការបន្តចាប់ពីម៉ោង២រសៀលរហូតដល់ម៉ោង៦ល្ងាច។ នៅក្នុងកងចល័ត អង្គការបានបញ្ជាឱ្យ ណុក ជីកប្រឡាយ និងរែកដីទប់ទំនប់ជ្រៅៗ។ ពេលខ្លះអង្គការបានបង្ខំឱ្យ ណុក ធ្វើការរហូតដល់ម៉ោង៧ ឬ ម៉ោង៨យប់។

ណុក បាននិយាយថា នៅក្នុងរបបខ្មែរក្រហមពេលហូបបាយមានមនុស្សច្រើនរង់ចាំទទួលរបបអាហារ។ នៅពេលនោះមានមនុស្សមួយចំនួនមិនបានហូបអាហារ ព្រោះទៅមិនទាន់ពេលដែលអង្គការចែក។ របបអាហារប្រចាំថ្ងៃមានតែបបរមួយចានសម្រាប់មនុស្សម្នាក់។ ក្រោយហូបរួច ខ្មែរក្រហមតម្រូវឱ្យធ្វើការបន្តដោយមិនខ្វល់ថាក្មេង ឬ ចាស់ឡើយ។ នៅក្នុងរបបខ្មែរក្រហម ណុក ជួបការលំបាកខ្លាំងដោយសារ ណុក មានឪពុកជាជនជាតិវៀតណាម។ ណុក ត្រូវរស់នៅស្ថិតក្នុងការរើសអើងពីសំណាក់ប្រជាជននៅក្នុងសហករណ៍ជាមួយគ្នាគ្រប់ពេលវេលា។

ណុក បានធ្វើការក្នុងកងចល័ត ក្នុងកងនោះមានសមាជិកប្រហែល១៣នាក់។ ណុក ធ្លាប់បានឃើញទីតាំងដែលខ្មែរក្រហមសម្លាប់មនុស្សនៅក្បែរកន្លែងស្នាក់នៅ នៅតាមព្រៃដើមត្នោត និងបានឃើញរណ្តៅសាកសពនៅតាមភ្លឺស្រែ ព្រមទាំងស្នាមឈាមជាច្រើន។ ណុក បានបញ្ជាក់ថា នៅក្នុងរបបខ្មែរក្រហម យកតែអ្នកមិនចេះអក្សរធ្វើជាអ្នកដឹកនាំ ហើយចាប់អ្នកចេះដឹងទៅឃុំឃាំងក្នុងផ្ទះថ្ម។ ជារៀងរាល់យប់នៅម៉ោង១២រំលងអធ្រាត្រ ឈ្លបតែងតែយកអ្នកចេះដឹងទៅសម្លាប់ម្តង ២ ទៅ ៣នាក់។ ការរស់នៅប្រចាំថ្ងៃពោរពេញដោយភាពភ័យខ្លាច និងភាពអត់ឃ្លាន។ នៅពេលយប់ គ្មាននរណាហ៊ាននិយាយស្តីរកគ្នា ឬចម្អិនអាហារឡើយ ព្រោះមានឈ្លបឃ្លាំមើលជាប្រចាំ។ ប្រសិនបើអង្គការឃើញសកម្មភាពខុសប្រក្រតី ឈ្លបនឹងយកទៅសម្លាប់ចោលភ្លាមៗ។ គាត់បានបន្តថា ចំពោះការសម្អាតខ្លួនប្រាណ គឺត្រូវរង់ចាំដល់រយៈមួយខែទើបអាចងូតទឹកម្តង ព្រោះតែខ្វះខាតទឹក។

ណុក បានប្រាប់ថា នៅចុងឆ្នាំ១៩៧៨ មានកងទ័ពវៀតណាមវាយចូលទឹកដីកម្ពុជា។ នៅពេលនោះស្ថានភាពនៅក្នុងប្រទេសចាប់ផ្ដើមមានភាពចលាចលម្ដងទៀត។ ប្រជាជនជាច្រើនបានរត់ភៀសខ្លួនចេញពីសហករណ៍, ណុក មិនបានរត់ទៅជាមួយនឹងប្រជាជនដទៃឡើយ ព្រោះគាត់ត្រូវមើលថែសាច់ញាតិដែលកំពុងឈឺធ្ងន់។ នៅអំឡុងពេលនោះ មានជនជាតិខ្មែរម្នាក់ចេះនិយាយភាសាវៀតណាម បានសុំថ្នាំពេទ្យមកព្យាបាលសាច់ញាតិរបស់ ណុក ឱ្យបានធូរស្បើយឡើងវិញ។

នៅឆ្នាំ១៩៧៩ របបខ្មែរក្រហមត្រូវបានផ្ដួលរំលំដោយ កងទ័ពរណស្សិសាមគ្គីសង្រ្គោះជាតិកម្ពុជា និងកងទ័ពស្ម័គ្រចិត្តវៀតណាម, ណុក បានរៀបការជាមួយនឹងប្ដីរបស់គាត់។ ពិធីរៀបការនេះរៀបចំដោយចាស់ទុំក្នុងគ្រួសារ ដើម្បីឱ្យ ណុក មានអ្នកការពារមើលថែ។ បន្ទាប់ពីរៀបការរួច ណុក និងប្ដីបានប្រកបរបរធ្វើស្រែចម្ការ ហើយបានរស់នៅជាមួយយ៉ាងមានក្តីសុខរហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន៕

សម្ភាសន៍ដោយ៖ វ៉ា ម៉ារ៉ាឌី ថ្ងៃទី១៥ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៤

អត្ថបទដោយ៖ នេន ស្រីមុំ