Tag: អ្នករស់រានមានជីវិតពីរបបខ្មែរក្រហម

(ត្បូងឃ្មុំ) សុំ អ៊ាម អាយុ៨៥ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើតនៅភូមិត្នោត ហើយបច្ចុប្បន្នរស់នៅភូមិក្រែកជើង ឃុំក្រែក ស្រុកពញាក្រែក ខេត្តត្បូងឃ្មុំ។ នៅក្នុងព្រឹត្តិការណ៍រដ្ឋប្រហារឆ្នាំ១៩៧០ មានការទម្លាក់គ្រាប់បែកនិងគ្រាប់ប្លោងនៅក្នុងភូមិ បណ្តាលឱ្យឆេះផ្ទះរបស់ប្រជាជនចំនួនពីរគ្រួសារ ឈ្មោះ ឆាង និង ស៊ីន។ ហេតុការណ៍ដ៏រន្ធត់នោះបានធ្វើឱ្យអ្នកស្រុកភ័យខ្លាច រហូតត្រូវរត់ភៀសខ្លួនទៅភូមិផ្សេងដើម្បីស្នាក់នៅចំនួនមួយយប់។ បន្ទាប់មក មានការផ្លាស់ទីទៅស្នាក់នៅភូមិពង្រប្រមាណមួយសប្ដាហ៍។ ការវាយប្រហារនៅតែបន្តកើតមាន ពេលមានការទម្លាក់គ្រាប់បែកពីយន្តហោះនៅភូមិពោធិ៍ អ៊ាម ត្រូវរត់ភៀសខ្លួនបន្តទៀត។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥...

(ត្បូងឃ្មុំ) ជឹម ណាន អាយុ៧៥ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើតនៅភូមិគរ ឃុំក្រែក ស្រុកពញាក្រែក ខេត្តកំពង់ចាម។ សព្វថ្ងៃនេះ ណាន មានអាស័យដ្ឋាននៅភូមិវាល ឃុំកណ្តោលជ្រុំ ស្រុកពញាក្រែក ខេត្តត្បូងឃ្មុំ។ នៅឆ្នាំ១៩៧០ ណាន បានរត់គេចចេញពីការទម្លាក់គ្រាប់បែកកាត់វាលស្រែយ៉ាងកម្សត់។ ពេលនោះ ណាន បានរត់រហូតដល់ស្ទឹងដែលមា​នចម្ងាយប្រមាណ២០គីឡូម៉ែត្រពីផ្ទះរបស់គាត់។ បន្ទាប់មក ណាន បានបន្តរត់ទៅដល់ត្រពាំងទាព្រមទាំងមានកូនតូចរត់ជាមួយគ្នានោះដែរ។ នៅពេលនោះ ណាន...

(ត្បូងឃ្មុំ)៖ អ៊ុច ម៉ន អាយុ៦៣ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើតនិងអាស័យដ្ឋានបច្ចុប្បន្នស្ថិតនៅភូមិក្រែកជើង ឃុំក្រែក ស្រុកពញាក្រែក ខេត្តត្បូងឃ្មុំ (ពីមុនស្ថិតក្នុងខេត្តកំពង់ចាម)។ នៅអំឡុងឆ្នាំ១៩៧០ ពេលមានរដ្ឋប្រហារទម្លាក់ សម្ដេចព្រះ នរោត្ដម សីហនុ ចេញពីតំណែង, នៅពេលនោះ ម៉ន បន្តធ្វើស្រែចម្ការធម្មតា ប៉ុន្តែគាត់ និងគ្រួសារត្រូវរត់ចូលពួនក្នុងរណ្តៅត្រង់សេដែលឪពុកបានធ្វើទុកសម្រាប់ការពារ នៅពេលមានការទម្លាក់គ្រាប់បែកនិងគ្រាប់ប្លោងនានា។ ពេលរបបខ្មែរក្រហមឡើងកាន់កាប់អំណាចនៅឆ្នាំ១៩៧៥ ម៉ន មានអាយុ១៨ឆ្នាំ ហើយរស់នៅភូមិទួលពោធិ៍...

(តាកែវ)៖ ផាត់ ចេវ អាយុ៧០ឆ្នាំ មានទីលំនៅ​ នៅភូមិតាំងញាតិ ឃុំពារាម ស្រុកបាទី ខេត្តតាកែវ។ ចេវ ឈឺសន្លាក់ដៃ-ជើង ធ្វើឱ្យមានអាការឈឺចាប់ជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ នៅក្នុងឆ្នាំ១៩៧០ ចេវ បានទៅរស់នៅទីក្រុងភ្នំពេញ ប្រកបរបរធាក់ស៊ីក្លូដើម្បីចិញ្ចឹមជីវិត។ លុះដល់ឆ្នាំ១៩៧២ ចេវ សម្រេចចិត្តត្រឡប់មកស្រុកកំណើតវិញ ពេលនោះស្រុកកំណើតរបស់គាត់ គឺជាតំបន់រំដោះដែលគ្រប់គ្រងដោយខ្មែរក្រហម។ ក្នុងអំឡុងពេលរស់នៅភូមិកំណើត មានការទម្លាក់គ្រាប់បែកយ៉ាងខ្លាំង បណ្តាលឱ្យមានការខូចខាតទ្រព្យសម្បត្តិ និងបង្កឱ្យប្រជាជនភាពភ័យខ្លាចជាពន់ពេក។...

(តាកែវ)៖ សុន សេង មានអាយុ៥៩ឆ្នាំ រស់នៅភូមិតាំងញាតិ ឃុំពារាម ស្រុកបាទី ខេត្តតាកែវ។ បច្ចុប្បន្ន សេង មានជំងឺគ្រុនពោះវៀន ព្រមទាំងឈឺចង្កេះ។ នៅក្នុងរបបខ្មែរក្រហម សេង មានអាយុប្រហែល១០ឆ្នាំ អង្គការបានចាត់ទុក សេង ជាប្រជាជនមូលដ្ឋាន។ អង្គការចាត់តាំងឱ្យ សេង ធ្វើការងារនៅក្នុងកងកុមារភូមិ បន្ទាប់មកបានបញ្ជូនបន្តឱ្យទៅរស់នៅក្នុងកងកុមារឃុំ។ ការងារដែលគាត់ត្រូវធ្វើនៅទីនោះគឺលើកភ្លឺស្រែ ជីកប្រឡាយ ព្រមទាំងរែកដី។...

(ក្រចេះ)៖ គង់ ហន មានអាយុ៨៦ឆ្នាំ រស់នៅភូមិយាវ ឃុំកំពង់ចាម ស្រុកសំបូរ ខេត្តក្រចេះ។ នៅក្នុងរបបខ្មែរក្រហម ហន មានទីលំនៅតាមបណ្ដោយមាត់ទន្លេ។ ជីវិតរស់នៅនាពេលនោះមានការលំបាកយ៉ាងខ្លាំងបំផុត។ ហន ត្រូវបំពេញការងារជាទម្ងន់ជារៀងរាល់ថ្ងៃសឹងតែគ្មានពេលសម្រាក។ ការងារប្រចាំថ្ងៃគឺ ហន ត្រូវរែកដីទាំងយប់ព្រមទាំងពេលថ្ងៃ ហើយក្រោយមកគាត់ត្រូវបានចាត់តាំងជាកងឈ្លបប្រចាំមូលដ្ឋាន។ របបអាហារដែលទទួលបាននៅក្នុងរបបខ្មែរក្រហម មានភាពខ្វះខាតខ្លាំង។ ប្រជាជនគ្រប់រូបទទួលបានត្រឹមតែបបររាវៗបន្តិចបន្តួចប៉ុណ្ណោះសម្រាប់ទ្រទ្រង់រាងកាយ។ ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ពេលឮសំឡេងជួងបន្លឺឡើង ប្រជាជនត្រូវប្រញាប់ប្រញាល់ចេញទៅធ្វើការងារ។ ប្រសិនបើជនណាម្នាក់ហ៊ានបដិសេធមិនព្រមចេញទៅធ្វើការតាមការចាត់តាំង...

(សៀមរាប)៖ ជាប សោម មានអាយុ៦៥ឆ្នាំ រស់នៅភូមិត្រៀក សង្កាត់សៀមរាប ក្រុងសៀមរាប ខេត្តសៀមរាប។ នៅអំឡុងឆ្នាំ១៩៧០ មានការទម្លាក់គ្រាប់បែកនៅក្នុងភូមិរបស់គាត់។ គ្រានោះមានគ្រាប់បែកជាច្រើនទម្លាក់ស្រោចពាសពេញព្រៃ ដែលបណ្ដាលឱ្យមានការរងខូចខាតផ្ទះសំបែង និងទ្រព្យសម្បត្តិជាច្រើន។ សោម បាននិយាយថា នៅពេលនោះដីដែលអាចដាំដំណាំនិងធ្វើស្រែចម្ការ បានប្រែក្លាយទៅជាដីចម្ការមីន។ ស្របពេលជាមួយគ្នានេះ មានប្រជាជនជាច្រើននាក់បានបាត់បង់ជីវិត បែកបាក់គ្រួសារ និងមានពិការភាពដាច់ដៃដាច់ជើងដោយសារការទម្លាក់គ្រាប់បែកនិងគ្រាប់ប្លោង។ បន្ទាប់ពីរបប លន់ នល់ ដួលរលំ...

រឿងរ៉ាវដែលខ្ញុំមិនអាចបំភ្លេចបានគឺ អង្គការបានដាំបបរមួយខ្ទះធំដោយដាក់អង្ករចំនួន៧កំប៉ុងប៉ុណ្ណោះសម្រាប់ចែកឲ្យប្រជាជនហូបរួមគ្នាក្នុងសហករណ៍។ ដោយសារតែការអត់ឃ្លាន ប្រជាជនជាច្រើននាក់រួមទាំងគ្រួសារខ្ញុំបានកើតជំងឺក្ដៅខ្លួនខ្លាំង និងហើម ហើយប្រធានសហករណ៍បានរកថ្មាំខ្មែរមកដាំឲ្យផឹក។ ជាអកុសល ប្រជាជនជាច្រើននាក់ រួមទាំងប្ដីរបស់ខ្ញុំ និងកូនបានស្លាប់ដោយសារជំងឺនោះ។ អ៊ួង ស៊ីម អាយុ៧០ឆ្នាំ រស់នៅភូមិសឹង្ហ ឃុំសឹង្ហ ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ ស៊ីម បានរៀបការនៅក្នុងសម័យ លន់ នល់ ប៉ុន្តែនៅក្នុងភូមិដែលគាត់រស់នៅគឺគ្រប់គ្រងដោយក្រុមរំដោះ ស្រោចស្រង់ជាតិ។ អំឡុងពេល ស៊ីម...

នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម ខ្ញុំបានឃើញអង្គការបណ្ដើរប្រជាជនថ្មី និងប្រជាជនមូលដ្ឋានយកទៅសម្លាប់ទាំងខ្សែៗប្រមាណ៥០០ទៅ៦០០នាក់ ដោយប្រើដងចប គល់ឫស្សី និងភ្លៅរទេះ។ ចំណែកក្មេងតូចៗអង្គការបានបោះឡើងលើ រួចយកជំពុសទុងជាប់ជាមួយកាំភ្លើងចាក់ពីក្រោម។ ក្រៅពីនេះ ប្រជាជនជាច្រើននាក់បានស្លាប់ដោយសារអត់អាហារ ធ្វើការងារធ្ងន់ៗ និងឈឺគ្មានថ្នាំព្យាបាល។ សួន ផា អាយុ៦២ឆ្នាំ រស់នៅភូមិសឹង្ហ ឃុំសឹង្ហ ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងភូមិសឹង្ហ អង្គការបានគ្រប់គ្រងប្រជាជន តាំងពីឆ្នាំ១៩៧៣ ដោយមុនដំបូងប្រជាជនត្រូវបានរៀបចំឲ្យធ្វើស្រែប្រវាស់ដៃ។ បន្ទាប់មក អង្គការចាប់ផ្ដើមប្រមូលទ្រព្យសម្បត្តិទាំងអស់ដាក់ជារបស់រួម...

(ស្វាយរៀង)៖ ទី ហួន ហៅក្រៅ ហ៊ាន អាយុ៦៧ឆ្នាំ រស់នៅភូមិធ្លក ឃុំធ្លក ស្រុកស្វាយជ្រំ ខេត្តស្វាយរៀង។ ហួន ជាកូនទី៣ក្នុងចំណោមបងប្អូន១១នាក់ (ស្រីចំនួន៤នាក់)។ ហួន មានប្រពន្ធឈ្មោះ ជ័យ បូផា និងប្រកបមុខរបរជាកសិករ។ នៅឆ្នាំ១៩៧០ ប្រទេសកម្ពុជាធ្លាក់ចូលក្នុងភ្លើងសង្គ្រាម ក្រោយការធ្វើរដ្ឋប្រហារទម្លាក់ សម្តេចព្រះ នរោត្តម សីហនុ ពីសំណាក់សេនាប្រមុខ...

(ស្វាយរៀង)៖ អ៊ូ ឆាន មានអាយុ៦៤ឆ្នាំ រស់នៅភូមិធ្លក ឃុំធ្លក ស្រុកស្វាយជ្រំ ខេត្តស្វាយរៀង។ ឆាន មានបងប្អូនចំនួនប្រាំបួននាក់ ស្រីប្រាំនាក់ គាត់គឺជាកូនទីមួយនៅក្នុងគ្រួសារ។ ឪពុករបស់គាត់ឈ្មោះ ឆាយ ម្តាយឈ្មោះ អឹម ព្រមទាំងប្តីឈ្មោះ ជា។ ឆាន ជាស្ត្រីមេម៉ាយមានកូនស្រីចំនួនប្រាំមួយនាក់។ គាត់មានមុខរបរជាកសិករ។ នៅឆ្នាំ១៩៧០ លន់ នល់ បានធ្វើរដ្ឋប្រហារទម្លាក់...