យ៉ុង ផល្លីន ខ្ញុំឈ្មោះ យ៉ុង ផល្លីន អាយុ១៩ឆ្នាំ គឺជាអ្នកស្ម័គ្រចិត្តកម្ពុជា ជំនាន់ទី៨ មកពីខេត្តក្រចេះ។ ខ្ញុំពិតជាអរគុណសម្រាបការធ្វើដំណើរទស្សនកិច្ចសិក្សាអំពីឧក្រិដ្ឋកម្មប្រល័យពូជសាសន៍ និងលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យដោយរថភ្លើង ដែលបានផ្ដល់ឱកាសឲ្យខ្ញុំបានសិក្សាអំពីការជិះរថភ្លើងជាលើកទីមួយសម្រាប់ខ្ញុំ។ ការជិះរថភ្លើងរីករាយមើលទេសភាពជាច្រើន ក៏ដូចជាភ្នំ វាលស្រែប៉ុន្តែ ខែមីនា នេះមានអាកាសធាតុក្តៅជាបទពិសោធន៍មួយសម្រាប់ខ្ញុំ។ ការជិះរថភ្លើង ដើម្បីសិក្សាពីរបបខ្មែរក្រហមដែលជម្លៀសប្រជាជនដោយបង្ខំប្រជាជននៅទីក្រុងភ្នំពេញ និងតាមខេត្តផ្សេងៗ។ ការជម្លៀសតាមរថភ្លើងនេះពិតជាពិបាកណាស់សម្រាប់ប្រជាជាជនទៅទាំងអាល័យពីផ្ទះសម្បែង។ ហើយក្នុងការជិះរថភ្លើងនោះមានមនុស្សច្រើនហើយក្តៅថែមទៀត។ ការធ្វើដំណើតាមរយៈរថភ្លើងមានការរៀបចំសម្ភារគ្រប់គ្រាន់ខ្ញុំគិតថាពិបាកចុះទម្រាំនៅកំឡុង សម័យខ្មែរក្រហមទៅទៀតនេះបញ្ជាក់ឲ្យឃើញថាការជម្លៀសប្រជាជនដោយបង្ខំនៅសម័យខ្មែរក្រហមគឺពិតជាមានភាពលំបាកខ្លាំង ប្រឈមមុខទៅនឹងកង្វះបញ្ហាជាច្រើន...

ភៀន លីណា ខ្ញុំឈ្មោះ ភៀន លីណា គឺជាអ្នកស្ម័គ្រចិត្តកម្ពុជា។ នៅថ្ងៃទី២៤ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៤ គឺជាថ្ងៃដំបូង និងជាបទពិសោធន៍ដែលខ្ញុំ បានចូលរួមក្នុងការធ្វើដំណើរទស្សនកិច្ចតាមរយៈការជិះរថភ្លើង ពីភ្នំពេញទៅកាន់ខេត្តពោធិ៍សាត់ និងចេញពីពោធិ៍សាត់ បន្តដំណើររហូតដល់ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ ក្រោមប្រធានបទការជម្លៀសដោយបង្ខំនៅក្នុងរបបខ្មែរក្រហម។ ដំណើរទស្សនកិច្ចសិក្សាមួយនេះខ្ញុំទទួលបានបទពិសោធន៍ជាច្រើនទាំងការសប្បាយ និងបង្កើតទំនាក់ទំនង។ ម្យ៉ាងវិញទៀតខ្ញុំទទួលបានផ្នត់ គំនិតនិងការចែករំលែកនូវបទពិសោធន៍របស់លោក តា លោក យាយ អ៊ំពូមីងដែលបានឆ្លងកាត់ការជម្លៀសក្នុងរបបខ្មែរក្រហម និងរស់រានមានជីវិតមកដល់សព្វថ្ងៃ។...

ញុក់ ង៉ៅ អ្នកស្ម័គ្រចិត្តកម្ពុជាមកពីខេត្តក្រចេះ ខ្ញុំឈ្មោះ ញុក់ ង៉ៅ ភេទប្រុស អាយុ២៥ឆ្នាំ គឺជាអ្នកស្ម័គ្រចិត្តកម្ពុជាជំនាន់ទី៨ មកពីខេត្តក្រចេះ។ ខ្ញុំពិតជាអរគុណសម្រាប់ការធ្វើដំណើរទស្សនកិច្ចសិក្សាអំពីឧក្រិដ្ឋកម្មប្រល័យពូជសាសន៍ និងលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យដោយជិះរថភ្លើងឲ្យខ្ញុំបានសិក្សានិងជិះរថភ្លើងជាលើកទីមួយសម្រាប់ខ្ញុំ។ ក្នុងដំណើរទស្សនកិច្ចនោះខ្ញុំបានទៅទស្សនាប្រាសាទបន្ទាយឆ្មារប៉ុន្តែជាអកុសលខ្ញុំបានដើរមើលជុំវិញប្រាសាទឃើញប្រាសាទមានសភាពបែកបាក់ជាច្រើន។ ប្រាសាទដែលនៅជារូបរាងល្អប្រហែលនៅ២០%ប៉ុណ្ណោះ ដោយសារការបែកបាក់ដោយសារសង្គ្រាម ធម្មជាតិ និងអាយុកាលរបស់ប្រាសាទ។ ខ្ញុំជាយុវជនជំនាន់ក្រោយពិតជាសោកស្តាយចំពោះការបែកបាក់ប្រាសាទដែលដូនតាបានកសាង ទុកឲ្យកូនចៅជំនាន់ក្រោយបានឃើញស្នាដៃដ៏អស្ចារ្យ។ អត្ថបទដោយ៖ ញុក់ ង៉ៅ ប្រែសម្រួលដោយ៖ មេត្តា​ ដារ៉ារដ្ឋ...

...

(ខេត្តកណ្តាល) ៖ ញ៉េន ញ៉ែម អាយុ ៨១ឆ្នំា រស់នៅក្នុងភូមិអន្លង់ព្រីង ឃុំដើមឫឬស ស្រុកកណ្តាលស្ទឹង ខេត្តកណ្តាល។ នាសម័យខ្មែរក្រហម ញ៉ែម មានអាយុពីចន្លោះ ២០ ទៅ ៣០ឆ្នំា គាត់ត្រូវបានអង្គការជម្លៀសចេញពីស្រុកកំណើតរបស់គាត់ ទៅកាន់ខេត្តបាត់ដំបង នៅក្នុងស្រុកភ្នំស្រុក ដែលបច្ចុប្បន្ននេះស្ថិតនៅខេត្តបន្ទាយមានជ័យ។ ញ៉ែម បានបន្តថា គាត់ត្រូវបានខ្មែរក្រហមពង្រាត់ចាកឆ្ងាយពីគ្រួសារ រួមមាន ម្តាយឪពុក...

(កំពង់ធំ) ៖ សូ ម៉េន អាយុ ៧០ឆ្នំា រស់នៅក្នុងភូមិទួលដំណាក់ ឃុំចុងដូង ស្រុកបារាយណ៍ ខេត្តកំពង់ធំ។ ក្នុងរបបសាធារណរដ្ឋខ្មែរ ម៉េន ធ្លាប់ជាទាហាន​នៅក្នុង​របបសាធារណរដ្ឋខ្មែរ។​នៅក្នុង​បានចូលបម្រើខ្លួនជាទាហ៊ាន និងធ្វើរដ្ឋប្រហារតតំាងជាមួយទាហ៊ានលន់ នល់ និងកងទ័ពអាមេរិក។ លុះចូលដល់សម័យកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ ម៉េន មានអាយុប្រហែល២៧ឆ្នំា និងត្រូវបានជម្លៀសពីភូមិទួលដំណាក់ ទៅខាងចម្ការលើក្នុងបឹងតាអោងគគីរធំ ហើយចាប់ផ្តើមរស់នៅរួម ធ្វើការរួម ហូបរួមជាសហករណ៍។ ម៉េន...

(សៀមរាប) ៖ លឹម វី អាយុ ៧៦ឆ្នំា រស់នៅក្នុងភូមិរំដេង ឃុំខ្នារពោធិ៍ ស្រុកសូទ្រនិគម ខេត្តសៀមរាប។ វីបានរៀបរាប់ទំាងទុក្ខវេទនានាសម័យសាធារណរដ្ឋខ្មែរផងដែរថាថា​ នៅរាល់ពេលដែលមានការទម្លាក់គ្រាប់បែក ប្រជាជននំាគ្នារត់គេចដើម្បី​ហ៊ុយប្រឡាក់ខោអាវ និងពួនសម្ងំំងំដើម្បីឲ្យរួចជីវិត ប៉ុន្តែផ្លូវថ្នល់ ផ្ទះសម្បែង សាលារៀនបានបាក់បែកគ្មានសល់។ ក្នុងរបបខ្មែរក្រហម វី បានប្រាប់ថា គាត់ធ្វើដំណើរតាមរយៈរទេះគោបានចល័តទៅជាច្រើនកន្លែងដូចជាទៅកំពង់ភ្លុក ត្រៅកុដ្ឋ ធ្វើដំណើរតាមរយៈរទេះគោ។ គ្រានោះ បើទោះ​បីជាខំបររទេះគោហត់យ៉ាងណាក្តីក៏គាត់មិនមានហ៊ានប្រកែក...

(សៀមរាប) ៖ សូរ សម្បូរ អាយុ ៦៩ឆ្នំា រស់នៅភូមិក្រសាទុំ ឃុំដំដែក ស្រុកសូទ្រនិគម ខេត្តសៀមរាប។ នៅក្នុងកាលពីសង្គមចាស់ សម្បូរ បានរៀនចប់ត្រឹមថ្នាក់ទី១២ និងបានធ្វើជាគ្រូបង្រៀនដល់ក្មេងៗ ហើយបានក្លាយខ្លួនជាគណៈអប់រំបង្រៀនក្មេងៗដោយស្ម័គ្រចិត្តនៅតាមវាលស្រែ និង​ក្រោមដើមឈើជាដើម។ នាសម័យខ្មែរក្រហម សម្បូរ ត្រូវបានជម្លៀសពីស្រុកកំណើតទៅត្រពំាងកោះ ស្រុកអង្គុញ។ សម្បូរបានបន្តថា ឪពុកម្តាយរបស់គាត់មិនត្រូវបានជម្លៀសទេ ពោលគឺនៅផ្ទះជាសហករណ៍ ប៉ុន្តែបងប្អូនរបស់ សម្បូរ...

(ព្រះវិហារ) ៖ រឿង ខាន់ មានអាយុ ៦៣ឆ្នាំ ជាជនជាតិដើមភាគតិចកួយ មានស្រុកកំណើតស្ថិតនៅភូមិប្រមេរ ឃុំប្រមេរ ស្រុកត្បែងមានជ័យ ខេត្តព្រះវិហារ។ ខាន់ ជាស្រ្តីមេម៉ាយ និងមានកូនម្នាក់។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម ខាន់ មានអាយុប្រហែល ១០ឆ្នាំជាងប៉ុណ្ណោះ។ ខាន់ មិនត្រូវបានជម្លៀសចេញពីស្រុកកំណើតឡើយ។ គាត់រស់នៅក្នុងភូមិប្រមេរតាំងពីសម័យដូនតា រហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ មិនធ្លាប់ចាកចេញពីភូមិសម្បីតែមួយជំហានណាឡើយ។ ខាន់ បានរៀបរាប់ពីដំណើរជីវិតដែលបានឆ្លងកាត់នាសម័យខ្មែរក្រហមថា...

(កំពង់ឆ្នាំង) ៖ ស្រី ញ៉ឹប អាយុ៧៤ឆ្នាំ សព្វថ្ងៃរស់នៅភូមិជីប្រង ឃុំជៀប ស្រុកទឹកផុស ខេត្តកំពង់ឆ្នាំង។ ញ៉ឹប គឺជា​ប្រជាជនមូលដ្ឋាន និង​​មិនត្រូវបានឲ្យទៅណាឆ្ងាយពីឃុំជៀបឡើយ បើទោះជាត្រូវ​ផ្លាស់ទី​ទៅធ្វើការតាមទីកន្លែងនានាក៏ដោយ។ ប៉ុន្តែ​​គាត់នៅតែ​ត្រូវឃ្លាតឆ្ងាយពីកូន​ៗរបស់គាត់ នៅពេលដែលអង្គការឲ្យគាត់​​ទៅធ្វើការនៅឆ្ងាយ។ កូនៗរបស់គាត់ត្រូវផ្ញើនៅ​ជាមួយជីដូន​ចាស់​ៗ​ឲ្យមើលថែ។ ញ៉ឹបបាននិយាយថា៖ «ពិបាកណាស់ដែលត្រូវទៅធ្វើការងារចោលកូនៗ ដែលនៅតូច។ កូនយំតាម ហើយហូបមិនឆ្អែត តែបើយើងមិនធ្វើតាម​ទេ​នឹងត្រូវគេយកទៅ​ម្លាប់ ដូច្នេះ​​​​ ត្រូវតែធ្វើតាមបញ្ជារបស់អង្គការ»។​  ចំណែកប្ដី​របស់គាត់​​​ក៏ត្រូវទៅធ្វើការឆ្ងាយពីគាត់​។ ញ៉ឹប...

(កំពង់ឆ្នាំង) ៖ ឈឹម សាវ មានអាយុ ៨១ ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើតនៅ ភូមិជីប្រង ឃុំជៀប ស្រុកទឹកផុស ខេត្តកំពង់ឆ្នាំង។ បច្ចុប្បន្ន សាវ កំពុងរស់​នៅ​ទីកន្លែងដដែល។ សាវ បានរៀបរាប់ប្រាប់អំពីរឿងរ៉ាវដែលគាត់បានឆ្លងកាត់កាលពីរបបខ្មែរក្រហមថា មុនពេលរបបនេះចូលមក សាវ បាន​​​រៀបការមានគ្រួសារ និងមានកូន ៦នាក់។ ថ្ងៃទី១៧ ខែមេសា ឆ្នាំ១៩៧៥...