សុខ ចម្រើន អាយុ៥៦ឆ្នាំ រស់នៅភូមិស្វាយព្រៃ ឃុំលំចង់ ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម ចម្រើន បានរត់ភៀសខ្លួនទៅរស់នៅខេត្តកំពង់ស្ពឺ ជាមួយសាច់ញាតិ ដើម្បីបានរស់រានមានជីវិត។ នៅខេត្តកំពង់ស្ពឺ ចម្រើន បានចូលទៅក្នុងក្រុមយុវជនកងចល័ត
ផុស សុភិន អាយុ៦៧ឆ្នាំ កើតនៅភូមិក្ដុល ឃុំលំចង់ ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅអាយុ១៦ឆ្នាំ សុភិន បានរៀបការដោយស្ងៀមស្ងាត់ ព្រោះពេលនោះមានសង្គ្រាមប្រយុទ្ធគ្នារវាងយុវជនបដិវត្តន៍នៅស្វាយព្រៃ ជាមួយទាហាន នល់ នល់។ មួយឆ្នាំក្រោយមក
អៀង សួន អាយុ៨២ឆ្នាំ រស់នៅភូមិស្វាយព្រៃ ឃុំលំចង់ ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ សួន បាត់បង់ម្ដាយតាំងពីអាយុ៩ឆ្នាំ ហើយឪពុករបស់គាត់ បានរៀបការជាមួយប្រពន្ធម្នាក់ទៀត។ ម្ដាយថ្មីរបស់សួន គឺជាមនុស្សចិត្តល្អ និងមិនដែលជេរកូនចៅនោះទេ។
សែន បានចូលធ្វើជាយោធាទាំងបង្ខំតាំងពីឆ្នាំ១៩៧២ និងបានចូលរួមប្រយុទ្ធក្នុងសមរភូមិជាច្រើន ប៉ុន្តែការរស់នៅរបស់គាត់គឺលំបាកខ្លាំង ហើយការហូបអាហារមិនបានគ្រប់គ្រាន់។ នៅចុងឆ្នាំ១៩៧៨ បន្ទាប់ពីមានរបួសក្បាលនៅពេលប្រយុទ្ធក្នុងសមរភូមិជាមួយទាហានវៀតណាម អង្គការបានបញ្ជូន សែន ទៅព្យាបាលនៅទីក្រុងភ្នំពេញ និងបានស្រឡាញ់អ្នកគ្រូពេទ្យម្នាក់ឈ្មោះ នឿន។ ខាងក្រោមនេះគឺជារឿងរ៉ាវសង្ខេបរបស់សែន នៅពេលគាត់ធ្វើការងារ និងបានជួបជាមួយអ្នកគ្រូពេទ្យនឿន៖
អួន សន អាយុ៧៧ឆ្នាំ រស់នៅភូមិមហារាជ ឃុំបឹងត្រាញ់ខាងត្បូង ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ កាលពីក្មេង សន មានបងប្អូន២នាក់ ក្នុងនោះមានប្រុសម្នាក់។ បន្ទាប់ពីរៀបការរួច សន មានកូនចំនួន១១នាក់ និងបាត់បង់ជីវិតចំនួន២នាក់នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម។
ពេជ្យ សឹង្ហ អាយុ៧៣ឆ្នាំ មានស្រុកកំណើតនៅឃុំបឹងត្រាញ់ខាងជើង ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ ប៉ុន្តែនៅពេលរៀបការរួច សឹង្ហ បានផ្លាស់ទៅរស់នៅភូមិមហារាជ ឃុំបឹងត្រាញ់ខាងត្បូង ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវវិញ។ សឹង្ហ មានបងប្អូនពីរនាក់ ដោយបងប្អូនរបស់គាត់បានស្ម័គ្រចិត្តចូលរួមជាមួយចលនាខ្មែរក្រហម