(កណ្ដាល)៖ ឡុង ផង់ ភេទប្រុស មានអាយុ ៧០ឆ្នាំ រស់នៅ និងមានភូមិកំណើត នៅភូមិត្រពាំងជ្រៅ ឃុំក្រាំងម្កាក់ ស្រុកអង្គស្នួល ខេត្តកណ្ដាល។ ផង់ មានឪពុកឈ្មោះ នាវ,

នៅក្នុងកងចល័ត ខ្ញុំត្រូវធ្វើការ រែកដីធ្ងន់ៗដើម្បីលើកទំនប់ ជីកប្រឡាយ, ធ្វើស្រែស្ទូង ដក និងច្រូត ជាច្រើនកន្លែងជាមួយយុវជនជាច្រើនរយនាក់មកពីតំបន់ផ្សេងទៀត។ ប៉ុន្តែការងារដែលខ្ញុំចងចាំមិនភ្លេចគឺនៅពេលធ្វើការកាត់ស្មៅ និងដាំបាយឲ្យក្រុមចល័តនៅក្បែរភ្នំបូរី ព្រោះនៅទីនោះ ខ្ញុំត្រូវធ្វើការ និងសម្រាកនៅលើទឹក ដែលមានសត្វពស់ និងសត្វឈ្លើងជាច្រើនក្បាល។

(ព្រះវិហារ)៖ នៅ រក្សា អាយុ៧០ឆ្នាំ មានមុខរបរជាមេភូមិពោធិ៍ខឿន បច្ចុប្បន្នរស់នៅភូមិពោធិ៍ខឿន ឃុំពោធិ៍ ស្រុកត្បែងមានជ័យ ខេត្តព្រះវិហារ។ រក្សា មានឪពុកឈ្មោះ ចាំង នៅ ម្តាយឈ្មោះ ធិន

(ព្រះវិហារ)៖ សាម ផន មានអាយុ៧៣ឆ្នាំ រស់នៅភូមិកំពង់ចម្លង សង្កាត់កំពង់ប្រណាក ក្រុងព្រះវិហារ ខេត្តព្រះវិហារ។ ផន មានស្វាមីឈ្មោះ ថន និងមានកូនប្រុសម្នាក់ឈ្មោះ ថន ខុន។ នៅឆ្នាំ១៩៧០

អ៊ុំ ឡាយ អាយុ៦០ឆ្នាំ រស់នៅភូមិបានយ ឃុំអង្កាញ់ ស្រុកព្រៃកប្បាស ខេត្តតាកែវ។ កាលពីក្មេង ឡាយ មិនបានសិក្សារៀនសូត្រនោះទេ ព្រោះមានការទម្លាក់គ្រាប់បែកជាបន្តបន្ទាប់ ហើយគ្រួសាររបស់គាត់ត្រូវរត់ភៀសខ្លួនទៅខាងឡាំងកាក និងតំបន់ផ្សេងៗទៀត។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ បន្ទាប់ពីក្រុមខ្មែរក្រហមទទួលបានជ័យជម្នះ

(កំពង់ធំ)៖ វាំង មុត អាយុ៨០ឆ្នាំ រស់នៅភូមិឈើទាល ឃុំឈើទាល ស្រុកសណ្ដាន់ ខេត្តកំពង់ធំ។ បច្ចុប្បន្ន មុត មានជំងឺក្រពះពោះវៀន ពិបាកបរិភោគអាហារចេះតែរាករូស និងឈឺបំពង់ក។ មុត បានរៀបការមុនសម័យខ្មែរក្រហម