ឈឹម សុខុម អាយុ៦៣ឆ្នាំ រស់នៅភូមិមហារាជ ឃុំបឹងត្រាញ់ខាងត្បូង ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅដើមឆ្នាំ១៩៧៥ បងប្រុសរបស់សុខុម ដែលធ្វើជាទាហានលន់ នល់ បានរត់គេចខ្លួនចូលទៅតំបន់២៥។ ជាអកុសល នៅពេលដែលគាត់ត្រៀមខ្លួនឆ្លងទន្លេទៅត្រើយខាងកើត អង្គការបានចាប់គាត់

អ៊ី ហេង អាយុ៧៥ឆ្នាំ រស់នៅភូមិមហារាជ ឃុំបឹងត្រាញ់ខាងត្បូង ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ ហេង បានឲ្យដឹងថា អង្គការបានហៅឈ្មោះភូមិមហារាជថា ភូមិចម្រើន ឬចម្រើនផល ព្រោះភូមិនេះទទួលបានទិន្នផលស្រូវច្រើនរាល់ឆ្នាំ សម្រាប់បញ្ជូនតាមរថភ្លើងចេញទៅ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម

ឈឹម ខាំ អាយុ៧១ឆ្នាំ រស់នៅភូមិមហារាជ ឃុំបឹងត្រាញ់ខាងត្បូង ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅពេលផ្ដល់បទសម្ភាសន៍ ខាំ តែងពោលពាក្យដដែលៗថា កុំនិយាយអំពីរបបខ្មែរក្រហមអី ព្រោះគាត់តែងតែនឹកឃើញដល់ប្ដី និងកូនៗដែលបានបាត់បង់ជីវិត។ ការឈឺចាប់ទាំងអស់នោះ បានដក់ជាប់ក្នុងចិត្តរបស់ខាំ

    ង៉ែត យ៉ាំ អាយុ៦៩ឆ្នាំ រស់នៅភូមិមហារាជ ឃុំបឹងត្រាញ់ខាងត្បូង ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម អង្គការបានបំបែកឪពុកម្ដាយ និងបងប្អូនរបស់យ៉ាំ ទៅធ្វើការងារ និងរស់នៅក្នុងសហករណ៍ក្បែរនោះ។ ចំណែកយ៉ាំ

ស្រី ប៉ុន[1] ភេទប្រុស អាយុ៦២(២០២១) រស់នៅភូមិបចាម ឃុំចំបក់ ស្រុកបាទី ខេត្តតាកែវ។ ឪពុករបស់ប៉ុនឈ្មោះ ស្រី ជិន ហើយម្ដាយឈ្មោះ សុំ សូត និងមានបងប្អូនចំនួន៩នាក់(ស្រី៣នាក់)។