(ក្រចេះ)៖ អ៊ន មុំ អាយុ៦៤ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើត និងរស់នៅភូមិកំបោរ ឃុំគោលាប់ ស្រុកក្រចេះ ខេត្តក្រចេះ។ បច្ចុប្បន្ននេះ មុំ មានជំងឺដូចជា ឈឺសន្លាក់ដៃ-ជើង, ងងឹតភ្នែក និងឧស្សាហ៍ឈឺក្បាលវិលមុខ។
(ក្រចេះ)៖ លេង ស្រេង អាយុ៧២ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើត និងទីលំនៅបច្ចុប្បន្ននៅភូមិកោះច្បារ ឃុំកោះខ្ញែរ ស្រុកសំបូរ ខេត្តក្រចេះ។ ស្រេង ឧស្សាហ៍វិលមុខ, ចុកក, ស្រវាំងភ្នែក និងឈឺចង្កេះ។ នៅឆ្នាំ១៩៧០
(ស្ទឹងត្រែង)៖ ឈៀង ឆាត អាយុ៦៦ឆ្នាំ រស់នៅភូមិកាតូត ឃុំកំភុន ស្រុកសេសាន ខេត្តស្ទឹងត្រែង។ ឆាត មានជំងឺសន្លាក់ដៃជើង និងធ្លាប់មានជំងឺស្លាប់មួយចំហៀងខ្លួន ហើយបានទៅសម្រាកព្យាបាលជំងឺនៅប្រទេសវៀតណាមរយៈពេលមួយខែ ទើបបានធូរស្បើយអាចដើរបានវិញ ប៉ុន្តែមិនអាចដូចដើមនោះទេ។ នៅឆ្នាំ១៩៧០
លុក ហ៊ល ភេទប្រុស អាយុ៦៦ឆ្នាំ មានស្រុកកំណើតនៅ សង្កាត់បឹងត្របែក រាជធានីភ្នំពេញ។ បច្ចុប្បន្ន ហ៊ល រស់នៅភូមិតានប់ ឃុំចំបក់ ស្រុកបាទី ខេត្តតាកែវ។ ឪពុករបស់ហ៊ល ឈ្មោះ
នៅក្នុងសម័យ លន់ នល់ ស្ថានភាពគ្រួសារណារ៉ា មានការផ្លាស់ប្ដូរទាំងស្រុង ព្រោះផ្ទះរបស់គាត់ និងសម្ភារប្រើប្រាស់ផ្សេងៗត្រូវបានភ្លើងឆេះអស់។ បន្ទាប់មក គ្រួសារណារ៉ា បានទទួលសម្លៀកបំពាក់ និងជំនួយបន្តិចបន្តួចពីអ្នកភូមិ រួចភៀសខ្លួនទៅនៅទីក្រុងភ្នំពេញ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ គ្រួសាររបស់ណារ៉ា បានជម្លៀសទាំងបង្ខំមកនៅភូមិមចាម
បងប្រុសទី៣របស់ខ្ញុំ ត្រូវស្លាប់ដោយសាររថក្រោះកិន ក្នុងពេលប្រយុទ្ធគ្នាជាមួយទាហាន លន់ នល់។ បន្ទាប់មក ប្រធានសហករណ៍ បានបង្ខំឲ្យបងប្រុសទី២របស់ខ្ញុំ លាចាកសិក្ខាបទ រួចទៅធ្វើជាទាហានបន្តទៀត។ នៅក្នុងសមរភូមិ បងទី២របស់ខ្ញុំបានត្រូវរបួស និងពិការ ប៉ុន្តែអង្គការនៅតែបញ្ជូនគាត់ទៅសមរភូមិ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៨