Tag: អ្នករស់រានមានជីវិតពីរបបខ្មែរក្រហម

ត្រឡោកដូងជាចាន សំបកគ្រំជាស្លាបព្រា

(ព្រះវិហារ)៖ ឈួន យ៉េន មានអាយុ៦៩ឆ្នាំ រស់នៅភូមិពោធិ៍ ឃុំពោធិ៍ ស្រុកត្បែងមានជ័យ ខេត្តព្រះវិហារ បានបង្ហាញពីការផ្លាស់ប្តូររបត់នយោបាយ និងភាពលំបាកវេទនាដែលគាត់ធ្លាប់បានឆ្លលកាត់ក្នុងរបបខ្មែរក្រហម។ មុនពេលខ្មែរក្រហមចូលមកគ្រប់គ្រង យ៉េន រស់នៅជាមួយប្ដីឈ្មោះ រីម នោ និងកូនប្រុសឈ្មោះ រីម យុគ យ៉ាងមានក្តីសុខដោយប្រកបរបរធ្វើស្រែចំការ។ នៅក្នុងឆ្នាំ១៩៧០ ពេលទទួលដំណឹងថាមានការធ្វើរដ្ឋប្រហារទម្លាក់សម្តេចព្រះ នរោត្ដម សីហនុ គ្រួសាររបស់យ៉េន ព្រមទាំងពលរដ្ឋដទៃបាននាំគ្នារត់ទៅពួនតាមប្រឡាយ...

នៅទីនេះគ្មានរបបឱ្យហូបទេ របបមានតែនៅតាមការដ្ឋានប៉ុណ្ណោះ

(ព្រះវិហារ)៖ ហម ហ៊ិន អាយុ៧៣ឆ្នាំ រស់នៅភូមិកំពង់ចម្លង សង្កាត់កំពង់ប្រណាក ក្រុងព្រះវិហារ ខេត្តព្រះវិហារ។ ហ៊ិន មានប្ដីឈ្មោះ ផន (ស្លាប់) និងមានកូនចំនួន៥នាក់ នៅក្នុងបន្ទុកគ្រួសារ។ គាត់ និងប្ដី ប្រកបរបរធ្វើស្រែចម្ការដើម្បីចិញ្ចឹមជីវិត។ នៅឆ្នាំ១៩៧០ មានការធ្វើរដ្ឋប្រហារទម្លាក់សម្តេចព្រះ នរោត្ដម សីហនុ ចេញពីតំណែង គ្រួសាររបស់ហ៊ិន បាននាំគ្នារត់ទៅនៅតាមព្រៃ តាមស្រែ...

យុវជនកងចល័តក្នុងសហករណ៍

(ព្រះវិហារ)៖ នៅ រក្សា អាយុ៧០ឆ្នាំ មានមុខរបរជាមេភូមិពោធិ៍ខឿន បច្ចុប្បន្នរស់នៅភូមិពោធិ៍ខឿន ឃុំពោធិ៍ ស្រុកត្បែងមានជ័យ ខេត្តព្រះវិហារ។ រក្សា មានឪពុកឈ្មោះ ចាំង នៅ ម្តាយឈ្មោះ ធិន ស៊ី និងមានបងប្អូនចំនួន៩នាក់ ក្នុងនោះមានស្រីចំនួន៤នាក់ គាត់ជាកូនទី៣នៅក្នុងគ្រួសារ។ នៅឆ្នាំ១៩៧០ មានព្រឹត្តិការណ៍រដ្ឋប្រហារទម្លាក់សម្តេចព្រះ នរោត្ដម សីហនុ គ្រួសាររបស់រក្សា និងប្រជាជនដទៃទៀតបាននាំគ្នារត់ចូលក្នុងត្រង់សេក្បែរផ្ទះ...

អ្នកនៅក្នុងជំរំមិនអនុញ្ញាតឱ្យចេញក្រៅរបងដែក

(ព្រះវិហារ)៖ សាម ផន មានអាយុ៧៣ឆ្នាំ រស់នៅភូមិកំពង់ចម្លង សង្កាត់កំពង់ប្រណាក ក្រុងព្រះវិហារ ខេត្តព្រះវិហារ។ ផន មានស្វាមីឈ្មោះ ថន និងមានកូនប្រុសម្នាក់ឈ្មោះ ថន ខុន។ នៅឆ្នាំ១៩៧០ ប្ដីរបស់ផន មានតួនាទីជាទាហាន បានស្លាប់ដោយសារគ្រាប់កាំភ្លើងនៅខេត្តសៀមរាប។ នៅក្នុងតំបន់ប្រាសាទព្រះវិហារមានការទម្លាក់គ្រាប់បែកគ្រប់ទីកន្លែង បណ្តាលឱ្យមានមនុស្សស្លាប់និងពិការ។ ផន និងកូនប្រុសបានរត់គេចតាមជម្រាលថ្មជើងភ្នំតាមពយតាឌីដើម្បីគេចពីគ្រាប់បែក។ ពេលរាងអន់ថយការទម្លាក់គ្រាប់បែក គេចាប់ផ្តើមចែកអង្ករ ត្រីខ...

កោរសក់ និងបង្ខំឱ្យធ្វើការដោយមិនពាក់អាវ

(កំពង់ធំ)៖ វាំង មុត អាយុ៨០ឆ្នាំ រស់នៅភូមិឈើទាល ឃុំឈើទាល ស្រុកសណ្ដាន់ ខេត្តកំពង់ធំ។ បច្ចុប្បន្ន មុត មានជំងឺក្រពះពោះវៀន ពិបាកបរិភោគអាហារចេះតែរាករូស និងឈឺបំពង់ក។ មុត បានរៀបការមុនសម័យខ្មែរក្រហម ដោយមានពិធីមង្គលការរយៈពេលបីថ្ងៃពេញ តាមប្រពៃណីធម្មតា។ បន្ទាប់ពីរៀបការបានបីឆ្នាំ ស្វាមីរបស់គាត់បានទទួលមរណភាព។ មុត មានកូនពីរនាក់។ នៅឆ្នាំ១៩៧០ ស្ថានភាពលំបាកបានចាប់ផ្តើមឡើង អំឡុងពេលរដ្ឋប្រហារទម្លាក់សម្ដេចព្រះ នរោត្ដម...

យកដំឡូងមកហូបបំបាត់ការស្រេកឃ្លាន

(ព្រះវិហារ)៖ គុយ សាខុំ អាយុ៦២ឆ្នាំ រស់នៅភូមិស្រឡៅទូង ឃុំពោធិ៍ ស្រុកត្បែងមានជ័យ ខេត្តព្រះវិហារ។ បច្ចុប្បន្នគាត់មានបញ្ហាសន្លាក់ដៃជើង និងជំងឺក្រពះ-ពោះវៀន។ មុនពេលប្រទេសជួបវិបត្តិសង្គ្រាម សាខុំ រស់នៅជាមួយឪពុកម្តាយ បងប្អូន និងមានមុខរបរជាអ្នកធ្វើស្រែចម្ការ។ ការរស់នៅនៅពេលនោះមានភាពសាមញ្ញ ស្ងប់ស្ងាត់ និងពឹងផ្អែកលើការងារកសិកម្ម។ ប៉ុន្តែនៅឆ្នាំ១៩៧០ ពេលស្ថានភាពនយោបាយបានប្រែប្រួល។ ប្រជាជនក្នុងភូមិជាច្រើននាំគ្នារត់គេចពីការបាញ់ប្រហារ ហើយមួយចំនួនទៀតបានលាក់ខ្លួននៅក្នុងព្រៃ ដើម្បីរក្សាជីវិតឱ្យផុតពីគ្រោះថ្នាក់។ សាខុំ នៅវ័យក្មេងបានឃើញការរត់គេច...

បបរមួយខ្ទះ ដាក់អង្ករពីរកំប៉ុង

(ព្រៃវែង)៖ យឹម ស៊ី អាយុ៨៦ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើត និងរស់នៅបច្ចុប្បន្ននៅភូមិពោធិ៍សាបាង ឃុំរាប ស្រុកពារាំង ខេត្តព្រៃវែង។ បច្ចុប្បន្ន គាត់មានបញ្ហាសុខភាពច្រើន ព្រោះវ័យកាន់តែជរា។ នៅឆ្នាំ១៩៧០ លន់ នល់ បានធ្វើរដ្ឋប្រហារទម្លាក់សម្ដេចព្រះ នរោត្ដម សីហនុ ពីអំណាច។ នៅពេលនោះមានការទម្លាក់គ្រាប់បែក ដែលបណ្ដាលឱ្យផ្ទះរបស់គាត់ឆេះមួយចំហៀង។ ដោយសារស្ថានភាពនៅក្នុងភូមិចេះតែមិនល្អពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ យឹម ស៊ី និងគ្រួសារបានសម្រេចចិត្តចាកចេញពីភូមិ...

គ្មានស្បែកជើងពាក់

(ក្រចេះ)៖ ជី បានចែករំលែកអំពីបទពិសោធន៍រស់នៅឆ្លងកាត់របបខ្មែរក្រហម ប្រកបដោយទុក្ខលំបាកជាច្រើន ដែលក្មេងជំនាន់ក្រោយមិនធ្លាប់បានឆ្លងកាត់។ នៅអំឡុងរបបខ្មែរក្រហម ជី គ្មានសូម្បីតែស្បែកជើងសម្រាប់ពាក់ ហើយគាត់ត្រូវដើរដោយជើងទទេជារៀងរាល់ថ្ងៃ, គ្មានសាប៊ូកក់សក់, សាប៊ូបោកខោអាវ និងថ្នាំដុសធ្មេញសម្រាប់ប្រើប្រាស់ឡើយ។ ជី ត្រូវការងារលើសពី១២ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ ហើយការងារដែលអង្គការចាត់តាំងឱ្យគាត់ធ្វើ គឺតាមរដូវកាល ដោយខែប្រាំងគាត់ត្រូវរែកដីនៅទំនប់,និង ជីកប្រឡាយ ចំណែកនៅរដូវវស្សា គាត់ត្រូវស្ទូងស្រូវ និងគាស់គល់ឫស្សី។ វរ៍ ជី អាយុ៧៤ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើតនៅស្រុកកោះសូទិន...

ស្ទើរតែត្រូវខ្មែរក្រហមសម្លាប់

(ស្ទឹងត្រែង)៖ មានពេលមួយ អង្គការបម្រុងយក ហួង ទៅសម្លាប់ ប៉ុន្តែគាត់ទទួលបានការសង្រ្គោះពីប្រធានក្រុម។ ប្រធានក្រុមរបស់ ហួង បាននិយាយប្រាប់ទៅកាន់អង្គការថា ហួង គឺជាមនុស្សដែលឧស្សាហ៍ព្យាយាម និងខិតខំធ្វើការងារ ហេតុនេះ អង្គការដោះលែងគាត់មកវិញ។ ធឿន ហួង មានអាយុ៦៧ឆ្នាំ រស់នៅភូមិកំភុន ឃុំកំភុន ស្រុកសេសាន ខេត្តស្ទឹងត្រែង។ បច្ចុប្បន្ន គាត់មិនមានជំងឺណាមួយធ្ងន់ធ្ងរគួរឱ្យកត់សម្គាល់នោះទេ គ្រាន់តែផ្ដាសាយបន្តិចបន្តួច។ នៅឆ្នាំ១៩៧០...

បបរអង្ករមួយកំប៉ុង ហូបគ្នា១២នាក់

(ក្រចេះ)៖ តាំង រុំ អាយុ៧៧ឆ្នាំ បច្ចុប្បន្នរស់នៅភូមិគោលាប់ ឃុំគោលាប់ ស្រុកចិត្របុរី ខេត្តក្រចេះ។ រុំ មានជំងឺសន្លាក់ដៃ-ជើង ឈឺចង្កេះពិបាកធ្វើដំណើរ និងងងឹតភ្នែក។ នៅពេលដែលខ្មែរក្រហមកាន់អំណាចបានទូទាំងប្រទេស ប្រជាជនកម្ពុជាដែលធ្លាប់តែរស់នៅមានសិទ្ធិសេរីភាពក្នុងការនិយាយស្ដី បែរជាត្រូវមានការប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់ សូម្បីតែជាមួយសមាជិកគ្រួសារខ្លួនឯងក៏ដោយ។ ខ្មែរក្រហម តែងអប់រំចិត្តគំនិតប្រជាជន ជាពិសេសកុមារតូចៗឱ្យតាមដានឪពុកម្ដាយរបស់ខ្លួន។ នៅពេលដែលឪពុកម្ដាយ និយាយពីភាពអវិជ្ជមានរបស់អង្គការ កុមារទាំងនោះត្រូវតែប្រាប់ព័ត៌មានទៅកាន់អង្គការភ្លាម។ ក្រោយពីខ្មែរក្រហមចូលកាន់អំណាច ទ្រព្យសម្បត្តិដែល រុំ...

សម្លាប់មនុស្សនឹងគល់ឫស្សី

(ក្រចេះ)៖ វ៉ាន់ ឌឿន អាយុ៦២ឆ្នាំ រស់នៅភូមិយាវ ឃុំកំពង់ចាម ស្រុកសំបូរ ខេត្តក្រចេះ។ បច្ចុប្បន្ន ឌឿន មានជំងឺឫសដូងបាត។ នៅក្នុងរបបខ្មែរក្រហម ឌឿន មានអាយុ១២ឆ្នាំ ហើយគាត់រស់នៅភូមិថ្មគ្រែ។ ឌឿន ជាប្រជាជនមូលដ្ឋាន។ គាត់ទទួលតួនាទីជាឈ្លបភូមិ បន្ទាប់មកគាត់ត្រូវបានចាត់តាំងឱ្យទៅរៀនវិជ្ជាពេទ្យ និងធ្វើជាគ្រូពេទ្យបានរយៈពេលមួយឆ្នាំ។ ក្រោយមកទៀត ឌឿន ត្រូវបានបញ្ជូនទៅស្រុកស្នួល ធ្វើការងារនៅក្នុងសហជីពជ័រកៅស៊ូ។ នៅអំឡុងពេល...