(ខេត្តស្វាយរៀង) អ៊ុន ញ៉ក់ អាយុ ៧១ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើតនៅភូមិពពារ ឃុំស្វាយធំ ស្រុកស្វាយជ្រំ ខេត្តស្វាយរៀង។ ញ៉ក់ មានឪពុកឈ្មោះ អ៊ុន រឿង និងម្តាយឈ្មោះ ម៉ី សែម ហើយគាត់ជាកូនទី៤ ក្នុងគ្រួសារដែលមានបងប្អូនចំនួន ៩នាក់ ក្នុងនោះស្រី ៥នាក់។ បច្ចុប្បន្ន ញ៉ក់ ប្រកបរបរជាកសិករ នៅស្រុកកំណើត។

ញ៉ក់ បានរៀបរាប់អំពីការរស់នៅ និងទុក្ខវេទនាដែលបានជួបប្រទះនៅក្នុងរបបខ្មែរក្រហមថា ដំបូងឡើយអង្គការបានជម្លៀសគាត់ឱ្យទៅច្រូតស្រូវ​ជាមួយកងចល័តនានានៅស្រុក​ចន្ទ្រា រយៈពេល ប្រហែល ៣ខែ។ ក្នុងអំឡុងពេលនោះ នៅពេលថ្ងៃច្រូតស្រូវ និងនៅពេលយប់យាមស្រែ។ ចំពោះរបបអាហារវិញ អង្គការបានវាល់បាយឱ្យញ៉ក់ និងសមាជិកកងចល័ត ត្រឹមតែកន្លះកូនចានប៉ុណ្ណោះ។ ក្រោយអស់រយៈពេល ៣ខែ ញ៉ក់ ត្រូវបានអង្គការអនុញ្ញាតឱ្យត្រឡប់មកស្រុកកំណើតវិញ។ ក្រោយសម្រាកបានប្រមាណ ៣ ទៅ ៤ថ្ងៃ ខ្មែរក្រហមបានជម្លៀស ញ៉ក់ ទៅស្រុករមាសហែក បន្តទៀត។ នៅទីនោះ ញ៉ក់ ត្រូវរែកដី ហើយបានធ្វើការងារនោះអស់រយៈពេល ៣ថ្ងៃ។

នៅអំឡុងឆ្នាំ១៩៧៧ -១៩៧៨ មានចលនាបះបោរមួយបានកើតឡើងទាក់ទងនឹង សោ ភឹម ដែលជាលេខាភូមិភាគបូព៌ា។ នៅពេលនោះ ញ៉ក់ ត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យវិលត្រឡប់ទៅស្រុកកំណើតវិញទាំងយប់។ នៅពេលត្រឡប់មកដល់ស្រុកកំណើតវិញ ញ៉ក់ ត្រូវបានចាត់តាំងឱ្យទៅលើកទំនប់, លើកភ្លឺស្រែ និងជីកប្រឡាយបន្តទៀត​។

ញ៉ក់ បានរំឭកថានៅចុងឆ្នាំ១៩៧៨ ដោយសារតែការវាយប្រយុទ្ធគ្នានៅក្នុងភូមិសាស្ត្រខេត្តស្វាយរៀងគាត់ត្រូវបានអង្គការជម្លៀសទៅតំបន់អ្នកលឿង​។ នៅទីនោះ ញ៉ក់ និងប្រជាជនជម្លៀសបាននាំគ្នាជិះស្រឡាងឆ្លងទន្លេ។ ញ៉ក់ បន្តរស់នៅក្នុងព្រៃអស់រយៈពេល ប្រមាណ ៣ខែ។ ក្នុងអំឡុងពេលនោះ អាហារហូបចុកភាគច្រើនគឺបានមកពីការសុំប្រជាជនដែលរស់នៅតាមភូមិនានា។ ក្រោយមក ញ៉ក់ បានធ្វើដំណើរវិលត្រឡប់មកស្រុកកំណើតវិញ និងបានកសាងជីវភាពគ្រួសារឡើងវិញ រហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ។ បច្ចុប្បន្ន ញ៉ក់ ពុំមានជំងឺធ្ងន់ធ្ងរណាមួយឡើយ។

សម្ភាសន៍ដោយ ឈិន ផនពៅពិសី ថ្ងៃទី១១ ខែមករា ឆ្នាំ២០២៤

អត្ថបទដោយ អេង សុខម៉េង