Category: រឿងរ៉ាវរបស់អ្នករស់រានមានជីវិតពីរបបខ្មែរក្រហម

ហង់ ផល្លា៖ បង្រៀនក្មេងៗឲ្យដឹងពីការតស៊ូ និងការលំបាកក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម

នៅក្នុងរបប លន់ នល់ ផល្លា រៀនបានត្រឹមថ្នាក់ទី៩ នៅទីក្នុងភ្នំពេញ។ ចូលដល់របបខ្មែរក្រហម ផល្លា បានជម្លៀសមកភូមិតានប់វិញ និងចេញទៅទូលជី និងធ្វើជីនៅពានចេក តាមអង្គការចាត់តាំង។ នៅពេលដែល ផល្លា អាយុច្រើនបន្តិច អង្គការបានចាត់តាំងគាត់ទៅកងយុវជន តំបន់៥៥។ ការរស់នៅតំបន់ថ្មីគឺមិនស្រួលនោះទេ ផល្លា ត្រូវធ្វើការងារធ្ងន់ៗ ហើយហូបមិនគ្រប់គ្រប់។ នៅពេលដែលមានជំងឺ អង្គការមិនបានព្យាបាលត្រឹមត្រូវនោះទេ ហេតុនេះហើយបានជាម្ដាយ និងប្អូនរបស់គាត់ត្រូវស្លាប់ដោយសារក្ដៅខ្លួនខ្លាំងពេក។...

ម៉ុម សារាំ៖ មិនយល់ពាក្យថាក្បត់អង្គការ

ម៉ុម សារាំ ភេទស្រី អាយុ៧១ឆ្នាំ រស់នៅភូមិតានប់ ឃុំចំបក់ ស្រុកបាទី ខេត្តតាកែវ។ ឪពុករបស់សារាំឈ្មោះ អែម ម៉ុម ហើយម្ដាយឈ្មោះ វង្ស យឺន និងមានបងប្អូន៩នាក់(ស្រី៦នាក់)។ នៅឆ្នាំ១៩៧២ សារាំ បានឈប់រៀនត្រឹមថ្នាក់ទី៦ នៅទីក្រុងភ្នំពេញ។ បន្ទាប់ពីឈប់រៀន ណារាំ បានរៀបការជាមួយឈ្មោះ បាន ផល នៅផ្ទះម្ដុំបឹងទំពុន...

កូនចានតូច

(ស្ទឹងត្រែង)៖ ស៊ីឡា ចាន់លឿ មានអាយុ៧៣ឆ្នាំ រស់នៅភូមិកំភុន ឃុំកំភុន ស្រុកសេសាន ខេត្តស្ទឹងត្រែង។ បច្ចុប្បន្នគាត់មានជំងឺប្រចាំកាយដូចជា ក្រពះ-ពោះវៀន, ឧស្សាហ៍វិលមុខ និងចុករោយកញ្ចឹងក។ នៅសម័យរដ្ឋប្រហារទម្លាក់សម្ដេចព្រះ នរោត្ដម សីហនុ មានការទម្លាក់គ្រាប់បែកនៅតាមបណ្ដោយដងទន្លេ, ប្រឡាយ និងតាមដងព្រៃ ដែលកងទ័ពសត្រូវគិតថាមានទាហានវៀតណាមរស់នៅ។ នៅក្នុងតំបន់របស់ ចាន់លឿ ការទម្លាក់គ្រាប់បែកមិនបណ្ដាលឱ្យមានការខូចខាតផ្ទះសំបែង ឬប៉ះពាល់ដល់អាយុជីវិតរបស់ប្រជាជនឡើយ ប៉ុន្តែសំឡេងរបស់យន្តហោះ និងសំឡេងគ្រាប់ផ្ទុះ...

អង្គការផ្ដល់ឱ្យហើយត្រូវតែហូប

(ក្រចេះ)៖ ស៊ួន រឿន អាយុ៦៣ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើតនៅភូមិកំបោរ ឃុំគោលាប់ ស្រុកចិត្របុរី ខេត្តក្រចេះ។ រឿន មានជំងឺងងឹតភ្នែក, ធ្ងន់ត្រចៀក, ឈឺចង្កេះ និងឈឹក្បាលវិលមុខជាប្រចាំ។ រឿន បានជ្រើសរើសការព្យាបាលជំងឺនៅមណ្ឌលសុខភាពនៅស្រុករបស់គាត់។ នៅអំឡុងពេលមានការទម្លាក់គ្រាប់បែកពីកងទ័ពសត្រូវ ប្រជាជននៅក្នុងភូមិបាននាំគ្រួសារចូលនៅក្នុងលេណដ្ឋាន ដើម្បីគេចពីយន្តហោះទម្លាក់គ្រាប់បែក។ រឿន បានប្រាប់ថានៅភូមិរបស់គាត់គឺសុទ្ធតែមានលេណដ្ឋាន ក្នុងមួយផ្ទះគឺត្រូវតែមានមួយ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ ខ្មែរក្រហម បានចូលគ្រប់គ្រងតំបន់ដែល រឿន...

សួរចម្លើយបីដង

(កំពង់ធំ)៖ សឺ គា អាយុ៦៩ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើត និងអាស័យដ្ឋានបច្ចុប្បន្ននៅភូមិចុងដា ឃុំត្បូងក្រពើ ស្រុកសន្ទុក ខេត្តកំពង់ធំ។ សព្វថ្ងៃ គា មានជំងឺសន្លាក់ដៃ-ជើង និងជំងឺបន្ទាប់បន្សំផ្សេងទៀតដូចជាឈឺក្បាល និងវិលមុខ, គាត់តែងទៅពិនិត្យសុខភាពនៅមន្ទីរពេទ្យជាប្រចាំ។ ការទម្លាក់គ្រាប់បែកពីសំណាក់កងទ័ពសត្រូវ បានបណ្ដាលឱ្យមានផលប៉ះពាល់ដល់ប្រជាជននៅក្នុងភូមិជាខ្លាំង។ ប្រជាជនត្រូវបាត់បង់ទ្រព្យសម្បត្តិដូចជា ផ្ទះសំបែង, សម្ភារប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃ, សត្វពាហនៈ, ដំណាំ និងធ្វើឱ្យប្រជាជនមានរបួស និងបាត់បង់ជីវិត។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥...

ទិត សុខា៖ នឹកម្ដាយដែលមុតចប

(តាកែវ)៖ ទិត សុខា ភេទស្រី មានអាយុ ៥៧ឆ្នាំ ជាកសិករ រស់នៅភូមិអាជាំង ឃុំត្រពាំងសាប ស្រុកបាទី ខេត្តតាកែវ។ សុខា មានឪពុកឈ្មោះ សាន់, ម្ដាយឈ្មោះ យិន សាមុត និងមានបងប្អូនបីនាក់ ក្នុងនោះស្រីពីរនាក់។ សុខា ជាកូនពៅក្នុងគ្រួសារ និងបានចូលរៀនត្រឹមថ្នាក់អក្ខរកម្ម។ នៅមុនរបបខ្មែរក្រហម សុខា ជួយធ្វើការងារផ្ទះ...

អ៊ុយ ភី៖ អតីតអ្នកមើលថែក្មេង

(តាកែវ)៖ អ៊ុយ ភី ភេទស្រី មានអាយុ ៧០ឆ្នាំ ជាកសិកររស់នៅភូមិអាជំាង ឃុំត្រពាំងសាប ស្រុកបាទី ខេត្តតាកែវ។ នៅវ័យកុមារភាព ភី បានរៀនសូត្រត្រឹមថ្នាក់អក្ខរកម្ម និងធ្វើស្រែចម្ការ។ អំឡុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៧០ មុនរបបខ្មែរក្រហម ភី បានរៀបការជាមួយប្តីឈ្មោះ សុខ ជីន តាមប្រពៃណីខ្មែរ និងក្រោយមកអ្នកទាំងពីរមានកូនចំនួនបួននាក់ ក្នុងនោះស្រីពីរនាក់។ នៅរបបខ្មែរក្រហម ភី...

ឃួយ សុខចេង៖ វេទនាណាស់

(កណ្ដាល)៖ ឃួយ សុខចេង ភេទស្រី មានអាយុ ៧៣ឆ្នាំ​ ជាកសិករ រស់នៅភូមិថ្កុល ឃុំត្រើយស្លា ស្រុកស្អាង ខេត្តកណ្ដាល។ នៅរបបខ្មែរក្រហម សុខចេង និយាយថា គាត់ត្រូវបានខ្មែរក្រហមប្រុងនឹងយកទៅសម្លាប់ម្តងជាពីរដង តែមិនបានសម្រេច ដោយសារមានអ្នកជួយ។ ចំណែកប្តីរបស់គាត់ ថាមានទេវតាជួយ។ នៅរបបសង្គមរាស្ត្រនិយម សុខចេង រស់នៅជាមួយម្ដាយតែពីរនាក់។ នៅវ័យកុមារភាព សុខចេង បានឈប់រៀនត្រឹមថ្នាក់ទី១០ចាស់...

គិត សេងហ៊ត៖ «យើងគួរឈឺចាប់»

(កណ្ដាល)៖ គិត សេងហ៊ត ភេទប្រុស កើតនៅឆ្នាំ១៩៥២ មានអាយុ ៦៩ឆ្នាំ ជាកសិកររស់នៅភូមិក្បាលកោះតូច ឃុំតាលន់ ស្រុកស្អាង ខេត្តកណ្ដាល។ នៅពេលរំឭកអំពីរឿងរ៉ាវដែលកើតមានឡើងក្នុងរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ សេងហ៊ត និយាយថា “យើងគួរឈឺចាប់”។ សេងហ៊ត បានឈប់រៀនត្រឹមថ្នាក់ទី៩ចាស់ នៅសាលាតាលន់ ដោយសាររដ្ឋប្រហារនៅទីក្រុងភ្នំពេញ ក្នុងឆ្នាំ១៩៧០។ សេងហ៊ត ដែលជាយុវជនបានចូលធ្វើការក្នុងអង្គភាពប្រជាជន និងធ្វើស្រែចម្ការជាមួយឪពុកម្ដាយ។​ សេងហ៊ត ថានៅពេលនោះ...

ហឹម សយ៖ សីលធម៌ដប់ពីរប្រការ

(កណ្ដាល)៖ ហឹម សយ ភេទស្រី មានអាយុ ៦៧ឆ្នាំ ជាកសិកររស់នៅភូមិព្រែកស្នាយ ឃុំព្រែកគយ ស្រុកស្អាង ខេត្តកណ្ដាល។ សយ មានបងស្រីម្នាក់ឈ្មោះ សុខ។ សយ រំឭកថា បងប្អូនជីដូនមួយ ឈ្មោះ បងធន់, បងថន, ម្ដាយមីងឈ្មោះ មីងរឿន និងឪពុកមារបស់គាត់ឈ្មោះ ពូសុន ត្រូវបានបាត់បង់ជីវិតក្នុងរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ។ អំឡុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៦០...

សំឡេងមេក្រូឮខ្លាំងជាងសំឡេងស្រែក

(ស្ទឹងត្រែង)៖ សេន សន អាយុ៧០ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើតនៅឃុំទួលសុភី ស្រុកអូររាំងឪ ខេត្តកំពង់ចាម (បច្ចុប្បន្នខេត្តត្បូងឃ្មុំ)។ បច្ចុប្បន្នរស់នៅភូមិកាតូត ឃុំកំភុន ស្រុកសេសាន ខេត្តស្ទឹងត្រែង។ សន មានជំងឺសន្លាក់ដៃជើង និងជំងឺខ្លាញ់រុំថ្លើម។ នៅឆ្នាំ១៩៧០ គ្រួសាររបស់ សន រស់នៅខេត្តកំពង់ចាម។ សន បាននិយាយថា នៅពេលនោះមានការទម្លាក់គ្រាប់បែកពីសំណាក់កងទ័ពអាមេរិក ទៅលើកងទ័ពវៀតណាមនៅក្នុងទឹកដីកម្ពុជា។ ការទម្លាក់គ្រាប់បែកនៅពេលនោះមិនមែនប៉ះពាល់ត្រឹមតែកងទ័ពវៀតណាមនោះទេ ក៏មានប៉ះពាល់ដល់ប្រជាជនកម្ពុជាដែរ។...

Solverwp- WordPress Theme and Plugin