បន្ទាប់ពីទទួលយកបទឈប់បាញ់ថ្ងៃទី២៩ កក្កដា ឆ្នាំ២០២៥ ត្រឹមម៉ោង១២យប់ ប្រទេសកម្ពុជា បានគោរពកិច្ចព្រមព្រៀងបានយ៉ាងល្អ  ព្រោះចង់បានសន្តិភាព មិនចង់ឃើញប្រជាជនជួបទុក្ខលំបាក ប៉ុន្តែប្រទេសថៃ នៅតែព្យាយាមពង្រីកជម្លោះតូចៗជាច្រើនជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ នៅថ្ងៃទី២៩ ព្រឹកដោយប្រើល្បិចធ្វើជាមកស្វាគមន៍កងទ័ពកម្ពុជា រួចបន្លំចាប់ខ្លួនកងទ័ពកម្ពុជារហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះមិនទាន់ធ្វើការដោះលែងមកវិញ ទោះបីរដ្ឋាភិបាលប្រទេសកម្ពុជា បានស្នើសុំជាច្រើនលើកកន្លងមក។ ប្រទេសថៃ នៅតែមិនព្រមដោះលែង និងប្រើរូបភាពឈ្លានពានជាបន្តបន្ទាប់ដោយយកបន្លាលួស និងស្បៃមកហ៊ុព័ន្ធយកផ្ទះប្រជាជនកម្ពុជា ជាច្រើនខ្នងនៅភូមិជោគជ័យ ឃុំអូរបីជាន់ ស្រុកអូរជ្រៅ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ។ ខាងក្រោមនេះ ជាពាក្យពេចន៍របស់ស្រ្តីម្នាក់ឈ្មោះ...

ចង់រំដោះវណ្ណៈភាពឲ្យរួចផុតពីការជិះជាន់ គឺជាឃ្លាមួយដែលសរសេរនៅក្នុងឯកសារពិនិត្យប្រវត្តិរូបបដិវត្តន៍របស់សមមិត្ត ម៉ូត នៅមន្ទីរពេទ្យព១ ក្រសួងសង្គមកិច្ច។ ឃ្លាខាងលើនេះ គឺជាសំណេរផ្ទាល់ដៃរបស់ម៉ូត ដែលបានសរសេរនៅលើក្រដាស់ប្រវត្តិរូប ដើម្បីបង្ហាញអំពីគោលបំណងរបស់ខ្លួនដែលចូលរួមក្នុងបដិវត្តន៍ ប៉ុន្តែការសរសេរឃ្លានេះមិនមែនកើតចេញពីការគិតរបស់ ម៉ូត នោះទេ គឺបានមកពីការឃោសនារបស់អង្គការ នៅពេលប្រជុំ។[1]  មួយវិញទៀត ឃ្លាខាងលើដែល ម៉ូត សរសេរមិនមែនមានតែក្នុងប្រវត្តិរូបរបស់គាត់ម្នាក់ទេ ប៉ុន្តែវាស្ថិតនៅលើប្រវត្តិរូបរបស់អ្នកដែលចូលបដិវត្តន៍ស្ទើរទាំងអស់ ដែលលើកឡើងស្រដៀងគ្នា ក្នុងអត្ថន័យ លុបបំបាត់វណ្ណៈសក្ដិភូមិ នាយទុន និងលុបបំបាត់អ្នកមាន ដែលជិះជាន់អ្នកក្រ​។...

កែវ ជ្រន អាយុ៦៣ឆ្នាំ រស់នៅភូមិសូទៃ ឃុំញ៉ែងញ៉ង​ ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៣ ជ្រន បានស្ម័គ្រចិត្តចូលធ្វើជាយោធាក្នុងកងពល១៦៤ វាយជាមួយទាហាន លន់ នល់។ នៅពេលវាយជាមួយទាហាន លន់ នល់ កងទ័ពទាំងអស់ស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ចលនាបដិវត្តន៍ ហើយការហូបអាហារគឺគ្រប់គ្រាន់។ ក្រោយមក ជ្រន បានប្ដូរទៅក្នុងកងពលលេខ ២២១។ ចូលដល់ឆ្នាំ១៩៧៥ កងទ័ពបដិវត្តន៍ បានទទួលជ័យជម្នះលើទាហាន...

សុន សំ[1] ភេទ​​​ប្រុស​ អាយុ​​៦៧​​ឆ្នាំ​ មាន​​ស្រុក​​កំណើត​​នៅ​​ភូមិ​​ប្រាសាទ​ ស្រុក​​ក្រឡាញ់​​ ខេត្ត​​​សៀម    ​រាប។​ ​​សព្វ​​​​ថ្ងៃ​​​រស់​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ភូមិ​​​អូរជីក​ ឃុំ​ផ្អាវ ​ស្រុក​​ត្រពាំង​ប្រាសាទ ​​ខេត្ត​​ឧត្តរមានជ័យ។ ​ សុន សំ​ បាន​​​​និយាយ​​​​​​​​ថា៖ ​​«កាល​​​​​ពី​​​​កុមារ​ភាព​​​ខ្ញុំ​​​មិ​ន​​បាន​​​​​រៀន​​​​សូត្រ​​​​ទេ​​​​ដោយ​​​​សា​រក្រុម​​​​គ្រួសាររបស់​ខ្ញុំ​​​​មាន​​​ជីវភាព​​​ខ្វះ​​​ខាត។​​ ​​ឪពុក​​​ម្ដាយ​​របស់​​ខ្ញុំ​​ប្រកប​​មុខ​​របរ​​ធ្វើ​​ស្រែ​​ចម្ការ។​ ​ ​នៅ​​ឆ្នាំ​​១៩៧២​ ​ខ្ញុំ​​បាន​​ចូល​​ធ្វើ​ជា​​ឈ្លប​​ភូមិ​​នៅ​​ក្នុង​​ភូមិ​​កំណើត​​ខ្ញុំ។ ​ខ្មែរក្រហម​​បាន​​ហ្វឹក​​ហាត់​មួយ​រយៈ​​ ​ក្រោយមកបញ្ជូន​ខ្ញុំ​ទៅ​កាន់ភូមិសាស្ដ្រនៅ​ល្អក់​ស្វាយ​ធំ នៅ​ឃុំ​មមាញ ខេត្ដសៀមរាប​។...

សាញ់ សុគន្ធ​[1]  ភេទ​ស្រី​ អាយុ​៦៦ឆ្នាំ​ បច្ចុប្បន្នរស់​នៅក្នុង​ភូមិ​ទួល​គ្រួស​ ឃុំ​ថ្លាត​ ស្រុក​អន្លង់​វែង​ ខេត្ត​ឧត្តរ​មាន​ជ័យ​។​ ​​ សុគន្ធ​ បាននិយាយ​​រៀប​រាប​ពី​ជីវិត​​តស៊ូ​របស់​ខ្លួន​​ដូច​តទៅ​ «នៅ​​ឆ្នាំ​១៩៧០​ ​ខ្ញុំ​មាន​អាយុ​១៤ឆ្នាំ នៅ​ពេល​នោះ​ខ្ញុំ​ចាំ​បាន​ថា​ មានព្រឹត្តិ​ការណ៍មួយ​បាន​កើត​ឡើង​គឺ​ លន់​ នល់​ ធ្វើ​​​រដ្ឋ​ប្រហារ​ទម្លាក់​ សម្ដេច​ព្រះនរោត្តម​ សីហនុ​ ពី​តំណែង​។ ក្នុង​ព្រឹត្តិ​ការណ៍​នេះ​​ ខ្ញុំ​​បាន​ឃើញមាន​​​​​ សិស្ស ​និស្សិត...

ចាន់ ភឹម[1] អាយុ​៥៥ឆ្នាំ និងជាជាងសិប្បកម្ម មាន​ស្រុកកំណើតនៅភូមិក្រាំងភ្ងារ ឃុំ​វាលពង្ស ស្រុក​​ឧត្តុង្គ ខេត្ត​កំពង់ស្ពឺ។ សព្វថ្ងៃនេះ ភឹម​ រស់នៅភូមិស្រះឈូក ឃុំ​ត្រពាំងប្រិយ៍ ស្រុក​អន្លង់វែង ខេត្ត​ឧត្តរ​មាន​ជ័យ។ ភឹម ​បាន​និយាយថា៖ «មុនឆ្នាំ​១៩៧០ ខ្ញុំ​បាន​រស់នៅជាមួយឪពុកម្តាយយ៉ាងសុខសាន្ត នៅ​ក្នុង​ក្រុម​​គ្រួសារ​កសិករមួយ។ ឪពុកម្តាយខ្ញុំ​ប្រកបរបរធ្វើស្រែចម្ការ។ ឪពុកខ្ញុំ​ក៏ប្រកបរបរឡើងត្នោតដែរ។ ខ្ញុំ​បាន​​បួសជាព្រះសង្ឃ​ រយៈពេលពីរវស្សាដែរ។ នៅក្នុងឆ្នាំ​១៩៧៣ ខ្ញុំ​ត្រូវ​បាន​បង្ខំឲ្យ​ចូល​បម្រើ​បដិវត្តន៍​ខ្មែរក្រហម...

យុវជនយុវនារីកម្ពុជា អាចចូលរួមចំណែកថែរក្សាសន្តិភាពតាមរយៈ៖ ១) ការអប់រំ, ២) ការខិតខំបំពេញការងារ និង ៣) ការប្តេជ្ញាចិត្តចំពោះមនុស្សជាតិ។ ការអប់រំ គឺពិតជាចាំបាច់ណាស់ ពីព្រោះថាការអប់រំផ្តល់អានុភាពដល់យុវជនយុវនារីក្នុងការយល់ច្បាស់អំពីភាពទុច្ចរិត និងយល់ដឹងអំពីវិធីរារាំងភាពទុច្ចរិតទាំងនោះ។ ការខិតខំបំពេញការងារគឺមានសារសំខាន់ ពីព្រោះថាបុគ្គលដែលឈ្លាសវៃក្នុងពិភពលោក មិនអាចចូលរួមចំណែកសន្តិភាពបានឡើយ ប្រសិនបើគ្មានការខិតខំបំពេញការងារ។ ការខិតខំបំពេញការងារ គឺចាំបាច់ក្នុងការធានានូវភាព ការពារជាតិដ៏រឹងមាំ ហើយលើសពីទៅទៀត សន្តិភាពគឺមិនមែនងាយស្រួលនឹងសម្រេចបាននោះទេ។ ការរក្សាសន្តិភាព គឺពិបាកដូចទៅនឹងការសម្រេចបានសន្តិភាព ហើយយុវជនយុវនារីត្រូវតែមានវិន័យ...

កែវ ប៉ូ ជាប្រធានកងធំដឹកជញ្ជូនឃុំប្រទី បានបាត់ខ្លួនក្នុងរបបខ្មែរក្រហម។ បុគ្គលិកមជ្ឈ​មណ្ឌល​ឯកសារកម្ពុជាជួបសម្ភាសជាមួយឈ្មោះ កែវ សាមឿន ត្រូវជាបងស្រី អាយុ ៦៥ឆ្នាំ។[1] ខាងក្រោមនេះគឺជាការរៀបរាប់របស់បងស្រី ពីប្រវត្តិរូបសង្ខេបរបស់ប៉ូ៖ ប៉ូ មានឪពុកឈ្មោះ កែវ សេង និងម្តាយឈ្មោះ សូ ឡុង អ្នកទាំងពីរបានស្លាប់ដោយសារជំងឺក្នុង​របបសង្គម​រាស្រ្តនិយម។ ប៉ូ ជាកូនប្រុសតែម្នាក់ក្នុងគ្រួសារ ដែលមានបងស្រី៣នាក់ និងប្អូនស្រីម្នាក់​។ ក្នុងរបបខ្មែរក្រហមបងស្រីម្នាក់បាត់ខ្លួន,...

Cambodian youths can contribute to keeping peace through 1) education, 2) hard work; and 3) a commitment to humanity. Education is crucial because it empowers...

ក្បួនដង្ហែធម្មយាត្រា រយៈពេល១ម៉ោងកន្លះ ​ចាប់ពី​ម៉ោង ៧ រហូតដល់ម៉ោង ៨:៣០នាទី ព្រឹកនាថ្ងៃទី១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៥ ថ្នាក់ដឹកនាំ ​រដ្ឋបាលខេត្តតាកែវ បាន​រៀបចំ​ក្បួនដង្ហែធម្មយាត្រាពីសួនច្បារមាត់បឹងតាកែវ ឆ្ពោះទៅកាន់វិមានឯករាជ្យ ស្ថិតក្នុងក្រុងដូនកែវ ខេត្តតាកែវ។ ​ការបង្កើតក្បួន​ដង្ហែ​នេះ​ ដើម្បីទាមទារឱ្យថៃដោះលែងវីរកងទ័ពទាំង១៨រូប ឱ្យមកកម្ពុជា​វិញ​។ ​​ជាពិសេស ថែមទាំងបានរៀបចំ​ពិធីបង្សុកូលឧទ្ទិសកុសលជូនដល់ដួងវិញ្ញាណក្ខន្ធវីរកងទ័ពដែលបានពាក់លីនៅសមរភូមិជួរមុខ។ ​អ្នកចូលរួម​​​មានប្រមាណ៩៩៩៩នាក់ រួមមាន មន្ត្រីរាជការស៊ីវិល, លោកគ្រូអ្នកគ្រូ, ព្រះសង្ឃ...

នៅឆ្នាំ១៩៧៦ ប៉ូច ត្រូវបានខាងខេត្ត និងខាងតំបន់ ចាត់តាំងឲ្យទៅអប់រំប្រជាជន និងដឹកនាំប្រជាជនធ្វើស្រែចម្ការ​នៅស្រុកស្អាង រហូតបានឡើងតួនាទីជាអនុប្រធានស្រុកស្អាង។ ប៉ូច បាននិយាយរៀបរាប់រឿងរ៉ាវដូចខាងក្រោម៖ ខ្ញុំបាទឈ្មោះ ទេព ប៉ូច[1] ភេទប្រុស អាយុ៧៨ឆ្នាំ កើតនៅឆ្នាំ១៩៤៧។ សព្វថ្ងៃជាសមាជិកក្រុមប្រឹក្សាឃុំ។ ខ្ញុំ មានស្រុកកំណើតនៅក្នុងភូមិតាំងរលាំង ឃុំវាលពង់ ស្រុកថ្ពង ខេត្តកំពង់ស្ពឺ។ បច្ចុប្បន្នរស់នៅក្នុងភូមិស្វាយចេក ឃុំថ្លាត ស្រុកអន្លង់វែង ខេត្តឧត្ដរមានជ័យ។...