មុត ម៉ៅ ភេទស្រី មានអាយុ ៤៥ឆ្នាំ (គិតក្នុងឆ្នាំ២០០៧) រស់នៅភូមិអន្លង់ពួក ឃុំតាសាញ ស្រុកសំឡូត ខេត្តបាត់ដំបង។ នៅរបបខ្មែរក្រហម ម៉ៅ មានតួនាទីជាអ្នកទទួលភ្ញៀវនៅកងពល១៦៤ នេះបើតាមផ្តល់បទសម្ភាសដល់បុគ្គលិកមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា។ ម៉ៅ មានស្រុកកំណើតនៅភូមិប្រគៀប ឃុំត្រពាំងធំ[ខាងត្បូង] ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។[1] នៅឆ្នាំ១៩៧៣ ម៉ៅ បានចូលរូមចលនាបដិវត្តខ្មែរក្រហម។ ម៉ៅ និយាយថា យាយខុម...

ខ្ញុំឈ្មោះ ពិន សុជាតិ[1] អាយុ២៣ឆ្នាំ។ បច្ចុប្បន្នខ្ញុំរស់នៅភូមិស្រែឈើនៀង ឃុំស្រែរនោង ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។ ខ្ញុំមានឪពុកឈ្មោះ​ ពឿន​ ម្ដាយឈ្មោះ​ ជ្រឿន។ ខ្ញុំមានបងប្អូនបង្កើត៤នាក់ ប្រុសទាំងអស់។ សព្វថ្ងៃខ្ញុំមានមុខរបរជាអ្នកបើកឡានដឹកដីឱ្យក្រុមហ៊ុនមួយ។ ខ្ញុំបានចូលធ្វើការងារនេះ តាំងពីឆ្នាំ២០២០មកម្លេះ។ នៅ​ថ្ងៃទី៧ ខែសីហា ឆ្នាំ២០២៥ ខ្ញុំនិងក្រុមការងារម្នាក់ទៀត បាន​ធ្វើដំណើរ​ចេញទៅធ្វើការនៅខេត្ត​ឧត្ដរមានជ័យ។ ខ្ញុំបានទៅស្នាក់នៅឯសាលារៀនមួយកន្លែង។ ខ្ញុំមិនចាំ (ភូមិ...

សៀង ណាគ្រួន ទាក់ទងទៅប្តីមិនបានរយៈពេល៥ថ្ងៃ ចាប់ពីថ្ងៃទី២៤ ដល់ ២៨ខែកក្កដា អំឡុងពេលកម្ពុជា-ថៃ ផ្ទុះអាវុធនៅតាមព្រំដែន។ នៅព្រឹកថ្ងៃទី២៩ ទើបណាគ្រួន ទាក់ទងជាមួយប្តី ហើយបានរៀបរាប់ថា ទូរស័ព្ទប្តីត្រូវបានខូច ពេលថៃប្រើគ្រាប់ផ្លោងជាច្រើនចូលមកលេណ​ដ្ឋាន​​កំពុងឈរជើងនៅទិសប្រាសាទតាក្របី។ ប្តីខ្ញុំរត់គេចពីគ្រាប់ផ្លោងចូលលាក់ខ្លួនក្នុងលេណ​ដ្ឋាន​បណ្តាលឲ្យទូរស័ព្ទជ្រុះពីហោប៉ាវ ធ្លាក់ចូលទឹកបណ្តាលឲ្យខូច។ ឈ្មោះ សៀង ណាគ្រួន[1] ភេទស្រី អាយុ ៤៦ឆ្នាំ រស់នៅភូមិក្តុលក្រោម ឃុំទន្លូង ស្រុកមេមត់...

ខ្ញុំឈ្មោះ លាត ចន្ថា[1] អាយុ ៥៣ ឆ្នាំ កើតនៅភូមិរកាគយ ឃុំរកាគយ ស្រុកកងមាស ខេត្តកំពង់ចាម​។ សព្វថ្ងៃខ្ញុំរស់នៅភូមិកំពង់ក្របី ឃុំគគរ ស្រុកកំពង់សៀម ខេត្តកំពង់ចាម។ ខ្ញុំជា ក្រុមប្រឹក្សាឃុំគគរ។ ឪពុកខ្ញុំឈ្មោះ លាត គង់ ម្ដាយឈ្មោះ សៅ រុន ខ្ញុំមានបងប្អូនប្រុសស្រី ចំនួន ៦...

ឌឹម គឹមសាន មេភូមិទី៨ ឃុំកោះសូទិន ស្រុកកោះសូទិន។ នៅពីក្មេង ខ្ញុំទៅរស់នៅជាមួយបងស្រីនៅទីរួមខេត្តកំពង់ចាម ចូលរៀននៅសាលាបឋមសិក្សាដីដុះ។ បន្ទាប់មកខ្ញុំបានប្ដូរទៅរៀននៅសាលាបឋមសិក្សាទួលថ្ម រហូតដល់ថ្នាក់ទី៩ចាស់។ បន្ទាប់ពីរដ្ឋប្រហារ លន់ នល់ នៅថ្ងៃទី១៨ ខែមីនា ឆ្នាំ១៩៧០ ខ្ញុំឃើញបាតុកម្មបានផ្ទុះឡើង និងមានក្បួនបាតុករដង្ហែរចូលមកដល់ទីរួមខេត្តកំពង់ចាម។ នៅឆ្នាំ១៩៧១ និងឆ្នាំ១៩៧២ ខ្ញុំបន្តរស់នៅជាមួយបងស្រីនៅទីរួមខេត្តកំពង់ចាម ប៉ុន្តែបានឈប់រៀន ព្រោះនៅពេលនោះ មានការប្រយុទ្ធគ្នារវាងទាហាន លន់...

ខ្ញុំឈ្មោះ ទុយ រ៉ា[1] ភេទស្រី អាយុ៤០ឆ្នាំ មានស្រុកកំណើតនៅភូមិស្វាយសុខោ សង្កាត់ជើងទឹក ក្រុងព្រៃវែង ខេត្តព្រៃវែង។ ប្តីរបស់ខ្ញុំឈ្មោះ ឃាន សុភ័ក្រ្ត អាយុ៤១ឆ្នាំ ជាទាហាន ពលបាលឯក នៅកងវរសេនាតូចលេខ៣៩៣ ឈរជើង និងប្រយុទ្ធនៅតំបន់មុំបី ខេត្តព្រះវិហារ។ នៅឆ្នាំ២០០៨ អំឡុងពេលប្រទេសកម្ពុជា មានសង្គ្រាមជាមួយប្រទេសថៃ ក្នុងជម្លោះដណ្តើមប្រាសាទព្រះវិហារ រដ្ឋាភិបាលបានបញ្ជូនប្តីខ្ញុំឱ្យទៅឈរជើងនៅខេត្តព្រះវិហារ។ ចំណែកឯខ្ញុំវិញ...

«ពេលភៀសខ្លួនតាម្នាក់ស្លាប់ដោយសារត្រូវគ្រាប់ទាហានថៃផ្លោង នៅពេលធ្វើដំណើរជិតមកដល់វត្តកំពង់ស្រឡៅ ព្រំប្រទល់ប្រទេសឡាវ។ ទាហានថៃ បានផ្លោងគ្រាប់បែកចំគោយន្តលើកន្លែងអ្នកបើកបណ្ដាលឱ្យតាម្នាក់អាយុប្រហែលជាង៥០ឆ្នាំស្លាប់ និងបុរសម្នាក់ទៀតត្រូវរបួសដៃ និងឆេះហ្គារ៉ាស់សាំង ថ្នល់កែងក្បែរផ្លូវចូល វត្តកំពង់ស្រឡៅ។ គ្រួសារគ្រោះថ្នាក់នោះមកពីត្រពាំងប្រៃយ៍ ជិតច្រកមុំ៣។  ខ្ញុំភ័យនិងមានជំងឺខ្សោយមិនបានមើលច្បាស់មានមនុស្សជិះនៅលើគោយន្តប៉ុន្មាននាក់ទេ។» នេះគឺជាការលើកឡើងរបស់ជនភៀសសឹកមកពីភូមិ៣៩៣ ដែលភូមិនេះមានសុទ្ធតែប្រពន្ធទាហានរស់នៅ៖ ខ្ញុំឈ្មោះ ទុយ លីម[1] ​ អាយុ៤៧ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើតនៅភូមិស្វាយសុខោ សង្កាត់ស្វាយសុខោ ក្រុងព្រៃវែង ខេត្តព្រៃវែង។ ខ្ញុំមានទីលំនៅបច្ចុប្បន្ននៅភូមិសែនរុងរឿង២ឬហៅថាភូមិ៣៩៣ ឃុំមរកត...

លេន ថុន[1]  ​ភេទ​​ស្រី ​​អាយុ​​៦៨​​ឆ្នាំ​ ​មាន​​ទី​​កន្លែង​​កំណើត​នៅ​ភូមិ​ចំបក់​ ឃុំ​ចំបក់​ ស្រុក​ព្រែក​ប្រសប់​ ខេត្ត​កំពង់​ធំ។ ​បច្ចុប្បន្ន​ ថុន​ រស់​នៅ​ស្រុក​ត្រពាំង​ប្រាសាទ​ ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ។​ ថុន​ បាន​និ​យាយ​ថា​៖ ​«ខ្ញុំមាន​បងប្អូន​ចំនួន​៩នាក់។ ​​នៅ​អាយុ​១៣ ខ្មែរក្រហមបាន​បង្ខំ​​​​ខ្ញុំឲ្យ​ចូល​បម្រើ​ក្នុង​​កង​​សិល្បៈ​​។ ចំណែក​ឯបងប្អូន​របស់ខ្ញុំផ្សេង​ទៀត​ត្រូ​វ​បាន​​ខ្មែរ​​​ក្រហម​​បំបែក​​ចេញ​​ពី​​ក្រុម​​គ្រួសារ។​ គ្មានម្ដាយ​ឯ​ណាចង់​ឲ្យ​កូន​ឃ្លាត​ឆ្ងាយ​នោះទេ ប៉ុន្ដែ​ស្ថាន​ភាព​ពេល​នោះ​មិន​មាន​ជម្រើស។​​ ខ្មែរក្រហម​មើល​ឃើញ​ថា ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​ខ្ញុំ​សុទ្ធតែ​គ្នា​មិនទាន់​លះបង់​សម្រាប់​បដិវត្ដន៍​ដោយសារ​បងប្អូន​របស់ខ្ញុំ​នៅ​ជួបជុំ​គ្នា​ឯផ្ទះ។ ​​នៅ​ក្នុង​​កង​សិល្បៈ​យើង​ត្រូវ​​​ហ្វឹក​​ហាត់​​ផង និង​​ជីក​​ប្រឡាយ​​ផង។ ​ការដ្ឋាន​លើក​ទំនប់​របស់​យើង​នៅ​ម្ដុំបាតខ្ទះ​អូរទឹក​ថ្លា។...

ចាប ឈឿន[1] អាយុ​៦៩ឆ្នាំ មាន​ទី​កន្លែង​កំណើត​នៅ​ភូមិ​ស្វាយ​ទៀប ឃុំតាប្រុក ស្រុក​ចំការ​លើ​ ខេត្ត​កំពង់​ចាម​។ ឈឿន​ បច្ចុប្បន្ន​រស់​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​អន្លង់​វែង​ ខេត្ត​ឧត្តរ​មាន​ជ័យ​។​ ឈឿន​ បាន​និយាយថា៖​ «​ខ្ញុំ​​បាន​​រស់​នៅ​ជា​មួយ​ឪពុក​ម្ដាយ ​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​កំណើត​។​ គ្រួសារ​ខ្ញុំ​ប្រកប​មុខ​របរ​ធ្វើ​ស្រែ ដើម្បី​ផ្គត់​ផ្គង់​ជីវភាព​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​​។ ខ្ញុំ​មាន​បង​ប្អូនបង្កើត​​ចំនួន​១០​នាក់​។ ខ្ញុំមិន​បាន​រៀន​សូត្រ​ច្រើន​​ទេ​ ហើយ​​ក៏បាន​ឈប់​រៀន ​ដោយ​សារ​តែ​​ប្រទេស​មាន​​សង្គ្រាម​​។ នៅ​​ឆ្នាំ​១៩៧២ ខ្ញុំ​​បាន​សម្រេច​ចិត្ត​ចូល​ធ្វើ​ជា​កង​ទ័ព​រំដោះ​ ចាប់​តាំង​ពី​ពេល​នោះ​មក​។ បន្ទាប់​ពី​ខ្ញុំ​បាន​ចូលបម្រើ​ក្នុង​ជួរ​កង​ទ័ព​ខ្មែរក្រហម ឪពុក​របស់​ខ្ញុំ​​​បាន​ផ្ដាំ​ថា​ដាច់​ខាត់​មិន​ឲ្យ​​ប៉ះ​ពាល់​របស់​របរ​ប្រជាជន​នៅ​តាម​ភូមិស្ថាន​ផ្សេងៗ​ឡើយ​​...

បាវ​ ណាង[1]​ ភេទ​ស្រី​ អាយុ៦៣ឆ្នាំ​​ មាន​ស្រុក​កំណើត​នៅ​ភូមិ​ព្រៃ​ខ្លា​ ស្រុក​កោះ​អណ្ដែត​ ខេត្ត​​តាកែវ​។​ ណាង​ សព្វ​ថ្ងៃ​រស់​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​ទួល​សាលា​ ឃុំ​ត្រពាំង​ប្រិយ៍​ ស្រុក​អន្លង់​វែង​ ខេត្ត​ឧត្តរ​មាន​ជ័យ​។​ ណាង​ បាន​និយាយ​រៀប​រាប់​ប្រវត្តិ​តស៊ូ​របស់​ខ្លួន​នៅ​ក្នុង​របបខ្មែរ​ក្រហម​ដូច​តទៅ​៖​ «​កាល​ពី​សម័យ​សង្គម​រាស្រ្ត​និយម ​ខ្ញុំ​នៅ​វ័យ​កុមារ​ភាព​នៅ​ឡើយ​ទេ​។​ ខ្ញុំ​ចាំ​បាន​ថា​គ្រួសារ​ខ្ញុំ​ប្រកប​មុខ​របរ​ធ្វើ​ស្រែ​ចម្ការ​ និង​ចិញ្ចឹម​គោ​ មាន់​ ទា​ និងឆ្កែ​។​ ការ​រស់​នៅ​ក្នុង​ជំនាន់​នោះ​នៅ​មិន​ទាន់​មាន​ភាព​ជឿន​លឿន​នៅ​ឡើយ​ទេ​។​ ជីវភាព​រស់​នៅ​របស់​ប្រជាជន​មាន​សភាព​ក្រី​ក្រ​។​ ខ្ញុំ​មាន​បង​ប្អូន​បង្កើត​ចំនួន​៧នាក់​ ហើយ​ខ្ញុំ​ជា​កូន​ទី​៥​​នៅ​ក្នុង​គ្រួសារ​។​...

ថៃបន្តឃុំខ្លួនវីរកងទ័ពកម្ពុជា ដែលយោធាថៃចាត់ទុកថាជាឈ្លើយសឹក អាចស្របតាមមាត្រា២នៃសន្ធិសញ្ញាទីក្រុងហ្សឺណែវ ខណៈភាគីម្ខាងនៃជម្លោះអាចឃុំខ្លួនឈ្លើយសឹករហូតទាល់តែជម្លោះបានបញ្ចប់។ ទោះបីជាយ៉ាងណាក្តី ទង្វើរបស់ថៃនេះមិនបានសបញ្ជាក់អំពីកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងដោយសុចរិត ដើម្បីផលប្រយោជន៍នៃការថែរក្សាសន្តិភាព និងការបញ្ឈប់សង្គ្រាមនោះទេ។ ឈ្លើយសឹកត្រូវតែដោះលែង និងបញ្ជូនត្រលប់ទៅកាន់មាតុភូមិវិញដោយគ្មានការពន្យាពេលឡើយ នៅពេលដែលសង្គ្រាមបានបញ្ចប់ទៅហើយ។ ហេតុនេះ នៅពេលបទឈប់បាញ់បានចូលជាធរមាន ការឃុំខ្លួនឈ្លើយសឹកនៅតែបន្ត គឺបានបញ្ជាក់អំពីចេតនារបស់ថៃក្នុងការបន្តធ្វើសង្គ្រាម។ ឆាំង យុ នាយកមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា ថ្ងៃទី១៥ ខែសីហា ឆ្នាំ២០២៥ រូបភាព៖ បណ្តាញសង្គមកម្ពុជា...