Tag: តាកែវ

អ៊ុំ ឡាយ៖ កងកុមារពេញវ័យ ត្រូវធ្វើការដូចកងនារី

នៅក្នុងកងកុមារខ្ញុំត្រូវជម្លៀសឲ្យទៅធ្វើការងារឆ្ងាយៗ និងធ្ងន់ៗដូចកងនារីដែរ ហើយការហូបចុកគឺខ្វះខាតខ្លាំង។ ជាសំណាងល្អ គ្រូបង្រៀនរបស់ខ្ញុំ ឬប្រធានកងមានការយោគយល់ និងជួយលាក់បាំងនៅពេលដែលខ្ញុំប្រព្រឹត្តិកំហុសហើយកងឈ្លបមកហៅយកទៅសម្លាប់។ អ៊ុំ ឡាយ អាយុ៦០ឆ្នាំ រស់នៅភូមិបានយ ឃុំអង្កាញ់ ស្រុកព្រៃកប្បាស ខេត្តតាកែវ។ កាលពីក្មេង ឡាយ មិនបានសិក្សារៀនសូត្រនោះទេ ព្រោះមានការទម្លាក់គ្រាប់បែកជាបន្តបន្ទាប់ ហើយគ្រួសាររបស់គាត់ត្រូវរត់ភៀសខ្លួនទៅខាងឡាំងកាក និងតំបន់ផ្សេងៗទៀត។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ បន្ទាប់ពីក្រុមខ្មែរក្រហមទទួលបានជ័យជម្នះ ឡាយ បានចូលធ្វើការងារក្នុងក្រុមកងកុមារ តាមការចាត់តាំងរបស់អង្គការ។...

ហ៊ុយ ហ៊ួយ៖ ធ្វើការក្នុងកងចល័តភាគ

នៅក្នុងកងចល័ត ខ្ញុំត្រូវធ្វើការ រែកដីធ្ងន់ៗដើម្បីលើកទំនប់ ជីកប្រឡាយ, ធ្វើស្រែស្ទូង ដក និងច្រូត ជាច្រើនកន្លែងជាមួយយុវជនជាច្រើនរយនាក់មកពីតំបន់ផ្សេងទៀត។ ប៉ុន្តែការងារដែលខ្ញុំចងចាំមិនភ្លេចគឺនៅពេលធ្វើការកាត់ស្មៅ និងដាំបាយឲ្យក្រុមចល័តនៅក្បែរភ្នំបូរី ព្រោះនៅទីនោះ ខ្ញុំត្រូវធ្វើការ និងសម្រាកនៅលើទឹក ដែលមានសត្វពស់ និងសត្វឈ្លើងជាច្រើនក្បាល។ ហ៊ុយ ហ៊ួយ[1] អាយុ៥៩ឆ្នាំ រស់នៅភូមិបានយ ឃុំអង្កាញ់ ស្រុកព្រៃកប្បាស ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម ហ៊ួយ ត្រូវបែកពីគ្រួសារទៅចូលក្នុងកងចល័តនារីឃុំ...

កងកុមារពេញវ័យ ត្រូវធ្វើការដូចកងនារី

អ៊ុំ ឡាយ អាយុ៦០ឆ្នាំ រស់នៅភូមិបានយ ឃុំអង្កាញ់ ស្រុកព្រៃកប្បាស ខេត្តតាកែវ។ កាលពីក្មេង ឡាយ មិនបានសិក្សារៀនសូត្រនោះទេ ព្រោះមានការទម្លាក់គ្រាប់បែកជាបន្តបន្ទាប់ ហើយគ្រួសាររបស់គាត់ត្រូវរត់ភៀសខ្លួនទៅខាងឡាំងកាក និងតំបន់ផ្សេងៗទៀត។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ បន្ទាប់ពីក្រុមខ្មែរក្រហមទទួលបានជ័យជម្នះ ឡាយ បានចូលធ្វើការងារក្នុងក្រុមកងកុមារ តាមការចាត់តាំងរបស់អង្គការ។ ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ​ឡាយ ត្រូវធ្វើការរែកសំណាបដាក់ក្នុងស្រែ, បោចស្មៅ, រែកអាចម៍គោដាក់ស្រែ និងលើកទំនប់ ជីកព្រែក។...

រស់នៅក្នុងមណ្ឌលកុមារភូមិបានយ

  នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម ខ្ញុំរស់នៅក្នុងមណ្ឌលកុមារភូមិ និងធ្វើការសម្អាតកន្លែងស្នាក់នៅបន្តិចបន្តួច។ ចំពោះការហូបអាហារ អង្គការផ្ដល់ឲ្យមិនគ្រប់គ្រាន់នោះទេ ប៉ុន្តែម្ដាយរបស់តែងតែលួចផ្ដល់អាហារមកបន្ថែមទៀត ទើបខ្ញុំមិនអត់ឃ្លាន។ ទិត សារឿន អាយុ៥១ឆ្នាំ រស់នៅភូមិបានយ ឃុំអង្កាញ់ ស្រុកព្រៃកប្បាស ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម សារឿន ត្រូវចាកចេញពីគ្រួសារទៅធ្វើការងារ និងរស់នៅក្នុងមណ្ឌលកុមារ។ នៅទីនោះ ក្មេងៗត្រូវសម្រាកជាជួរ និងគ្មានការមើលថែស្អាតបាតនោះទេ ដោយភួយដែលកុមារដណ្ដើមបានយកមកដណ្ដប់មានខ្លិនឆ្អេះទឹកនោម និងមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ។ ថ្ងៃមួយ...

លាក់បាំងប្រវត្តិរូប ដើម្បីឲ្យអង្គការទុកចិត្ត

គល់ សេង អាយុ៦២ឆ្នាំ រស់នៅភូមិបានយ ឃុំអង្កាញ់ ស្រុកព្រៃកប្បាស ខេត្តតាកែវ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៣ បងប្រុសច្បងរបស់សេង បានរត់ពីភ្នំពេញ ចូលមករស់នៅភូមិបានយវិញ។ នៅក្នុងភូមិ អង្គការបានចោទប្រកានបងរបស់សេង ថាជាគិញរបស់ លន់ នល់ និងបានប្រាប់ទីតាំងរបស់អង្គការឲ្យទៅអ្នកបើកយន្តហោះបេ៥២មកទម្លាក់ចូលក្នុងភូមិ។ បន្ទាប់មក អង្គការបានចាប់បងរបស់សេង យកទៅឃុំឃាំង ធ្វើទារុណកម្មសួរចម្លើយ និងបញ្ជូនឲ្យទៅធ្វើការជីកលេណដ្ឋានការពារគ្រាប់បែកទម្លាក់នោះ។ ថ្ងៃមួយ សេង និងបងប្អូនដទៃទៀត...

ឆុង សារិទ្ធ៖ ធ្វើការក្នុងកងកុមារឃុំអង្កាញ់

ឆុង សារិទ្ធ អាយុ៥៦ឆ្នាំ រស់នៅភូមិបានយ ឃុំអង្កាញ់ ស្រុកព្រៃកប្បាស ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម សារិទ្ធ បានចូលទៅរស់នៅក្នុងកងកុមារ ដើម្បីធ្វើការងារ រែកអាចម៍គោ, ដកស្មៅក្នុងស្រែ និងដេញចាប ហើយបងរបស់គាត់ត្រូវចេញទៅធ្វើការងារឆ្ងាយៗជាមួយក្រុមកងចល័ត។ នៅក្នុងសហករណ៍ សារិទ្ធ មិនបានរៀនសូត្រនោះទេ ព្រោះអង្គការបានលុបបំបាត់សាលារៀន និងឈប់ឲ្យមានការចាយប្រាក់ទាំងអស់។ លើសពីនេះទៅទៀត សារិទ្ធ មានការខ្វះខាត់សម្លៀកបំពាក់យ៉ាងខ្លាំង ហើយការហូបចុកក៏មិនគ្រប់គ្រាន់ដែរ ព្រោះអង្គការផ្ដល់ត្រឹមបបររាវៗឲ្យគាត់...

ភូ គីម៖ ធ្វើការក្នុងកងចល័តភូមិបានយ

ភូ គីម អាយុ៨៦ឆ្នាំ រស់នៅភូមិបានយ ឃុំអង្កាញ់ ស្រុកព្រៃកប្បាស ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម គីម និងប្ដី បានស្នាក់នៅក្នុងសហករណ៍ ហើយកូនរបស់គាត់ត្រូវរស់នៅ និងធ្វើការងារក្នុងកងកុមារ។ នៅក្នុងសហករណ៍ គីម ធ្វើការងារនៅក្នុងកងច្រូត, រោយស្រូវ, កងធ្វើអង្ករ និងកងដឹកអាចម៍គោ ហើយយូរៗម្ដងគាត់ត្រូវជម្លៀសឲ្យទៅធ្វើការងារឆ្ងាយៗតាមអង្គការចាត់តាំង។ នៅក្នុងសហករណ៍ ការហូបអាហារ​គឺខ្វះខាត ព្រោះភាគច្រើនអង្គបានដាំបបររាវចែកឲ្យ គីម និងប្រជាជនផ្សេងទៀតហូបជាមួយសម្លម្ជូរដើមចេក។...

ហ៊ុយ លាភ៖ ធ្វើការក្នុងកងកុមារ

ហ៊ុយ លាភ អាយុ៦០ឆ្នាំ រស់នៅភូមិបានយ ឃុំអង្កាញ់ ស្រុកព្រៃកប្បាស ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម លាភ មានអាយុជាង១០ឆ្នាំ និងបានចូលទៅធ្វើការក្នុងកងកុមារភូមិ។ នៅក្នុងកងកុមារ អង្គការបានបែងចែកកងកុមារជាក្រុមតូចៗបន្ថែមទៀតដោយក្នុងមួយក្រុមមានសមាជិកចំនួន១០នាក់ ដើម្បីធ្វើការកើបអាចម៍គោ និងបោសសំរាមតាមផ្ទះដើម្បីយកទៅធ្វើជី។ ជារៀងរាល់ថ្ងៃ នៅពេលព្រឹកព្រលឹមឡើង ប្រធានក្រុម ត្រូវដើរទៅហៅសមាជិករបស់ខ្លួនពីតាមផ្ទះ ទៅធ្វើការងារ ហើយប្រសិនបើមានអ្នកយឺតយ៉ាវ ឬធ្វើការមិនគ្រប់តាមចំនួនកំណត់គឺត្រូវទទួលការស្ដីបន្ទោស។ ក្រៅពីការធ្វើការ លាភ និងកុមារទាំងអស់...

ប្រធានក្រុមកងកុមារ

នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម ខ្ញុំចងចាំជាងគេគឺ ភាពនឿយហត់នៅពេលធ្វើជាប្រធានកងកុមារ និងក្មេងម្នាក់ឈ្មោះ សុភណ្ឌ ដែលបានដកកទៅរកអាហារនៅពេលយប់។ ដំបូងឡើយ ខ្ញុំមានការភ័យខ្លាច ប៉ុន្តែដោយសារការអាណិតទើបធ្វើឲ្យខ្ញុំលែងខ្លាច ហើយបានណែនាំឲ្យគាត់ចេញរកស៊ីចំពេលខ្ញុំយាម។ បន្ទាប់ពីខ្មែរក្រហមដួលរលំ ខ្ញុំបានរត់ឡើងលើភ្នំលះបង់។ នៅទីនោះ ខ្ញុំបានឃើញឪពុកម្ដាយបោះបង់ចោលកូនតូចៗ និងមនុស្សស្លាប់ជាបន្តបន្ទាប់ ហើយខ្ញុំផ្ទាល់ស្ទើរតែអស់ជីវិតដូចគ្នា។ ក្រឹង​ នួន[1] អាយុ៥៨ឆ្នាំ រស់នៅភូមិបានយ ឃុំអង្កាញ់ ស្រុកព្រៃកប្បាស ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម នួន...

ជា រឿន៖ ជាអតីតយោធា និងជាកម្មាភិបាលខ្មែរក្រហម

ខ្ញុំបានចូលរួមបដិវត្តន៍ នៅឆ្នាំ១៩៧០ និងបានប្រយុទ្ធជាមួយទាហាន លន់ នល់។ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលខ្មែរក្រហមគ្រប់គ្រងប្រទេស យោធាជាច្រើននាក់ត្រូវបានចាប់ខ្លួន ហើយខ្ញុំបានសម្រេចិត្តរត់គេចទៅសហករណ៍វិញ។ នៅក្នុងមូលដ្ឋាន ដំបូងឡើយខ្ញុំធ្វើការក្នុងកងធម្មតា បន្ទាប់មកអង្គការចាត់តាំងឲ្យខ្ញុំចូលធ្វើជាអនុប្រធានក្រុម រួចបន្តធ្វើជាកងឈ្លបភូមិ។ ជា រឿន អាយុ៦៨ឆ្នាំ រស់នៅក្នុងភូមិបានយ ឃុំអង្កាញ់ ស្រុកព្រៃកប្បាស ខេត្តតាកែវ។ នៅខែមីនា ឆ្នាំ១៩៧០ បន្ទាប់ពីមានរដ្ឋប្រហារ រឿន បានចូលរួមជាមួយក្រុមរណៈសិរ្សរួបរួមជាតិ ដើម្បីប្រឆាំងជាមួយរបប...

ពិន រិន៖ ប្រកាសថាយកទៅដាំដូង ប៉ុន្តែការពិតបញ្ជូនយកទៅសម្លាប់

អង្គការបានមកហៅប្អូនរបស់ខ្ញុំឲ្យទៅធ្វើការដាំដូង ប៉ុន្តែការពិតយកទៅសម្លាប់នៅក្នុងវត្តថ្មី។ ជាអកុសល បងរបស់ខ្ញុំម្នាក់ទៀត ដែលមិនមានឈ្មោះក្នុងបញ្ជីបានសុំអង្គការទៅជាមួយ និងសង្ឃឹមថាបានអាហារហូបបន្ថែម ព្រោះនៅក្នុងសហករណ៍ខ្វះខាតការហូបចុកខ្លាំងពេក។ ពិន រិន អាយុ៧៣ឆ្នាំ រស់នៅភូមិទួលទ្រា ឃុំលំចង់ ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម រិន មានកូនចំនួន៤នាក់។ គ្រួសាររបស់គាត់ គឺជាប្រជាជនមូលដ្ឋាន ប៉ុន្តែគាត់មិនទទួលបានការទុកចិត្តពីអង្គការនោះទេ ព្រោះបងប្អូនរបស់គាត់គឺជាអ្នកចេះដឹង និងធ្វើការងារកាលពីសង្គមចាស់។ នៅក្នុងសហករណ៍ អង្គការបានបញ្ជូនកូនៗរបស់រិន ដែលមានអាយុធំល្មមទៅរស់នៅក្នុងកងកុមារ...