យូរ សារ៉េត សារភាពថាបានបំផ្លាញសម្ភារដើម្បីឲ្យរបបខ្មែរក្រហមដួលរលំ

យុទ្ធជនកងតូចទី២ វរសេនាតូច២៣៤ វរសេនាធំ១៥២ ភូមិភាគបូព៌ា បានសារភាពថាខ្លួន ចូលជា កម្លាំង សេ.អ៊ី. អា នៅខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩៧៦។ បន្ទាប់ពីក្លាយជា កម្លាំង សេ.អ៊ី.អា គាត់បានបំផ្លាញសម្ភារនៅអង្គភាពទ័ព និងសម្ភារសម្រាប់ធ្វើស្រែចម្ការ អស់ជាច្រើនដោយមានបំណងផ្តួលរំលំរបបខ្មែរក្រហម។ ខាងក្រោមនេះគឺជាចម្លើយសារភាពលេខJ00832 ដែលបានតម្កល់នៅមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា៖
យូរ សារ៉េត[1] ភេទប្រុស អាយុ៣១ឆ្នាំ (ឆ្នាំ១៩៧៧) មានស្រុកកំណើត ភូមិប្រងើយ ឃុំថ្មពូន ស្រុកកញ្ជ្រៀច តំបន់២០ រស់នៅភូមិស្វាយទៀប ឃុំអំពិលក្រៅ ស្រុកស៊ីធរកណ្តាល ខេត្តព្រៃវែង។ សារ៉េត មានឪពុកឈ្មោះ យូរ សេត និងម្តាយឈ្មោះ ទិត សុត ជាកសិករកណ្តាលក្រោម។ កាលពីកុមារភាព សារ៉េត បានបួសជាព្រះសង្ឃបានចំនួនពីរព្រះវស្សា។ បន្ទាប់ពីលាចាសិក្ខាបទគាត់បានត្រលប់មកជួយការងារស្រែចម្ការឪពុកម្តាយវិញនៅស្រុកកំណើត។
នៅថ្ងៃទី៥ ខែតុលា ឆ្នាំ១៩៧៤ សារ៉េត បានចូលជាមួយបដិវត្តន៍ខ្មែរក្រហម តាមរយៈឈ្មោះ សេន ជាប្រធានឈ្លបភូមិពានា ឃុំអំពិលក្រៅ ស្រុកស៊ីធរកណ្តាល ខេត្តព្រៃវែង។ បន្ទាប់ពីចូលបដិវត្តន៍គាត់ត្រូវបានឈ្មោះ វី នយោបាយវរសេនាតូច២៣៤ វរសេនាធំ១៥២ ចាត់តាំងឲ្យធ្វើជាយុទ្ធជន ក្នុងវរសេនាតូច២៣៤ វរសេនាធំ១៥២ ភូមិភាគបូព៌ា ហើយ សារ៉េត ត្រូវបាន វី អូសទាញឲ្យចូលជាកម្លាំង សេ-អ៊ី-អា បង្កប់ក្នុងជួរបដិវត្តន៍ដើម្បីធ្វើសកម្មភាពផ្តួលរំលំរបបខ្មែរក្រហម។
សារ៉េត ត្រូវបានឈ្មោះ វី ដែលជាថ្នាក់លើរបស់ខ្លួនអប់រំថា ការធ្វើបដិវត្តន៍គ្មានសិទ្ធិសេរីភាព និងខាតពេលវេលា ប៉ុន្តែបើចូលជា កម្លាំង សេ-អ៊ី-អា ទើបអាចឲ្យរស់នៅស្រួល។ វី និយាយថា សហភាពសូវៀត ធ្វើបដិវត្តន៍ដែរប៉ុន្តែមិនតឹងតែងដូចរបបខ្មែរក្រហមទេ សហភាពសូវៀតសម្បូរសប្បាយ ហើយកងទ័ពមិនភ័យព្រួយធ្វើស្រែចម្ការនោះទេ។ ដូច្នេះ បើប្រៀបធៀបទៅបដិវត្តន៍ខ្មែរក្រហមខុសពីបដិវត្តន៍នៅសហភាពសូវៀតឆ្ងាយណាស់។ វី បានប្រាប់ សារ៉េត បើថ្ងៃក្រោយ កម្លាំង សេ-អ៊ី-អា ទទួលជ័យជម្នះ សារ៉េត នឹងមានមុខមាត់, បុណ្យសក្តិ, ប្រាក់ខែ និងមានឡាន ម៉ូតូ ជិះជាក់ជាមិនខាន។
វី បានសួរ សារ៉េត ថា “តើកាលពីសង្គមចាស់ [របបលន់ នល់] និងសង្គមថ្មី [របបខ្មែរក្រហម] របបមួយណាងាយស្រួលរស់នៅជាង?” ពេលនោះ សារ៉េត បានឆ្លើយថា “របប លន់ នល់ ងាយស្រួលរស់នៅជាង ព្រោះរស់នៅជួបជុំគ្រួសារ, ការហូបចុកសេរីតាមផ្ទះ, និងងាយស្រួលក្នុងការធ្វើដំណើរ។
នៅខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩៧៦ សារ៉េត បានយល់ស្របតាមទស្សនខាងលើ និងបានយល់ព្រមធ្វើសកម្មភាពបំផ្លិចបំផ្លាញសម្ភាររបស់របបខ្មែរក្រហម ហើយគាត់បានចូលជាសមាជិក សេ-អ៊ី-អា តាមរយៈការអូសទាញរបស់វី។ បន្ទាប់ពីចូលជា កម្លាំង សេ-អ៊ី-អា សារ៉េត ធ្វើសកម្មភាពប្រឆាំង និងបំផ្លិចបំផ្លាញសម្ភារកសិកម្មដូចជា៖ នង្គ័ល, រនាស់, ចបជីក, ពូថៅ, រណារ, ប៉ោតដងទឹក និងបង្គីមួយចំនួន ហើយពេលទៅភ្ជួរដីស្រែគាត់បានធ្វើឲ្យក្របីរងរបួស ព្រមទាំងបានបំផ្លាញអំពូលភ្លើងផងដែរ ក្នុងគោលបំណងឲ្យរបបខ្មែរក្រហមដួលរលំ។ សារ៉េត ក៏បានលួចអាហារអង្គការហូប, មិនស្តាប់ការណែនាំរបស់ថ្នាក់លើ, បំផ្លាញទិន្នផលស្រូវ, ស្ទូងដោយមិនបញ្ចូលទឹកក្នុងស្រែ។ ចំណែកនៅអង្គភាពទ័ពវិញគាត់បានបំផ្លាញវិទ្យុទាក់ទង, នាឡិកា និងបំផ្លាញសម្លៀកបំពាក់ទ័ពដោយរហែកតិចតួចយកសម្លៀកបំពាក់ទាំងនោះទៅបោះចោល។
សារ៉េត ក្រៅពីបំផ្លាញសម្ភារទាំងនោះគាត់ក៏បានស្គាល់ជាមួយ កម្លាំង សេ-អ៊ី-អា ពីរនាក់ទៀត ដែលមានឈ្មោះ ធឿន ជាប្រធានក្រុមវរសេនាតូច២៣៤ (បច្ចុប្បន្ន(ឆ្នាំ១៩៧៧) នៅអង្គភាពធ្វើផ្លូវជាតិលេខ៥) និងឈ្មោះ ស៊ី្រ ជាយុទ្ធជន កងតូចទី៣ វរសេនាតូច២៣៤ វរសេនាធំ១៥២។ ក្នុងខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩៧៦ នៅជិតវត្តព្រៃសរ ជាយទីក្រុងភ្នំពេញ សារ៉េត, ស្រ៊ី និងធឿន ត្រូវបាន វី អប់រំថាត្រូវលាក់ការណ៍សម្ងាត់ឲ្យបានខ្ពស់អំពីសមាសភាព កម្លាំង សេ-អ៊ី-អា ហើយបើអង្គការដឹងត្រូវទទួលខុសត្រូវរៀងៗខ្លួន ដាច់ខាតកុំឆ្លើយដាក់គ្នា។ វី ក៏បានប្រគល់ផែនការឲ្យអ្នកទាំងបីប្រមែលប្រមូល កម្លាំងបន្ថែមឲ្យបានច្រើន ដើម្បីផ្តួលរំលំបដិវត្តន៍នៅថ្ងៃខាងមុខពេលដែលឱកាសមកដល់។ ក្រោយមក សារ៉េត អូសទាញយោធានៅវរសេនាធំ១៥២ បានពីរនាក់ ឈ្មោះ វ៉ា ជាយុទ្ធជន កងតូចទី២ កងធំ២០៩ វរសេនាតូច២៣៤ វរសនាធំ១៥២ និងឈ្មោះ ភាព ជាយុទ្ធជននីរសារកងធំ២០៩ វរសេនាតូច២៣៤ វរសេនាធំ១៥២ (នៅភូមិកសិកម្ម) ឲ្យចូលជា កម្លាំង សេ-អ៊ី-អា។ បន្ទាប់មកអ្នកទាំងពីរបានបំផ្លិចបំផ្លាញសម្ភារអង្គការមួយចំនួនដូចជា៖ នង្គ័ល, ចបជីក, រហាត់ទឹក, បង្គី, សម្ភាររោងជាង, ពាងទឹក និងមិនបញ្ចូលទឹកទៅក្នុងស្រែ, ដំណាំ បណ្តាលឲ្យដំណាំខូចអស់ពីរហិកតា ព្រមទាំងបានបំផុសឲ្យយុទ្ធជនបះបោរប្រឆាំងនឹងថ្នាក់លើជាដើម។
នៅខែកក្កដា ឆ្នាំ១៩៧៧ សារ៉េត បានទទួលរងរបួសក្នុងសមរភូមិ ហើយបានទៅសម្រាកព្យាបាលនៅពេទ្យមួយរយៈ។ បន្ទាប់មកអង្គការក៏ចាប់ខ្លួន សារ៉េត និងសួរចម្លើយចប់នៅថ្ងៃទី២២ ខែកក្កដា ឆ្នាំ១៩៧៧៕
អត្ថបទដោយ អេង សុខម៉េង
កំណត់ចំណាំ៖ ចម្លើយប្រវត្តិក្បត់ដែលបានឆ្លើយសារភាពរបស់អ្នកទោសទាំងអស់សុទ្ធតែឆ្លងកាត់ការបង្ខិតបង្ខំ និងការធ្វើទារុណកម្មយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរពីសំណាក់កងសួរចម្លើយរបស់ខ្មែរក្រហម។
[1] ឯកសារ J00832 ចម្លើយសារភាពរបស់ យូរ សារ៉េត ជាយុទ្ធជនកងតូចទី២, កងធំ២០៩ វរសេនាធំ១៥២, ភូមិភាគបូព៌ា, ចម្លើយសារភាពមានចំនួន ២២ទំព័រ។
អត្ថបទទាក់ទង

ប៉ាល់ សិត រៀបរ៉ាប់ដំណើរជីវិតជាយុទ្ធជនខ្មែរក្រហម

ធុច លីមហ៊ត កងចល័តនេសាទភូមិភាគពាយ័ព្យ

ហួន ឃីម៖ អតីតជំនួយការឃុំកំពាន់ ស្រុកមេមត់ តំបន់២១ ភូមិភាគបូព៌ា

ផង់ ហ៊ាង៖ ខ្ញុំបាត់បង់ជើងទាំងពីរដោយសារគ្រាប់មីន

ឯកសារចម្លើយសារភាព ឈ្មោះ មុំ សាវឿន ហៅ មុំ មុនី កងពល២៩០


