
ប្រជាជនឈឺខ្មែរក្រហមចោទថាមានស្មារតីផ្ដេកផ្ដួល
(ខេត្តស្វាយរៀង)៖ សុខ សេង មានអាយុ ៦៥ ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើត និងបច្ចុប្បន្នរស់នៅភូមិស្វាយដូនអី ឃុំស្វាយធំ ស្រុកស្វាយជ្រំ ខេត្តស្វាយរៀង។ សេង មានឪពុកឈ្មោះ សុខ ផូ

(ខេត្តស្វាយរៀង)៖ សុខ សេង មានអាយុ ៦៥ ឆ្នាំ មានទីកន្លែងកំណើត និងបច្ចុប្បន្នរស់នៅភូមិស្វាយដូនអី ឃុំស្វាយធំ ស្រុកស្វាយជ្រំ ខេត្តស្វាយរៀង។ សេង មានឪពុកឈ្មោះ សុខ ផូ

នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម ខ្ញុំបានចូលទៅក្នុងកងកុមារភូមិ និងបានធ្វើការងារ រែកអាចម៍គោ រែកដីបូក រែកង្កាម រែកផេះ និងកាប់ដើមទន្ទ្រានខែត្រ។ ការងាររបស់ខ្ញុំគឺស្ថិតនៅក្បែរ និងក្នុងសហករណ៍ ប៉ុន្តែអង្គការមិនបានអនុញ្ញាតឲ្យខ្ញុំទៅសម្រាកនៅផ្ទះនោះទេ។ ណុប គុជ អាយុ៥៦ឆ្នាំ រស់នៅភូមិមហារាជ
មាស សុំ អាយុ៧៨ឆ្នាំ រស់នៅភូមិមហារាជ ឃុំបឹងត្រាញ់ខាងត្បូង ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហមគ្រួសាររបស់សុំ រស់នៅភូមិបឹងថ្នារុង។ នៅទីនោះ អង្គការបានចោទប្រកាន់ប្អូនប្រុសពៅរបស់សុំ ថាជាយួន ព្រោះឃើញសម្លាកដែលនៅជាប់ត្រង់ក និងស្មារបស់គាត់ថាជាស្នាមស្ពាយកាំភ្លើង។ ប៉ុន្តែការពិត

សួស ជឿន អាយុ៦៧ឆ្នាំ រស់នៅភូមិមហារាជ ឃុំបឹងត្រាញ់ខាងត្បូង ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅពេលដែលខ្មែរក្រហមឡើងកាន់អំណាច ជីវិតរបស់ជឿន បានផ្លាស់ប្តូរទៅរកភាពសោកសៅជាបន្តបន្ទាប់។ ដំបូងឡើយ អង្គការបានប្រមូលទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ប្រជាជនទាំងអស់យកទៅដាក់រួម ដែលជាហេតុធ្វើឲ្យម្ដាយរបស់ជឿន ចាប់ផ្ដើមអស់សង្ឃឹម រួមផ្សំជាមួយនឹងការឈឺថ្កាត់ហើយគ្មានថ្នាំព្យាបាល

ស៊ុម បូរី អាយុ៥៥ រស់នៅភូមិមហាររាជ ឃុំបឹងត្រាញ់ខាងត្បូង ស្រុកសំោរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម មុនដំបូងអង្គការបានឲ្យប្រជាជនទៅបើកអង្ករនៅកន្លែងសេដ្ឋកិច្ច យកមកចម្អិនតាមផ្ទះរៀងខ្លួន។ ក្នុងអំឡុងពេលនោះ គ្រួសាររបស់បូរី និងប្រជាជនជាច្រើនគ្រួសារទៀត បានជួបប្រទះនូវការអត់ឃ្លានយ៉ាងខ្លាំង ព្រោះអង្គការបានចែកអង្ករឲ្យ១កំប៉ុងប៉ុណ្ណោះសម្រាប់មនុស្ស៣នាក់។

បងប្អូនរបស់ប្រពន្ធសយ ភាគច្រើនគឺជាអ្នកចេះដឹង និងធ្វើការងារក្នុងសម័យមុន។ ប៉ុន្តែគ្រួសាររបស់សយ មិនបានជម្លៀសចេញទៅខេត្តដទៃ ឬត្រូវធ្វើបាបនោះទេ ព្រោះសយ គឺជាបងប្អូនជីដូនមួយរបស់ប្រពន្ធតាម៉ុក ហើយគាត់បានស្គាល់តាម៉ុកតាំងពីក្មេង។ ប៊ូ សយ[1] អាយុ៧៣ឆ្នាំ រស់នៅភូមិប្រគៀប ឃុំត្រពាំងធំខាងត្បូង ស្រុកត្រាំកក់
