ម៉ី រៀន កើតនៅក្នុងឆ្នាំជូត មានអាយុ ៧១ឆ្នាំ (គិតក្នុងឆ្នាំ២០០៦) និងមានស្រុកកំណើតក្នុងភូមិរលួស ឃុំគារ ស្រុកមោងឫស្សី ខេត្តបាត់ដំបង។ រៀន មានឪពុកឈ្មោះ ម៉ី ថោ, ម្ដាយឈ្មោះ វិន និងជាកូនទី២ ក្នុងចំណោមបងប្អូនដប់នាក់ ក្នុងនោះមានស្រីប្រាំនាក់។ ឪពុករបស់រៀនបានស្លាប់តាំងពីមុនរបបខ្មែរក្រហម។[1] នៅរបបខ្មែរក្រហម នៅពេល រៀន ហូបបបរលាយជាមួយអំបិល និងដើមចេក...

ខ្ញុំឈ្មោះ ផូ សែន[1] ភេទស្រី អាយុ៧០ឆ្នាំ។ ខ្ញុំរស់នៅភូមិព្រៃខ្លា ឃុំព្រៃកណ្ដៀង ស្រុកពាមរក៍ ខេត្តព្រៃវែង។ ឪពុករបស់ខ្ញុំឈ្មោះ ពៀច ផូ ហើយម្ដាយឈ្មោះ អ៊ុង សូរ និងមានបងប្អូនស្រី៦នាក់។ ពេលខ្ញុំនៅក្មេងខ្ញុំចាំថាជីវភាពគ្រួសាររបស់ខ្ញុំគឺក្រលំបាក មានដីស្រែបន្តិចបន្តួចសម្រាប់ដាំដំណាំ។ នៅខែមីនា ឆ្នាំ១៩៧០ បន្ទាប់ពីមានរដ្ឋប្រហារទម្លាក់សម្ដេចព្រះ នរោត្តម សីហនុ នៅក្នុងភូមិព្រៃខ្លា ចាប់ផ្ដើមមានការប្រយុទ្ធគ្នារវាងក្រុមរំដោះជាតិ...

ភូមិជោគជ័យគឺជា អតីតជំរំភៀសខ្លួនដំបូងគេក្នុងសម័យសង្គ្រាមខ្មែរក្រហម ជាមួយកងទ័ពវៀតណាម។ ជំរំណងចាន់ទៅព្រំដែនថៃមានចម្ងាយប្រហែល៤គីឡូម៉ែត្រ។ ភូមិជោគជ័យ មានទីតាំងនៅឃុំអូរបីជាន់ ស្រុកអូរជ្រៅ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ ដែលស្ថិតនៅក្នុងទឹកដីកម្ពុជា។ ប៉ុន្តែរយៈពេលថ្មីៗ នេះភូមិជោគជ័យត្រូវទទួលរងការប៉ះពាល់យ៉ាងខ្លាំង ព្រោះតែកងទ័ពថៃបានវាយប្រហារលើភូមិជោគជ័យ ដែលធ្វើឲ្យប្រជាជនដែលរស់នៅក្នុងភូមិភូមិជោគជ័យ ទទួលរងផលប៉ះពាល់យ៉ាងខ្លាំង និងខូចខាតទ្រព្យសម្បត្តិផ្ទះសំបែង ដីធ្លីរបស់ប្រជាពលរដ្ឋយ៉ាងច្រើន។ កងទ័ពថៃបានធ្វើការវាយប្រហារមកលើភូមិជោគជ័យ ក្នុងគោលបំណងចង់ដណ្ដើមយកទឹកដីនេះ និងថែមទាំងប្រកាសថាភូមិជោគជ័យជាទឹកដីរបស់ប្រទេសថៃទៅវិញ។ បើយោងតាមសម្ដីរបស់លោកពូ ប៉ែន រឹទ្ធី ដែលជាមេភូមិជោគជ័យបានមានប្រសាសន៍អំពីប្រវត្តិខ្លះៗរបស់ភូមិជោគជ័យដែលលោកពូបានដឹងថា៖ កាលពីឆ្នាំ១៩៨៩ ភូមិជោគជ័យ...

(កំពត)៖ សូ ស្តើង ភេទស្រី មានអាយុ ៦១ឆ្នាំ រស់នៅភូមិគោកវែង ឃុំត្នោតចុងស្រង់ ស្រុកបន្ទាយមាស ខេត្តកំពត និងមានភូមិកំណើត នៅភូមិកំពែង។ ស្តើង មានឪពុកឈ្មោះ សូ រិន, ម្ដាយឈ្មោះ ហែម ម៉ៅ និងមានបងប្អូនបីនាក់។ អំឡុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៧០ ស្តើង ឈប់រៀនត្រឹមថ្នាក់ទី២ នៅវត្តកំពែង ដោយសារសង្គ្រាម។...

(កំពត)៖ សា សារឹម ភេទប្រុស មានអាយុ ៥៨ឆ្នាំ ជាកសិកររស់នៅភូមិគោកវែង ឃុំត្នោតចុងស្រង់ ស្រុកបន្ទាយមាស ខេត្តកំពត។ សារឹម មានឪពុកឈ្មោះ សា ងី,ម្ដាយឈ្មោះ ពិល នន និងមានបងប្អូនប្រាំនាក់។ អំឡុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៧០ បន្ទាប់ពីមានរដ្ឋប្រហារនៅទីក្រុងភ្នំពេញ គ្រួសារសារឹម បានរត់ភៀសខ្លួនទៅរស់នៅភូមិស្តៅ និងភូមិអង្គាញ់។ សារឹម និយាយថា គាត់ឃើញមានកងទ័ពវៀតកុង...

(កំពត)៖ សា ជ្រន ភេទស្រី មានអាយុ ៦៦ឆ្នាំ ជាកសិកររស់នៅភូមិគោកវែង ឃុំត្នោតចុងស្រង់ ស្រុកបន្ទាយមាស ខេត្តកំពត។ ជ្រន មានឪពុកឈ្មោះ ហ៊ាន, ម្ដាយឈ្មោះ ហៀ ម៉ល និងមានបងប្អូនប្រាំបួននាក់។ ក្នុងវ័យកុមារភាព ជ្រន បានរៀនត្រឹមថ្នាក់កុមារដ្ឋាន នៅសាលាវត្តព្រៃត្រសក់។ ក្រោយមក គាត់ឈប់រៀន និងឃ្វាលគោក្របី។ អំឡុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៧០...

(កំពត)៖ សំ ភន ភេទប្រុស មានអាយុ ៦៥ឆ្នាំ ជាកសិកររស់នៅភូមិគោកវែង ឃុំត្នោតចុងស្រង់ ស្រុកបន្ទាយមាស ខេត្តកំពត។ ភន មានឪពុកឈ្មោះ ជា និងមានបងប្អូនប្រាំបួននាក់។ អំឡុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៦០ ភន បានបាត់បង់ម្ដាយ និងរៀនត្រឹមថ្នាក់ទី១២ នៅសាលាវត្តព្រៃត្រសក់។ ក្រោយមក ភន បានបួសនៅវត្តព្រៃត្រសក់។ អំឡុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៧០ ភន ឃើញមានការទម្លាក់គ្រាប់បែក...

ប្រុក នឿន អាយុ៧២ឆ្នាំ រស់នៅភូមិត្រពាំងចែង ឃុំសំរោង ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម នឿន មានអាយុប្រមាណ៣០ឆ្នាំ រស់នៅភូមិអណ្ដូងសំរិត ឃុំធ្នាប្រជុំ ស្រុក១០៨(ស្រុកកោះអណ្ដែត) ដែលជាស្រុកកំណើតប្ដី។ នៅក្នុងសហករណ៍អណ្ដូងសំរិត អង្គការបានចាត់តាំង​ នឿន ឲ្យទៅធ្វើការងារនៅក្នុងក្រុមកងចល័តនារីឃុំធ្នាប្រជុំ ដើម្បីធ្វើការងារ រែកដីដំបូក, ជីកឡាយ, លើកទំនប់, ដកស្ទូង និងច្រូតស្រូវ។ នៅការដា្ឋនរែកដីដំបូក...

(កំពត)៖ ហ៊ីម អឺង ភេទស្រី មានអាយុ ៦៨ឆ្នាំ និងជាកសិកររស់នៅភូមិគោកវែង ឃុំត្នោតចុងស្រង់ ស្រុកបន្ទាយមាស ខេត្តកំពត។ អឺង មានស្រុកកំណើតក្នុងខេត្តតាកែវ។ អឹង មានឪពុកឈ្មោះ ហៀង, ម្ដាយឈ្មោះ ហឿន និងមានបងប្អូនប្រាំពីរនាក់។ អំឡុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៦០ អឺង ធ្វើស្រែចម្ការ និងមិនបានរៀនសូត្រទេ ដោយសារតែជីវភាពខ្វះខាត។ អំឡុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៧០ អឺង...

(តាកែវ) អៀង អូន អាយុ៦៩ឆ្នាំ រស់នៅភូមិត្រពាំងចែង ឃុំសំរោង ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។ រឿងរ៉ាវដែល អូន ចាំមិនភ្លេចនោះគឺ អង្គការបានចាប់ប្ដីរបស់គាត់ឈ្មោះ មាស នង យកទៅមន្ទីរសន្តិសុខក្រាំងតាចាន់។ ខាងក្រោមនេះគឺជារឿងរ៉ាវរបស់ នង និងអូន មុនពេលរៀបការ និងពេលដែលអង្គការចាប់បញ្ជូនទៅគុកក្រាំតាចាន់៖ នៅអាយុ១៦ឆ្នាំ នង បានលាចាកសិក្ខាបទ រួចរត់ទៅប្រទេសវៀតណាម តាមការឃោសនារបស់ប្រជាជន។...

សុខ ឡៃ អាយុ៦០ឆ្នាំ រស់នៅ ភូមិត្រពាំងចែង ឃុំសំរោង ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។ រឿងរ៉ាវដែល ឡៃ ចងចាំមិនភ្លេចនោះគឺការលុតដំក្នុងមន្ទីរកខ នៅត្រពាំងអណ្ដើក មុនពេលអង្គការបញ្ជូនទៅធ្វើការងារនៅស្រែអំបិល។ នៅក្នុងការលុតដំ អង្កការបានរៀបចំដាំបបរមួយខ្ទះដាក់អង្ករមួយកំប៉ុង លាយជាមួយដំឡូងមី រួចចែកប្រជាជនម្នាក់មួយវែក ទៅពីរវែកហូបក្នុងមួយពេល។ ឡៃ ទទួលការលុតដំរយៈពេលប្រមាណ២០ថ្ងៃ ទើបអង្កការបញ្ជូនគាត់ទៅស្រែអំបិល និងទទួលបានបាយ១វែកក្នុងមួយពេល។ នៅស្រែអំបិល ឡៃ មាននាទីជាអ្នកធ្វើអំបិល...